[1] และที่นั่นมีคนก่อกวนคนหนึ่งชื่อเชบาบุตรบิครีคนเบนยามิน เขาเป่าเขาสัตว์ขึ้น กล่าวว่า “เราไม่มีส่วนในดาวิด เราไม่มีมรดกในบุตรของเจสซี โอ อิสราเอล กลับไปที่อยู่ของตนเถิด”
[2] ดังนั้นพวกคนอิสราเอลทั้งหมดจึงละจากการตามดาวิด และไปตามเชบาบุตรบิครี แต่พวกคนยูดาห์ได้ติดตามพระราชาของพวกเขาอย่างมั่นคงจากแม่น้ำจอร์แดนไปถึงเยรูซาเล็ม
[3] ดาวิดเสด็จกลับพระราชวังที่เยรูซาเล็ม พระราชารับสั่งให้นำนางสนมทั้งสิบคน ที่พระองค์ทรงละไว้ให้เฝ้าพระราชวังนั้นไปไว้ในบ้านที่มียามเฝ้าหลังหนึ่ง ทรงเลี้ยงดูแต่ไม่ได้เสด็จไปหาพวกนาง พวกนางจึงถูกกักไว้ให้มีชีวิตอยู่อย่างแม่ม่ายจนวันตาย
[4] พระราชาตรัสสั่งอามาสาว่า “จงระดมคนยูดาห์ให้มาหาเราพร้อมกันภายในสามวัน ตัวท่านจงมาที่นี่ด้วย”
[5] อามาสาก็ออกไประดมคนยูดาห์ แต่เขาก็ทำงานล่าช้าเกินเวลาที่พระองค์กำหนด
[6] ดาวิดตรัสกับอาบีชัยว่า “บัดนี้เชบาบุตรบิครีจะทำร้ายเรามากกว่าอับซาโลม ท่านจงนำบรรดาข้าราชการทหารของเจ้านายของท่านไปไล่ตามเขา เกรงว่าเขาจะหาบรรดาเมืองที่มีป้อมได้ และหนีพ้นสายตาเรา”
[7] มีพวกของโยอาบออกไปตามเขาและคนเคเรธีกับคนเปเลทกับนักรบทั้งหมด และพวกเขาออกจากเยรูซาเล็มเพื่อไล่ตามเชบาบุตรบิครี
[8] เมื่อพวกเขามาถึงศิลาใหญ่ที่อยู่ในเมืองกิเบโอน อามาสาก็มาพบพวกเขา ฝ่ายโยอาบสวมเครื่องแต่งกายทหาร มีเข็มขัดติดดาบที่อยู่ในฝัก คาดอยู่ที่บั้นเอว เมื่อท่านเดินไปดาบก็ตกลง
[9] โยอาบจึงถามอามาสาว่า “พี่ชายของข้า สบายดีหรือ?” และโยอาบก็เอามือขวาจับเคราอามาสาจะจูบเขา
[10] แต่อามาสาไม่ได้ระวังดาบซึ่งอยู่ในมือของโยอาบ โยอาบจึงเอาดาบแทงท้องอามาสาไส้ทะลักถึงดิน ไม่แทงครั้งที่สอง แล้วเขาก็ตาย แล้วโยอาบกับอาบีชัยน้องชายของเขาก็ไล่ตามเชบาบุตรบิครีไป
[11] ทหารหนุ่มคนหนึ่งของโยอาบมายืนอยู่ใกล้อามาสาพูดว่า “ใครเห็นด้วยกับโยอาบและใครอยู่ฝ่ายดาวิดให้ผู้นั้นติดตามโยอาบไป”
[12] อามาสาก็นอนจมกองเลือดของตัวเองอยู่ที่ในทางหลวง เมื่อชายคนนั้นเห็นพวกทหารทั้งสิ้นมายืนอยู่ เขาก็ย้ายศพอามาสาจากทางหลวงไปทิ้งในทุ่งนาและเอาเสื้อผ้าปิดไว้ เพราะเมื่อใครมาก็เข้าไปดูและยืนอยู่
