[1] ยาโคบเรียกบรรดาบุตรชายของท่านมา สั่งว่า “พวกเจ้ามารวมกันแล้วเราจะบอกสิ่งที่จะบังเกิดแก่พวกเจ้าภายหน้า
[2] บรรดาบุตรชายของยาโคบเอ๋ย จงมารวมกันฟัง จงฟังอิสราเอลบิดาของพวกเจ้า
[3] รูเบนเอ๋ย เจ้าเป็นบุตรหัวปีของเรา เป็นกำลังและเป็นผลแรกแห่งเรี่ยวแรงของเรา เป็นสูงสุดของเกียรติและสูงสุดของพลัง
[4] เจ้าเชี่ยวกรากอย่างน้ำจึงสูงสุดไม่ได้ เพราะเจ้าขึ้นไปบนเตียงบิดาของเจ้า เจ้าทำให้เป็นมลทิน เจ้าขึ้นไปนอนที่ของเรา
[5] สิเมโอนกับเลวีเป็นพี่น้องกัน กระบี่ของพวกเขาเป็นอาวุธร้ายแรง
[6] จิตใจของเราเอ๋ย อย่าเข้าไปในที่ชุมนุมของพวกเขา ศักดิ์ศรีของเราเอ๋ย อย่าเข้าร่วมในที่ประชุมของพวกเขา เพราะพวกเขาฆ่าคนด้วยความโกรธ เขาตัดเอ็นโคตัวผู้ตามอำเภอใจพวกเขา
[7] ให้ความโกรธของพวกเขาถูกแช่งเพราะรุนแรง ให้ความโมโหของพวกเขาถูกแช่งเพราะดุร้าย เราจะให้พวกเขาแตกแยกกันในยาโคบ จะให้พวกเขาพลัดพรากกันไปในอิสราเอล
[8] ยูดาห์เอ๋ย พวกพี่น้องจะสรรเสริญเจ้า มือของเจ้าจะจับคอเหล่าศัตรูของเจ้า บรรดาบุตรชายของบิดาจะน้อมลงคำนับเจ้า
[9] ยูดาห์เป็นลูกสิงห์ ลูกเอ๋ย เจ้าขึ้นไปจากเหยื่อ เขาก้มลง เขาหมอบลงเหมือนสิงห์ตัวผู้ และเหมือนสิงห์ ใครจะกล้าแหย่เขาให้ลุกขึ้น
[10] คทาจะไม่ขาดไปจากยูดาห์ ทั้งไม้ถือของผู้ปกครองจะไม่ขาดไปจากหว่างเท้าของเขา จนกว่าชีโลห์จะมา และชนชาติทั้งหลายจะเชื่อฟังเขา
[11] ผูกลาผู้ของเขาไว้ที่เถาองุ่น ผูกลูกลาไว้ที่เถาองุ่นผลแดง เขาซักเสื้อผ้าของเขาด้วยเหล้าองุ่น ซักเสื้อคลุมของเขาด้วยน้ำองุ่นสีเลือด
[12] ตาเขาแดงด้วยเหล้าองุ่น ฟันขาวกว่าน้ำนม
[13] เศบูลุนจะอาศัยอยู่ที่ท่าเรือริมทะเล เขาจะเป็นท่าจอดเรือ เขตแดนของเขาจะไปถึงไซดอน
[14] ฝ่ายอิสสาคาร์เป็นตัวลามีกำลังมาก หมอบลงกลางอานสองข้างของมัน
[15] เขาเห็นว่าที่พักดี และแผ่นดินสบาย จึงย่อบ่าของเขาลงรับไว้ กลายเป็นทาสแรงงาน
[16] ส่วนดานจะพิพากษาประชาชนของเขา เป็นเผ่าหนึ่งในอิสราเอล
[17] ดานจะเป็นงูอยู่กลางทาง เป็นงูพิษที่อยู่ในหนทางที่กัดส้นเท้าม้า ให้คนขี่ตกหงายลง
[18] ข้าแต่พระยาห์เวห์ ข้าพระองค์รอคอยความรอดของพระองค์
[19] ฝ่ายกาดนั้นจะถูกพวกปล้น ไล่ปล้นเขา แต่เขาจะกลับไล่ปล้นติดส้นพวกนั้น”
[20] อาหารของอาเชอร์จะบริบูรณ์ และเขาจะผลิตเครื่องเสวยสำหรับกษัตริย์
[21] นัฟทาลีเป็นกวางตัวเมียที่ถูกปล่อย ผู้ให้กำเนิดลูกกวางงดงาม
[22] โยเซฟเป็นกิ่งที่เกิดผล เป็นกิ่งที่เกิดผลอยู่ริมบ่อน้ำ มีกิ่งเลื้อยบนกำแพง
[23] พวกทหารธนูโจมตีเขาอย่างโหดร้าย ทั้งยิงและข่มขู่เขา
[24] แต่ธนูของเขาเองยืนหยัด ลำแขนของเขามีกำลังขึ้น โดยพระหัตถ์ของผู้ทรงฤทธิ์ของยาโคบ โดยพระนามของผู้เลี้ยงแกะคือศิลาแห่งอิสราเอล
[25] โดยพระเจ้าของบิดาเจ้าผู้ทรงช่วยเจ้า โดยพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ ผู้ทรงอวยพรแก่เจ้า ด้วยพรที่มาจากฟ้าเบื้องบน พรที่มาจากที่ลึกเบื้องล่าง พรที่มาจากนมและครรภ์
[26] ส่วนพรจากบิดาของเจ้า ยิ่งใหญ่กว่าพรของภูเขา จนถึงความบริบูรณ์ของเนินเขานิรันดร์ ขอพรเหล่านั้นอยู่บนศีรษะของโยเซฟ และอยู่บนหน้าผากของผู้ที่ยิ่งใหญ่ท่ามกลางพี่น้อง
[27] ฝ่ายเบนยามินเป็นสุนัขป่าที่ล่าเหยื่อ เวลาเช้าก็กินเหยื่อเสีย เวลาเย็นก็แบ่งปันของที่ยึดได้”
[28] ทั้งหมดนี้เป็นเผ่าทั้งสิบสองของอิสราเอล นี่เป็นถ้อยคำที่บิดาของพวกเขากล่าวไว้เมื่ออวยพรพวกเขา ยาโคบให้พรแก่พวกเขาทุกคนตามพรของแต่ละคน
[29] ยาโคบสั่งพวกเขาว่า “พ่อจะถูกรวมไปอยู่กับคนของพ่อ จงฝังพ่อไว้กับบรรพบุรุษของพ่อ ในถ้ำที่นาของเอโฟรนคนฮิตไทต์
[30] ในถ้ำที่อยู่ในนาชื่อมัคเป-ลาห์ หน้ามัมเรในดินแดนคานาอัน ถ้ำกับนานี้อับราฮัมซื้อจากเอโฟรนคนฮิตไทต์ไว้เป็นสุสาน
[31] ณ ที่นั่น พวกเขาฝังศพอับราฮัม และซาราห์ภรรยา ที่นั่นพวกเขาฝังศพอิสอัค และเรเบคาห์ภรรยา และที่นั่นเราฝังศพเลอาห์
[32] นากับถ้ำที่อยู่ในนานั้นซื้อมาจากคนฮิตไทต์”
[33] เมื่อยาโคบสั่งพวกบุตรชายของท่านเสร็จแล้ว ก็ยกเท้าขึ้นบนที่นอน แล้วก็สิ้นใจ และถูกรวมไปอยู่กับบรรพบุรุษของท่าน