Skip to content
Opens in a new window

[1] ต่อ​มา​เมื่อ​ยา‌บิน​กษัตริย์​แห่ง​ฮา‌โซร์​ได้​ยิน​ข่าว​นี้ จึง​ใช้​คน​ไป​หา​โย‌บับ​กษัตริย์​แห่ง​มา‌โดน และ​ไป​หา​กษัตริย์​แห่ง​ชิม‌โรน กษัตริย์​แห่ง​อัค‌ชาฟ

[2] และ​บรรดา​กษัตริย์​ซึ่ง​อยู่​ใน​แดน​เทือก‍เขา​ตอน​เหนือ และ​ซึ่ง​อยู่​ใน​ที่​ราบ​ทาง​ใต้​ของ​คิน‌เน‌เรท และ​ใน​ที่​ลุ่ม และ​ใน​ที่‍สูง​โดร์​ทาง​ทิศ​ตะวัน‍ตก

[3] และ​ไป​หา​คน​คา‌นา‌อัน​ทาง​ทิศ​ตะวัน‍ออก​และ​ทิศ​ตะวัน‍ตก คน​อา‌โม‌ไรต์ คน​ฮิต‌ไทต์ คน​เป‌ริสซี และ​คน​เยบุส​ใน​แดน​เทือก‍เขา และ​คน​ฮีไวต์​ที่​อยู่​เชิง‍เขา​เฮอร์‌โมน​ใน​แผ่น‍ดิน​มิส‌ปาห์

[4] พวก​เขา​ก็​ยก​ออก​มา​กับ​กอง‍ทัพ​ทั้ง​หมด​ของ​เขา​เป็น​คน​มาก‍มาย มี​จำนวน​ดัง​ทราย​ที่​ชาย​ทะเล มี​ม้า​และ​รถ‍รบ​มาก‍มาย​ด้วย

[5] กษัตริย์​เหล่า‍นี้ ได้​ผนึก​กำลัง​กัน​และ​มา​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ด้วย​กัน​ที่​ลำ‍น้ำ​เม‌โรม เพื่อ​จะ​สู้‍รบ​กับ​อิส‌รา‌เอล

[6] และ​พระ‍ยาห์‌เวห์​ตรัส​กับ​โย‌ชู‌วา​ว่า “อย่า​กลัว​พวก​เขา​เลย เพราะ​ว่า​พรุ่ง‍นี้​ใน​เวลา​เดียว​กัน​นี้ เรา​จะ​มอบ​พวก​เขา​ทั้ง​หมด​ไว้​ต่อ​อิส‌รา‌เอล​ให้​ถูก​ประ‌หาร เอ็น​น่อง​ม้า​ของ​เขา​ให้​เจ้า​ตัด​เสีย และ​รถ‍รบ​ของ​เขา เจ้า​จง​เผา​ไฟ​เสีย”

[7] โย‌ชู‌วา​จึง​ยก​พล​เข้า​โจม‍ตี​พวก​เขา​ทัน​ที​ที่​ลำ‍น้ำ​เม‌โรม

[8] และ​พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​มอบ​พวก​เขา​ไว้​ใน​มือ​อิส‌รา‌เอล ผู้​ประ‌หาร​เขา​และ​ไล่​ตาม​เขา​ไป​จน​ถึง​มหา​นคร​ไซดอน​และ​ถึง​มิส‌เร‌โฟท‌มา‌อิม และ​ถึง​หุบ​เขา​มิส‌ปาห์​ด้าน​ตะวัน‍ออก ได้​ประ‌หาร​พวก​เขา​จน​ไม่​เหลือ​สัก​คน​เดียว

[9] โย‌ชู‌วา​ได้​ทำ​ต่อ​เขา​ตาม​ที่​พระ‍ยาห์‌เวห์​ตรัส‍สั่ง​ไว้ คือ​ได้​ตัด​เอ็น​น่อง‍ม้า​และ​เผา​รถ‍รบ​เสีย

[10] แล้ว​โย‌ชู‌วา​ก็​กลับ​มา​ยึด​เมือง​ฮา‌โซร์ และ​ประ‌หาร​กษัตริย์​ของ​เมือง​เสีย​ด้วย​ดาบ เพราะ​ว่า​แต่​ก่อน​นี้​ฮา‌โซร์​เป็น​หัว‍หน้า​แห่ง​ดิน‍แดน​เหล่า​นั้น​ทั้ง‍หมด

[11] พวก​เขา​ได้​ประ‌หาร​ชาว‍เมือง​นั้น​เสีย​ทุก​คน​ด้วย​คม​ดาบ และ​ทำลาย​เสีย​สิ้น สิ่ง​ที่​หาย‍ใจ​ได้​ไม่‍มี​เหลือ​เลย และ​ท่าน​ก็​เผา​เมือง​ฮา‌โซร์​เสีย​ด้วย​ไฟ

[12] โย‌ชู‌วา​ยึด​บรรดา​เมือง​ของ​กษัตริย์​เหล่า​นั้น พร้อม​กับ​กษัตริย์​ทั้ง‍หมด และ​ประ‌หาร​เสีย​ด้วย​คม​ดาบ ทำลาย​พวก​เขา​สิ้น​ดัง‍ที่​โมเสส​ผู้​รับ‍ใช้​ของ​พระ‍ยาห์‌เวห์​ได้​บัญชา​ไว้

