Skip to content
Opens in a new window

[1] เมื่อ​อา‌โด‌นี‌เซ‌เดก​กษัตริย์​แห่ง​เย‌รู‌ซา‌เล็ม​ทรง​ได้​ยิน​ว่า โย‌ชู‌วา​ได้​ยึด​เมือง​อัย และ​ทำลาย​เมือง​นั้น​เสีย​อย่าง​สิ้น​เชิง​แล้ว (ท่าน​ได้​ทำ​ต่อ​เมือง​อัย​และ​กษัตริย์​ของ​เมือง​นี้ อย่าง‍เดียว​กับ​ที่​ได้​ทำ​ต่อ​เมือง​เย‌รี‌โคและ​กษัตริย์​ของ​เมือง​นั้น) และ​ทรง​ทราบ​ด้วย​ว่า​ชาว‍เมือง​กิเบ‌โอน​ได้​ทำ​สันติ‍ภาพ​กับ​อิส‌รา‌เอล​แล้ว​และ​อยู่​ท่าม​กลาง​พวก​เขา

[2] พวก​เขา​ก็​กลัว​มาก เพราะ‍ว่า​กิเบ‌โอน​เป็น​เมือง‍ใหญ่​เสมอ​เมือง‍หลวง และ​ใหญ่​กว่า​เมือง​อัย และ​บุรุษ​ชาว‍เมือง​นั้น​ก็​ล้วน​เป็น​นัก​รบ​กล้า​หาญ

[3] ด้วย​เหตุ​นี้​อา‌โด‌นี‌เซ‌เดก​กษัตริย์​แห่ง​เย‌รู‌ซา‌เล็ม​จึง​ทรง​ให้​ไป​หา​โฮ‌ฮัม​กษัตริย์​แห่ง​เฮโบรน และ​ปิราม​กษัตริย์​แห่ง​ยาร‌มูท และ​ยาเฟีย​กษัตริย์​แห่ง​ลา‌คีช และ​เด‌บีร์​กษัตริย์​แห่ง​เอก‌โลน ทูล​ว่า

[4] “ขอ​เชิญ​ท่าน​มา​หา​ข้าพ‌เจ้า และ​ช่วย​ข้าพ‌เจ้า​ตี​เมือง​กิเบ‌โอน​เถิด เพราะ‍ว่า​เมือง​นั้น​ได้​ทำ​สันติ‌ภาพ​กับ​โย‌ชู‌วา และ​ประ‌ชา‍ชน​อิส‌รา‌เอล”

[5] กษัตริย์​คน​อา‌โม‌ไรต์​ทั้ง​ห้า​พระ‍องค์ คือ​กษัตริย์​แห่ง​เย‌รู‌ซา‌เล็ม กษัตริย์​แห่ง​เฮ‌โบรน กษัตริย์​แห่ง​ยารมูท กษัตริย์​แห่ง​ลาคีช และ​กษัตริย์​แห่ง​เอก‌โลน ก็​ทรง​รวบ‍รวม​กำลัง​ของ​ตน และ​ทรง​ยก​ขึ้น​ไป​พร้อม​กับ​กอง‍ทัพ​ทั้ง‍หลาย​ตั้ง​ค่าย​ต่อ‍สู้​เมือง​กิเบ‌โอน

[6] ชาว‍เมือง​กิ‌เบ‌โอน​จึง​ใช้​คน​ไป​หา​โย‌ชู‌วา​ที่​ค่าย​ใน​กิล‌กาล กล่าว​ว่า “ขอ​ท่าน​อย่า​ได้​ปล่อย​มือ​จาก​ผู้​รับ‍ใช้​ของ​ท่าน​เลย ขอ​เร่ง​ขึ้น​มา​ช่วย​พวก​เรา​ให้​รอด​และ​ช่วย​เหลือ​เรา เพราะ‍ว่า​บรรดา​กษัตริย์​ของ​คน​อา‌โม‌ไรต์ ซึ่ง​อยู่​ใน​แดน​เทือก‍เขา ได้​รวม​กำ‌ลัง​กัน​ต่อ‍สู้​เรา”

[7] โย‌ชู‌วา​จึง​ขึ้น​ไป​จาก​กิล‌กาล ทั้ง​ท่าน​และ​พวก​ทหาร​และ​นักรบ​กล้า‍หาญ​ทุก​คน

