[1] คนเอฟราอิมจึงพูดกับกิเดโอนว่า “ทำไมท่านจึงทำกับเราอย่างนี้ คือเมื่อท่านยกไปต่อสู้พวกมีเดียนนั้น ท่านก็ไม่ได้เรียกเราไปรบด้วย” และเขาทั้งหลายก็ต่อว่าท่านอย่างรุนแรง
[2] ท่านจึงตอบเขาทั้งหลายว่า “สิ่งที่เราทำมาแล้วจะเปรียบเทียบกับสิ่งที่ท่านทั้งหลายทำได้หรือ? ผลองุ่นที่ชาวเอฟราอิมเก็บเล็มก็ยังดีกว่าผลองุ่นที่อาบีเยเซอร์เก็บเกี่ยวไม่ใช่หรือ?
[3] พระเจ้าประทานโอเรบและเศเอบ เจ้านายมีเดียนไว้ในมือของท่านทั้งหลาย ข้าพเจ้าสามารถทำอะไรที่จะเทียบกับท่านได้เล่า?” เมื่อท่านพูดอย่างนี้ พวกเขาก็หายโกรธ
[4] กิเดโอนก็มายังแม่น้ำจอร์แดนและข้ามไป ทั้งท่านและทหาร 300 คนที่อยู่ด้วย ถึงจะอ่อนเปลี้ยแต่ก็ยังติดตามไป
[5] ท่านจึงพูดกับชาวเมืองสุคคทว่า “โปรดให้ขนมปังแก่คนที่ติดตามเรามาบ้าง เพราะพวกเขาหิวเต็มที เรากำลังไล่ติดตามเศบาห์และศัลมุนนากษัตริย์แห่งมีเดียน”
[6] แต่เจ้านายทั้งหลายของเมืองสุคคทตอบว่า “เศบาห์และศัลมุนนาอยู่ในมือเจ้าแล้วหรือ? เราจึงจะเอาขนมปังมาเลี้ยงกองทัพของเจ้า”
[7] กิเดโอนจึงกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นเมื่อพระยาห์เวห์มอบเศบาห์และศัลมุนนาไว้ในมือเราแล้ว เราจะเอาหนามใหญ่แห่งถิ่นทุรกันดาร และหนามย่อมมานวดเนื้อเจ้าทั้งหลาย”
[8] ท่านก็ออกจากที่นั่นขึ้นไปยังเมืองเปนูเอล และพูดอย่างเดียวกันกับพวกเขา แต่ชาวเมืองเปนูเอลก็ตอบท่านอย่างเดียวกับที่ชาวเมืองสุคคทตอบ
[9] ดังนั้นท่านจึงพูดกับชาวเมืองเปนูเอลว่า “เมื่อเรากลับมาโดยสวัสดิภาพ เราจะพังหอรบนี้”
[10] เศบาห์และศัลมุนนาอยู่ที่คารโครกับกองทัพมีทหารประมาณ 15,000 คน เป็นกองทัพชาวตะวันออกที่เหลืออยู่ทั้งหมด เพราะว่าผู้ที่ถือดาบล้มตายเสีย 120,000 คน
[11] กิเดโอนขึ้นไปตามทางสัญจรของชาวทะเลทราย ทางทิศตะวันออกของโนบาห์และโยกเบฮาห์ และเข้าโจมตีกองทัพเมื่อกองทัพคิดว่าพ้นภัย
[12] เศบาห์และศัลมุนนาก็หนีไป กิเดโอนก็ไล่ติดตามไปจับเศบาห์กับศัลมุนนากษัตริย์พวกมีเดียนได้ทั้งสององค์ และทำให้กองทัพทั้งสิ้นแตกตื่น
[13] กิเดโอนบุตรโยอาชก็กลับจากการศึกมาตามทางขึ้นเขาเฮเรส
[14] จับชายหนุ่มชาวเมืองสุคคทได้คนหนึ่ง จึงซักถามเขา ชายคนนี้ก็เขียนชื่อข้าราชการและพวกผู้ใหญ่ของเมืองสุคคทให้ รวม 77 คนด้วยกัน
[15] กิเดโอนจึงมาหาชาวเมืองสุคคทกล่าวว่า “จงมาดูเศบาห์และศัลมุนนา ซึ่งเมื่อก่อนเจ้าเยาะเย้ยเราว่า ‘เศบาห์และศัลมุนนาอยู่ในมือเจ้าแล้วหรือ? เราจึงจะได้เลี้ยงทหารที่หิวโหยของเจ้าด้วยขนมปัง’ ”
[16] กิเดโอนก็จับตัวพวกผู้ใหญ่ในเมือง แล้วเอาหนามใหญ่แห่งถิ่นทุรกันดาร และหนามย่อมมาสั่งสอนชาวเมืองสุคคท
[17] ท่านก็พังหอรบเมืองเปนูเอล และประหารชีวิตชาวเมืองเสีย