[13] แต่​เมือง​ที่​อยู่​บน​กอง​ซาก​เมือง​อิส‌รา‌เอล​ไม่​ได้​เผา เว้น​แต่​เมือง​ฮา‌โซร์​เมือง​เดียว​ที่​โย‌ชู‌วา​เผา​เสีย

[14] ของ​ริบ​ทั้ง​หมด​ที่​ได้​จาก​เมือง​เหล่า​นี้ รวม​ทั้ง​ฝูง​สัตว์‍เลี้ยง พงศ์‍พันธุ์​อิส‌รา‌เอล​ได้​ยึด​เป็น​สม‍บัติ​ของ​ตน แต่​เขา​ได้​ประ‌หาร​มนุษย์​ทุก​คน​เสีย​ด้วย​คม​ดาบ จน​ทำลาย​เสีย​สิ้น ทุก​สิ่ง​ที่​หาย‍ใจ​ได้​เขา​ไม่​ให้​เหลือ​อยู่​เลย

[15] พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​บัญชา​โมเสส​ผู้​รับ‍ใช้​ของ​พระ‍องค์​อย่าง‍ไร โมเสส​ก็​บัญชา​โย‌ชู‌วา​อย่าง​นั้น และ​โย‌ชู‌วา​ก็​ทำ​ตาม ท่าน​ไม่​ได้​เว้น​ที่​จะ​ทำ​ทุก​อย่าง​ซึ่ง​พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​บัญชา​โมเสส​ไว้

[16] โย‌ชู‌วา​ยึด​แผ่น‍ดิน​นั้น​ทั้ง‍หมด คือ​แดน​เทือก​เขา เน‌เกบ ​ทั้ง‍หมด แผ่น‍ดิน​โก‌เชน​ทั้ง‍หมด ที่​ลุ่ม ที่​ราบ และ​แดน​เทือก‍เขา​ของ​อิส‌รา‌เอล​กับ​ที่​ลุ่ม​ของ​มัน

[17] ตั้ง‍แต่​ภูเขา​ฮา‌ลัก​ที่‍สูง​ขึ้น​ทาง​เส‌อีร์ ไกล​ไป​จน​ถึง​บา‌อัล​กาด​ใน​หุบ‍เขา​เล‌บา‌นอนเชิง​ภูเขา​เฮอร์‌โมน ท่าน​ได้​จับ​บรรดา​กษัตริย์​ทั้ง​หมด​ของ​เมือง​เหล่า​นั้น​มา​ประ‌หาร​ชีวิต​เสีย

[18] โย‌ชู‌วา​ทำ​ศึก​สง‌คราม​กับ​กษัตริย์​เหล่า‍นี้​อยู่​เป็น​เวลา​นาน

[19] ไม่‍มี​สัก​เมือง​หนึ่ง​ที่​ทำ​สัญ‌ญา​สันติ‌ภาพ​กับ​อิส‌รา‌เอล นอก​จาก​คน​ฮีไวต์​ซึ่ง​เป็น​ชาว​เมือง​กิเบ‌โอน พวก​เขา​ต้อง​ทำ​สงคราม​ตี​มา​ทั้ง​นั้น

[20] เพราะ​พระ‍ยาห์‌เวห์​เอง​ทรง​ให้​พวก​เขา​มี​ใจ​แข็ง​กระ‌ด้าง​เข้า​ต่อ‍สู้​ทำ​สง‌คราม​กับ​อิส‌รา‌เอล เพื่อ​จะ​ทรง​ทำลาย​ล้าง​พวก​เขา​เสีย​โดย​ไม่​ได้​รับ​พระ​กรุณา เพื่อ​จะ​ทรง​ทำลาย​พวก​เขา​เสีย ดัง‍ที่​พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​บัญชา​โมเสส​ไว้

[21] คราว​นั้น​โย‌ชู‌วา​ได้​ทำลาย​คน​อา‌นาค​จาก​แดน​เทือก​เขา จาก​เฮ‌โบรน จาก​เด‌บีร์ จาก​อา‌นาบ และ​จาก​ทั่ว​แดน​เทือก​เขา​ยู‌ดาห์ และ​จาก​ทั่ว​แดน​เทือก​เขา​อิส‌รา‌เอล โย‌ชู‌วา​ได้​ทำลาย​คน​เหล่า​นี้​เสีย​พร้อม​ทั้ง​เมือง​ของ​พวก​เขา​ด้วย

[22] ไม่‍มี​คน​อา‌นาค​เหลือ​อยู่​ใน​แผ่น‍ดิน​ของ​ประ‌ชา‍ชน​อิส‌รา‌เอล เว้น​แต่​ใน​กาซา กัท​และ​อัช‌โดด​ที่​ยัง​มี​เหลือ​อยู่​บ้าง

[23] ดัง‍นั้น​แหละ โย‌ชู‌วา​ได้​ยึด​แผ่น‍ดิน​ทั้ง‍หมด​ตาม​ที่​พระ‍ยาห์‌เวห์​ได้​ตรัส​ไว้​กับ​โมเสส​ทุก​ประ‌การ และ​โย‌ชู‌วา​มอบ​ให้​เป็น​มรดก​แก่​อิส‌รา‌เอล​ตาม​ส่วน​แบ่ง​ของ​เผ่า แผ่น‍ดิน​นั้น​ก็​สงบ​จาก​สง‌คราม

โย‌ชู‌วา — Chapters