[8] พระ‍ยาห์‌เวห์​ตรัส​กับ​โย‌ชู‌วา​ว่า “อย่า​กลัว​เขา​เลย​เพราะ​เรา​ได้​มอบ​เขา​ไว้​ใน​มือ​เจ้า​แล้ว จะ​ไม่‍มี​ใคร​ใน​พวก​เขา​สัก​คน​เดียว​ที่​จะ​ยืน‍หยัด​ต่อ‍สู้​เจ้า​ได้”

[9] โย‌ชู‌วา​จึง​ยก​เข้า​โจม‍ตี​พวก​นั้น​ทันที โดย​เดิน‍ทาง​ตลอด​คืน​จาก​กิล‌กาล

[10] พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​ทำ​ให้​พวก​เขา​สะดุ้ง​แตก‍ตื่น​ต่อ‍หน้า​อิส‌รา‌เอล​ซึ่ง​ได้​ฆ่า​พวก​เขา​เสีย​มาก‍มาย​ที่​กิเบ‌โอน และ​ไล่​ติด‍ตาม​พวก​เขา​ไป​ตาม​ทาง​ที่​ขึ้น​ไป​ถึง​เบธ‌โฮ‌โรน และ​ตาม​ฆ่า​พวก​เขา​ไป​จน​ถึง​เมือง​อา‌เซ‌คาห์ และ​เมือง​มัก‌เค‌ดาห์

[11] ขณะ​เมื่อ​พวก​เขา​หนี​ไป​ข้าง‍หน้า​อิส‌รา‌เอล ไป​ตาม​ทาง​เบธ‌โฮ‌โรน​นั้น พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​โยน​หิน​ใหญ่ๆ ลง​มา​จาก​ฟ้า ตลอด​ถึง​เมือง​อา‌เซ‌คาห์ เขา​ทั้ง‍หลาย​ก็​ตาย ผู้​ที่​ตาย​ด้วย​ลูก‍เห็บ​นั้น​ก็​มาก​กว่า​ผู้​ที่​ประ‌ชา‍ชน​อิส‌รา‌เอล​ฆ่า​เสีย​ด้วย​ดาบ

[12] แล้ว​โย‌ชู‌วา​ก็​ทูล​พระ‍ยาห์‌เวห์​ใน​วัน​ที่​พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​มอบ​คน​อา‌โม‌ไรต์​แก่​ประ‌ชา‍ชน​อิส‌รา‌เอล​นั้น และ​ท่าน​ได้​กล่าว​ต่อ‍หน้า​อิส‌รา‌เอล​ว่า “ดวง​อา‌ทิตย์​เอ๋ย จง​หยุด​นิ่ง​ตรง​เมือง​กิ‌เบ‌โอน และ​ดวง‍จันทร์​เอ๋ย ตรง​หุบ‍เขา​อัย‌ยา‌โลน”

[13] ดวง​อา‌ทิตย์​ก็​หยุด​นิ่ง และ​ดวง​จันทร์​ก็​นิ่ง​อยู่ จน​ชน‍ชาติ​นี้​ได้​แก้‍แค้น​ศัตรู​ของ​เขา​เสร็จ เรื่อง​นี้​มี​จารึก​ไว้​ใน​หนัง‍สือ​ยา‌ชาร์ ​ไม่​ใช่​หรือ? ดวง​อา‌ทิตย์​ก็​หยุด​นิ่ง​อยู่​กลาง​ท้อง‍ฟ้า ไม่​ได้​รีบ​ตก​ไป​ตาม​เวลา​ประ‌มาณ​หนึ่ง​วัน​เต็ม

[14] ทั้ง​ใน​สมัย​ก่อน​หรือ​ใน​สมัย​ต่อ​มา ไม่​มี​วัน​อย่าง​นั้น​อีก​แล้ว​ที่​พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​สดับ​ฟัง​เสียง​ของ​มนุษย์ เพราะ‍ว่า​พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​ต่อ‍สู้​เพื่อ​อิส‌รา‌เอล

[15] แล้ว​โย‌ชู‌วา​กับ​อิส‌รา‌เอล​ทั้ง‍หมด​ก็​กลับ​มา​สู่​ค่าย​ที่​กิล‌กาล

[16] กษัตริย์​ทั้ง​ห้า​นั้น​ทรง​หนี​ไป​ซ่อน​ตัว​อยู่​ใน​ถ้ำ​มัก‌เค‌ดาห์

[17] มี​คน​ไป​บอก​โย‌ชู‌วา​ว่า “มี​คน​พบ​กษัตริย์​ทั้ง​ห้า​ทรง​ซ่อน​ตัว​อยู่​ใน​ถ้ำ​ที่​มัก‌เค‌ดาห์”

