Skip to content
Opens in a new window

[1] การ​กัน‌ดาร​อา‌หาร​ใน​แผ่น​ดิน​ร้าย​แรง​ยิ่งนัก

[2] อยู่​มา​เมื่อ​ครอบ​ครัว​ยา‌โคบ​กิน​ข้าว​ที่​นำ​มา​จาก​อียิปต์​หมด​แล้ว บิดา​จึง​บอก​บุตร​ชาย​ว่า “กลับ​ไป​ซื้อ​อา‌หาร​มา​อีก​หน่อย​ให้​พวกเรา”

[3] แต่​ยู‌ดาห์​ตอบ​บิดา​ว่า “ท่าน​กำ‌ชับ​พวก​เรา​อย่าง​เด็ด​ขาด​ว่า ‘ถ้า​ไม่​ได้​น้อง​ชาย​มา​ด้วย พวก​เจ้า​จะ​ไม่​เห็น​หน้า​เรา​อีก’

[4] ถ้า​พ่อ​ใช้​ให้​น้อง​ลง​ไป​กับ​พวก​ลูก ลูก​จะ​ลง​ไป​ซื้อ​อา‌หาร​ให้​พ่อ

[5] แต่​ถ้า​หาก​พ่อ​ไม่​ให้​น้อง​ลง​ไป พวก​ลูก​จะ​ไม่​ไป เพราะ​เจ้า​นาย​ท่าน​บัญ‌ชา​พวก​ลูก​ว่า ‘พวก​เจ้า​จะ​ไม่​เห็น​หน้า​เรา​อีก​ถ้า​น้อง​ไม่​ได้​มา​ด้วย’ ”

[6] อิสรา‌เอล ​จึง​ว่า “ทำไม​พวก​เจ้า​ทำ​สิ่ง​เลว​ร้าย​ต่อ​พ่อ​ที่​ไป​บอก​ท่าน​ว่า​พวก​เจ้า​มี​น้อง​ชาย​อีก​คน​หนึ่ง?”

[7] พวก​เขา​จึง​ตอบ​ว่า “เจ้า​นาย​ท่าน​ซัก​ไซ้​ไต่​ถาม​ถึง​พวก​ลูก และ​ญาติ​พี่​น้อง​ของ​พวก​ลูก​ว่า ‘บิดา​เจ้า​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​หรือ? เจ้า​มี​น้อง​อีก​คน​หนึ่ง​หรือ​เปล่า?’ พวก​ลูก​ก็​ตอบ​ตาม​คำ​ถาม​เหล่า​นั้น จะ​รู้​ได้​อย่าง​ไร​ว่า​ท่าน​จะ​สั่ง​ว่า ‘พา​น้อง​ของ​พวก​เจ้า​ลง​มา’ ”

[8] ยูดาห์​จึง​พูด​กับ​อิสรา‌เอล​บิดา​ของ​เขา​ว่า “ขอ​พ่อ​ให้​เด็ก​นั้น​ไป​กับ​ลูก เรา​จะ​ได้​ออก​เดิน​ทาง​ไป​เพื่อ​จะ​ได้​มี​ชีวิต​ต่อ​ไป​และ​ไม่​ตาย ทั้ง​พวก​ลูก​และ​พ่อ​กับ​เด็กๆ ของ​เรา​ด้วย

[9] ลูก​จะ​เป็น​ตัว​ประ‌กัน​แทน​น้อง​คน​นี้ พ่อ​ให้​ลูก​รับ​ผิด​ชอบ​ได้ ถ้า​ลูก​ไม่​นำ​เขา​กลับ​มา​หา​พ่อ และ​ส่ง​เขา​ต่อ​หน้า​พ่อ ก็​ขอ​ให้​ลูก​รับ​ผิด​ต่อ​พ่อ​ตลอด​ชีวิต

[10] ถ้า​พวก​ลูก​ไม่​ล่าช้า​อยู่​เช่น​นี้ ก็​คง​จะ​ได้​กลับ​มา​สอง​ครั้ง​แล้ว”

[11] ฝ่าย​อิสรา‌เอล​บิดา​จึง​บอก​บุตร​ชาย​ทั้ง​หลาย​ว่า “ถ้า​อย่าง​นั้น​ให้​ทำ​ดัง​นี้​คือ เอา​ผลิต​ผล​อย่าง​ดี​ที่​มี​ใน​ดิน‍แดน​นี้​คือ พิม‌เสน​บ้าง น้ำ​ผึ้ง​บ้าง ยาง​ไม้​และ​เปลือก​ไม้​ชะมด ถั่ว​พิส‌ทา‌ชิ‌โอ และ​อัล‌มอนด์ ใส่​ภาชนะ​และ​ลง​ไป​ให้​เป็น​ของ​กำนัล​แก่​ท่าน