[18] ท่านจึงถามเศบาห์และศัลมุนนาว่า “คนที่เจ้าฆ่าที่ภูเขาทาโบร์เป็นคนประเภทไหน?” พวกเขาตอบว่า “เป็นคนเหมือนอย่างท่าน แต่ละคนเป็นเหมือนโอรสกษัตริย์”
[19] กิเดโอนจึงกล่าวว่า “คนเหล่านั้นเป็นพี่น้องท้องเดียวกันกับเรา พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่ฉันใด ถ้าพวกเจ้าไว้ชีวิตพวกเขา เราก็จะไม่ประหารชีวิตพวกเจ้าฉันนั้น”
[20] แล้วท่านสั่งเยเธอร์บุตรหัวปีของท่านว่า “จงลุกขึ้นฆ่าเขาทั้งสองเสีย” แต่บุตรชายคนนั้นไม่ยอมชักดาบออกเพราะเขากลัวเพราะเขายังหนุ่มอยู่
[21] เศบาห์กับศัลมุนนาจึงว่า “ท่านลุกขึ้นฆ่าเราเองซิ เป็นผู้ใหญ่เท่าใดกำลังก็แข็งเท่านั้น” กิเดโอนก็ลุกขึ้นฆ่าเศบาห์และศัลมุนนา แล้วเก็บเครื่องหมายดวงจันทร์ครึ่งซีกที่ประดับคออูฐของพวกเขาไป
[22] แล้วคนอิสราเอลบอกกิเดโอนว่า “ขอปกครองพวกเราเถิด ทั้งตัวท่านและลูกหลานของท่านสืบไปด้วย เพราะว่าท่านได้กู้เราทั้งหลายให้พ้นจากมือของมีเดียน”
[23] แต่กิเดโอนตอบเขาทั้งหลายว่า “เราจะไม่ปกครองท่านทั้งหลาย และบุตรของเราก็จะไม่ปกครองท่าน พระยาห์เวห์จะทรงปกครองท่านทั้งหลายเอง”
[24] กิเดโอนก็บอกคนเหล่านั้นว่า “เราจะขอสิ่งหนึ่งจากท่านทั้งหลาย คือขอให้ทุกคนถวายตุ้มหูอันหนึ่งซึ่งริบมาได้นั้น” (เพราะว่าคนเหล่านั้นมีตุ้มหูทองคำเพราะเป็นชนอิชมาเอล)
[25] พวกเขาก็ตอบท่านว่า “พวกเราเต็มใจให้” เขาทั้งหลายก็ปูผ้าลง แล้วแต่ละคนก็วางตุ้มหูซึ่งริบมาได้นั้นไว้ที่นั่น
[26] ตุ้มหูทองคำซึ่งท่านขอได้นั้นมีน้ำหนักประมาณ 20 กิโลกรัม นอกจากนี้ยังมีเครื่องหมายดวงจันทร์ครึ่งซีก จี้และฉลองพระองค์ สีม่วง ซึ่งกษัตริย์มีเดียนทรงสวมใส่ อีกทั้งเครื่องผูกคออูฐด้วย
[27] กิเดโอนก็เอาทองคำนี้ทำเป็นเอโฟด เก็บไว้ที่เมืองของท่าน คือโอฟราห์ และบรรดาคนอิสราเอลก็เล่นชู้กับเอโฟด ณ ที่นั้น และมันกลายเป็นบ่วงดักกิเดโอนและพงศ์พันธุ์ของท่าน
[28] พวกมีเดียนพ่ายแพ้คนอิสราเอล ไม่อาจยกศีรษะขึ้นอีกได้เลย และแผ่นดินก็สงบสุขในสมัยกิเดโอนถึง 40 ปี
[29] เยรุบบาอัลบุตรของโยอาชไปอาศัยอยู่ในบ้านของตน
[30] กิเดโอนมีบุตรชายเกิดจากสายโลหิตของท่าน 70 คน เพราะท่านมีภรรยาหลายคน
[31] ภรรยาน้อยของกิเดโอนที่อยู่ในเมืองเชเคมก็มีบุตรกับท่านคนหนึ่งด้วย ท่านตั้งชื่อว่าอาบีเมเลค
[32] กิเดโอนบุตรโยอาชสิ้นชีวิตเมื่อท่านชรามากแล้ว และถูกฝังไว้ในอุโมงค์ฝังศพของโยอาชบิดาของท่าน คือในเมืองโอฟราห์ ซึ่งเป็นของตระกูลอาบีเยเซอร์
[33] เมื่อกิเดโอนสิ้นชีวิตแล้ว คนอิสราเอลก็หันกลับไปเล่นชู้กับพระบาอัลทั้งหลาย ถือว่าบาอัลเบรีท เป็นพระของพวกเขา
[34] คนอิสราเอลไม่ได้ระลึกถึงพระยาห์เวห์พระเจ้าของตน ผู้ทรงช่วยเขาทั้งหลายให้พ้นมือศัตรูรอบด้าน
[35] พวกเขาไม่ได้แสดงความเมตตาแก่ครอบครัวเยรุบบาอัล (คือกิเดโอน) ให้สมกับความดีทั้งสิ้นซึ่งกิเดโอนได้ทำแก่คนอิสราเอล