[13] เมื่อเอาศพออกจากทางหลวงแล้ว ทหารทั้งปวงก็ตามโยอาบเพื่อไล่ตามเชบาบุตรบิครี
[14] เชบาก็ผ่านคนอิสราเอลทุกเผ่าไปจนถึงตำบลอาเบล แขวงเมืองเบธมาอาคาห์ และคนเบรีทั้งหมด พวกเขาก็มารวมกันและติดตามเขาไป
[15] พวกทหารที่อยู่กับโยอาบก็มาถึงและล้อมเขาไว้ในตำบลอาเบลแขวงเมืองเบธมาอาคาห์ พวกเขาก่อเนินขึ้นซึ่งอยู่ตรงข้ามป้อมเพื่อต่อสู้กับเมืองนั้น ทหารทั้งหมดที่อยู่กับโยอาบก็ทะลวงกำแพงเพื่อให้พัง
[16] มีหญิงฉลาดคนหนึ่งร้องออกมาจากในเมืองว่า “ขอฟังหน่อย ขอฟังหน่อย ได้โปรดบอกโยอาบให้เข้ามาใกล้ ฉันอยากจะพูดกับท่าน”
[17] โยอาบก็เข้ามาใกล้หญิงนั้น นางนั้นก็พูดว่า “ท่านคือโยอาบหรือ?” เขาตอบว่า “ใช่แล้ว” นางจึงเรียนท่านว่า “ขอท่านฟังถ้อยคำของสาวใช้ของท่านสักหน่อย” ท่านก็ตอบว่า “เรากำลังฟังอยู่แล้ว”
[18] นางก็พูดว่า “สมัยโบราณพวกเขาพูดกันว่า ‘ให้พวกเขาขอคำปรึกษาที่อาเบลเถิด’ ดังนั้นพวกเขาจึงตกลงกันได้
[19] ฉันเป็นคนหนึ่งที่รักสงบและซื่อสัตย์ในอิสราเอล ท่านหาช่องที่จะทำลายเมือง อันเป็นเมืองแม่ของอิสราเอล ทำไมท่านจึงจะกลืนมรดกของพระยาห์เวห์เสีย?”
[20] โยอาบจึงตอบว่า “ซึ่งเราจะกลืนหรือทำลายนั้น ขอให้ห่างไกล ขอให้ห่างไกลจากเรา
[21] เรื่องนี้ไม่เป็นความจริง แต่มีชายคนหนึ่งจากแดนเทือกเขาเอฟราอิมชื่อเชบาบุตรบิครี ได้ยกมือของเขาขึ้นต่อสู้กษัตริย์ คือต่อสู้ดาวิด จงมอบเขามาเท่านั้น แล้วเราจะละจากการต่อสู้เมืองนี้” หญิงนั้นจึงตอบโยอาบว่า “ดูเถิด ศีรษะของเขาจะถูกโยนข้ามกำแพงมาให้ท่าน”
[22] แล้วหญิงนั้นก็ไปหาประชาชนทั้งหมดด้วยปัญญาของนาง พวกเขาก็ได้ตัดศีรษะของเชบาบุตรบิครีโยนให้โยอาบ โยอาบก็เป่าเขาสัตว์ ต่างก็แยกกันไปจากเมืองนั้น กลับไปยังที่อยู่ของตน โยอาบก็กลับไปเฝ้าพระราชาที่กรุงเยรูซาเล็ม
[23] โยอาบเป็นผู้บังคับบัญชากองทัพทั้งหมดในอิสราเอล และเบไนยาห์บุตรเยโฮยาดาเป็นผู้บังคับบัญชากองคนเคเรธีและคนเปเลท
[24] และอาโดรัมดูแลคนงานโยธา เยโฮชาฟัทบุตรอาหิลูดเป็นเจ้ากรมสารบรรณ
[25] เชวาเป็นอาลักษณ์ ศาโดกกับอาบียาธาร์เป็นปุโรหิต
[26] อิราตระกูลยาอีร์เป็นปุโรหิตของดาวิดด้วย