[18] โย‌ชู‌วา​จึง​กล่าว​ว่า “จง​กลิ้ง​หิน​ใหญ่ๆ ปิด​ปาก​ถ้ำ​เสีย และ​วาง​ยาม​เฝ้า​พวก​เขา​ไว้

[19] แต่​พวก​ท่าน​อย่า​คอย​อยู่​เลย​จง​ติด‍ตาม​ศัตรู​ของ​ท่าน​ไป​เถิด จง​เข้า​โจม‍ตี​กอง‍ระวัง‍หลัง​อย่า​ให้​กลับ​เข้า​ใน​เมือง​ของ​เขา​ได้ เพราะ‍ว่า​พระ‍ยาห์‌เวห์​พระ‍เจ้า​ของ​ท่าน ทรง​มอบ​พวก​เขา​ไว้​ใน​มือ​ของ​ท่าน​แล้ว”

[20] เมื่อ​โย‌ชู‌วา​กับ​ประ‌ชา‍ชน​อิส‌รา‌เอล​เสร็จ​จาก​การ​ฆ่า​คน​เหล่า​นั้น​เสีย​เป็น​อัน​มาก​แล้ว ผู้​ที่​เหลือ​อยู่​ก็​หนี​เข้า​ไป​ใน​เมือง​ที่​มี​กำแพง​ล้อม

[21] ประ‌ชา‍ชน​ก็​กลับ​มา​หา​โย‌ชู‌วา ณ ค่าย​ที่​มัก‌เค‌ดาห์​โดย​สวัสดิ‌ภาพ​ทุก‍คน ไม่​มี​ใคร​กล้า​กล่าว​ร้าย​พงศ์‍พันธุ์​อิส‌รา‌เอล​อีก​ต่อ‍ไป

[22] แล้ว​โย‌ชู‌วา​จึง​กล่าว​ว่า “จง​เปิด​ปาก​ถ้ำ​นำ​กษัตริย์​ทั้ง​ห้า​นั้น​ออก‍จาก​ถ้ำ​มา​หา​เรา”

[23] พวก​เขา​ก็​ทำ​ตาม นำ​กษัตริย์​ทั้ง​ห้า​ออก‍จาก​ถ้ำ​มา​หา​ท่าน มี​กษัตริย์​แห่ง​เย‌รู‌ซา‌เล็ม กษัตริย์​แห่ง​เฮ‌โบรน กษัตริย์​แห่ง​ยาร‌มูท กษัตริย์​แห่ง​ลา‌คีช และ​กษัตริย์​แห่ง​เอก‌โลน

[24] เมื่อ​พวก​เขา​นำ​กษัตริย์​เหล่า​นั้น​มา​หา​โย‌ชู‌วา โย‌ชู‌วา​จึง​เรียก​คน​อิส‌รา‌เอล​ทั้ง‍หมด​มา​และ​สั่ง​หัว‍หน้า​ของ​ทหาร​ที่​ออก‍ไป​รบ​พร้อม​กับ​ท่าน​ว่า “จง​เข้า​มา​ใกล้​เถิด เอา​เท้า​เหยียบ​คอ​กษัตริย์​เหล่า​นี้” แล้ว​พวก​เขา​ก็​เข้า​มา​ใกล้​และ​เอา​เท้า​เหยียบ​ที่​คอ

[25] และ​โย‌ชู‌วา​กล่าว​แก่​เขา​ว่า “อย่า​กลัว​หรือ​ตก‍ใจ​เลย จง​เข้ม‍แข็ง​และ​กล้า‍หาญ​เถิด เพราะ‍ว่า​พระ‍ยาห์‌เวห์​จะ​ทรง​ทำ​ต่อ​ศัตรู​ทั้ง‍หมด​ของ​ท่าน​ซึ่ง​ท่าน​สู้‍รบ​ด้วย​อย่าง‍นี้​แหละ”

[26] ภาย‍หลัง​โย‌ชู‌วา​ได้​ประ‌หาร​ชีวิต​กษัตริย์​ทั้ง​ห้า​เสีย แล้ว​แขวน​ไว้​ที่​ต้น‍ไม้​ห้า​ต้น แขวน​อยู่​บน​ต้น‍ไม้​เช่น‍นั้น​จน​เวลา​เย็น

[27] แต่​เมื่อ​ถึง​เวลา​ดวง​อา‌ทิตย์​ตก โย‌ชู‌วา​ได้​บัญชา​และ​เขา​ก็​ปลด​พระ‍ศพ​ลง​จาก​ต้น‍ไม้​และ​ทิ้ง​ไว้​ใน​ถ้ำ ซึ่ง​กษัตริย์​เหล่า​นั้น​ได้​ซ่อน​ตัว​อยู่ และ​เอา​หิน​ใหญ่ๆ ปิด​ปาก​ถ้ำ​นั้น​ไว้ ซึ่ง​ยัง​อยู่​จน​กระ‌ทั่ง​วัน‍นี้

[28] ใน​วัน​นั้น​โย‌ชู‌วา​ยึด​เมือง​มัก‌เค‌ดาห์​ได้ และ​ประ‌หาร​เมือง​นั้น​เสีย​ด้วย​คม​ดาบ ทั้ง​กษัตริย์​ของ​เมือง​นั้น​ด้วย ท่าน​ได้​ทำลาย​พวก​เขา​เสีย​อย่าง​สิ้น‍เชิง ทุก​ชีวิต​ที่​อยู่​ใน​เมือง‍ไม่‍มี​เหลือ​สัก​คน​เดียว และ​ท่าน​ได้​ทำ​ต่อ​กษัตริย์​แห่ง​มัก‌เค‌ดาห์​อย่าง​ที่​ท่าน​ได้​ทำ​ต่อ​กษัตริย์​แห่ง​เย‌รี‌โค

[29] แล้ว​โย‌ชู‌วา​พร้อม​กับ​อิส‌รา‌เอล​ทั้ง​หมด​ก็​ออก​จาก​เมือง​มัก‌เค‌ดาห์​มา​ถึง​ลิบ‌นาห์ และ​เข้า​สู้‍รบ​กับ​เมือง​ลิบ‌นาห์

[30] พระ‍ยาห์‌เวห์​ได้​ทรง​มอบ​เมือง​นั้น​กับ​กษัตริย์​ไว้​ใน​มือ​คน​อิส‌รา‌เอล และ​ท่าน​ได้​ประ‌หาร​เมือง​นั้น​กับ​ทุก​คน​ที่​อยู่​ใน​เมือง​นั้น​ด้วย​คม​ดาบ ท่าน​ไม่​ให้​เหลือ​สัก​คน​เดียว​ใน​เมือง​นั้น และ​ท่าน​ได้​ทำ​ต่อ​กษัตริย์​ของ​เมือง​นั้น​อย่าง​ที่​ท่าน​ได้​ทำ​ต่อ​กษัตริย์​แห่ง​เย‌รี‌โค

[31] แล้ว​โย‌ชู‌วา​พร้อม​กับ​อิส‌รา‌เอล​ทั้ง‍หมด​ก็​ออก‍จาก​เมือง​ลิบ‌นาห์​มา​ถึง​ลา‌คีช แล้ว​ล้อม​เมือง​ไว้​และ​เข้า​โจม‍ตี​เมือง​นั้น

[32] พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​มอบ​เมือง​ลา‌คีช​ไว้​ใน​มือ​อิส‌รา‌เอล และ​ท่าน​ก็​ได้​ยึด​เมือง​นั้น​ใน​วัน​ที่​สอง และ​ประ‌หาร​ทุก​คน​ที่​อยู่​ใน​เมือง​นั้น​ด้วย​คม​ดาบ ดัง​ทุก​สิ่ง​ที่​ท่าน​ได้​ทำ​ต่อ​เมือง​ลิบ‌นาห์

[33] ครั้ง​นั้น​โฮ‌ราม​กษัตริย์​แห่ง​เก‌เซอร์​ได้​ขึ้น​มา​ช่วย​เมือง​ลา‌คีช และ​โย‌ชู‌วา​ได้​ประ‌หาร​พระ‍องค์​กับ​คน​ของ​พระ‍องค์ จน​ไม่​เหลือ​ผู้​รอด​ชีวิต​เลย

[34] แล้ว​โย‌ชู‌วา​พร้อม​กับ​อิส‌รา‌เอล​ทั้ง‍หมด​ก็​ออก​จาก​เมือง​ลา‌คีช​มา​ถึง​เอก‌โลน ได้​เข้า​ล้อม​และ​โจม‍ตี​เมือง​นั้น

[35] และ​เขา​ก็​ตี​ได้​ใน​วัน​ที่​สอง​และ​ฆ่า​ทุก​คน​ด้วย​คม​ดาบ​จน​ทำลาย​เขา​เสีย‍สิ้น​ใน​วัน​นั้น ดัง​ทุก​สิ่ง​ที่​ท่าน​ได้​ทำ​ต่อ​เมือง​ลา‌คีช

[36] แล้ว​โย‌ชู‌วา​พร้อม​กับ​อิส‌รา‌เอล​ทั้ง‍หมด​ก็​ขึ้น​ไป​จาก​เมือง​เอก‌โลน​มา​ถึง​เฮ‌โบรน และ​เข้า​โจม‍ตี​เมือง​นั้น

[37] ยึด​เมือง​นั้น​แล้ว​ก็​ประ‌หาร​กษัตริย์​และ​หมู่​บ้าน​โดย​รอบ​ทั้ง​หมด กับ​ทุก​คน​ที่​อยู่​ใน​เมือง​นั้น​เสีย​ด้วย​คม​ดาบ ท่าน​ไม่​ให้​เหลือ​สัก​คน​เดียว​ดัง‍ที่​ท่าน​ได้​ทำ​ต่อ​เมือง​เอก‌โลน และ​ได้​ทำลาย​เมือง​นั้น​กับ​ทุก‍คน​ที่​อยู่​ใน​เมือง​นั้น​เสีย​สิ้น

[38] แล้ว​โย‌ชู‌วา​พร้อม​กับ​อิส‌รา‌เอล​ทั้ง‍หมด​ก็๋​กลับ​มา​ยัง​เมือง​เด‌บีร์ เข้า​โจม‍ตี​เมือง​นั้น

[39] ท่าน​ได้​ยึด​เมือง​นั้น​รวม​ทั้ง​กษัตริย์​และ​หมู่​บ้าน​โดย​รอบ​ทั้ง​หมด และ​ได้​ประ‌หาร​พวก​เขา​เสีย​ด้วย​คม​ดาบ และ​ได้​ทำลาย​ทุก​คน​ที่​อยู่​ใน​เมือง​นั้น​เสีย​อย่าง​สิ้น‍เชิง ท่าน​ไม่​ให้​เหลือ​สัก​คน​เดียว ท่าน​ทำ​ต่อ​เมือง​เฮโบรน​อย่าง‍ไร ท่าน​ก็​ทำ​ต่อ​เมือง​เด‌บีร์​และ​ต่อ​กษัตริย์​ของ​เขา​อย่าง‍นั้น ดัง​ที่​ทำ​ต่อ​เมือง​ลิบนาห์​และ​ต่อ​กษัตริย์​ของ​เขา​เช่น​กัน

[40] โย‌ชู‌วา​ก็​โจม​ตี​แผ่น‍ดิน​นั้น​ได้​ทั้ง​หมด คือ​แดน​เทือก‍เขา เน‌เกบ ที่​ลุ่ม และ​ที่‍ลาด ทั้ง​กษัตริย์​ทั้ง‍หมด​ของ​เมือง​เหล่า​นั้น​ด้วย ท่าน​ไม่​ให้​เหลือ​สัก​คน​เดียว แต่​ได้​ทำลาย​ทุก​สิ่ง​ที่​หาย‍ใจ​เสีย ดัง‍ที่​พระ‍ยาห์‌เวห์​พระ‍เจ้า​ของ​อิส‌รา‌เอล​ได้​ทรง​บัญชา​ไว้

[41] โย‌ชู‌วา​โจม​ตี​พวก​เขา​ได้​ตั้ง‍แต่​เมือง​คา‌เดช‌บาร‌เนีย​จน​ถึง​เมือง​กา‌ซา และ​ทั่ว​แผ่น‍ดิน​โก‌เชน​จน​ถึง​เมือง​กิเบ‌โอน

[42] กษัตริย์​เหล่า​นี้​ทั้ง‍หมด​พร้อม​ทั้ง​แผ่น‍ดิน​ของ​พระองค์ โย‌ชู‌วา​ยึด​ได้​ใน​คราว​เดียว เพราะ​พระ‍ยาห์‌เวห์​พระ‍เจ้า​ของ​อิส‌รา‌เอล​ได้​ทรง​สู้‍รบ​เพื่อ​อิส‌รา‌เอล

[43] แล้ว​โย‌ชู‌วา​พร้อม​กับ​อิส‌รา‌เอล​ทั้ง​หมด​ก็​กลับ​มา​ยัง​ค่าย​ที่​กิล‌กาล

โย‌ชู‌วา — Chapters