[12] เอา​เงิน​ไป​สอง​เท่า คือ​เงิน​ที่​ติด​มา​ใน​ปาก​กระ‌สอบ​นั้น ก็​ให้​เอา​กลับ​ไป​คืน​ด้วย เพราะ​บาง​ที​เขา​ผิด​พลาด​ไป

[13] ลุก​ขึ้น​และ​พา​น้อง​ชาย​ของ​เจ้า​กลับ​ไป​หา​เจ้า​นาย​ท่าน

[14] ขอ​พระ‍เจ้า​ผู้​ทรง​มหิทธิ‌ฤทธิ์​ทรง​ให้​เจ้า​นาย​ท่าน​กรุณา​แก่​พวก​เจ้า และ​ปล่อย​พี่​ชาย​กับ​เบน‌ยา‌มิน​กลับ​มา ถ้า​พ่อ​จะ​ต้อง​โศก​เศร้า​เพราะ​ต้อง​เสีย​ลูก ก็​ต้อง​เป็น​ตาม​นั้น”

[15] คน​เหล่า​นั้น​ก็​เอา​ของ​กำ‌นัล​และ​เงิน​สอง​เท่า​ติด​มือ​ไป​พร้อม​กับ​เบน‌ยา‌มิน แล้ว​ลุก​ขึ้น​ลง​ไป​ยัง​อียิปต์ และ​ยืน​อยู่​ต่อ​หน้า​โยเซฟ

[16] เมื่อ​โยเซฟ​เห็น​เบน‌ยา‌มิน​มา​กับ​พวก​เขา จึง​สั่ง​ผู้​ดู​แล​บ้าน​ของ​ท่าน​ว่า “จง​พา​คน​เหล่า​นี้​เข้า​ไป​ใน​บ้าน ให้​ฆ่า​สัตว์​และ​จัด​โต๊ะ​ไว้ เพราะ​คน​เหล่า​นี้​จะ​มา​รับ​ประ‌ทาน​ด้วย​กัน​กับ​เรา​ใน​เวลา​เที่ยง”

[17] ชาย​คน​นั้น​ก็​ทำ​ตาม​ที่​โยเซฟ​สั่ง และ​พา​คน​เหล่า​นั้น​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​โยเซฟ

[18] คน​เหล่า​นั้น​ก็​กลัว​เพราะ​เขา​พา​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​โยเซฟ จึง​พูด​กัน​ว่า “คง​เป็น​เพราะ​เงิน​ที่​ติด​มา​ใน​กระ‌สอบ​ครั้ง​ก่อน เขา​จึง​พา​พวก​เรา​มา​ที่​นี่ เพื่อ​เจ้า​นาย​ท่าน​จะ​หา​เหตุ​ใส่​ความ​จับ​กุม​เรา จับ​เรา​เป็น​ทาส ทั้ง​จะ​ริบ​เอา​ลา​ด้วย”

[19] พวก​เขา​เข้า​ไป​หา​ผู้​ดู​แล​บ้าน​ของ​โยเซฟ และ​พูด​กับ​เขา​ที่​ประตู​บ้าน

[20] เขา​กล่าว​ว่า “นาย ข้าพ‌เจ้า​ทั้ง​หลาย​ลง​มา​ครั้ง​ก่อน​เพื่อ​ซื้อ​อาหาร

[21] เมื่อ​ข้าพ‌เจ้า​ทั้ง​หลาย​ไป​ถึง​ที่​พัก เปิด​กระ‌สอบ​ออก ก็​เห็น​เงิน​ของ​แต่​ละ​คน​อยู่​ใน​ปาก​กระ‌สอบ​ของ​ตน เงิน​นั้น​ยัง​อยู่​ครบ​น้ำ​หนัก ข้าพ‌เจ้า​ทั้ง‍หลาย​จึง​ได้​นำ​เงิน​นั้น​ติด​มือ​กลับ​มา​ให้

[22] ข้าพ‌เจ้า​ทั้ง‍หลาย​นำ​เงิน​อีก​ส่วน​หนึ่ง​ติด​มือ​ลง​มา​เพื่อ​จะ​ซื้อ​อา‌หาร​อีก เงิน​ที่​อยู่​ใน​กระ‌สอบ​นั้น​ใคร​ใส่​ไว้​ข้าพ‌เจ้า​ทั้ง‍หลาย​ไม่​ทราบ​เลย”

[23] ผู้​ดู​แล​จึง​ตอบ​ว่า “ทำ​ใจ​ให้​สบาย อย่า​กลัว​เลย พระ‍เจ้า​ของ​ท่าน​และ​พระ‍เจ้า​ของ​บิดา​ท่าน​ทรง​ให้​มี​ทรัพย์​อยู่​ใน​กระ‌สอบ​ของ​ท่าน เงิน​ของ​ท่าน​นั้น เรา​ได้​รับ​แล้ว” ผู้​ดูแล​ก็​พา​สิ‌เม‌โอน​ออก​มา​หา​พวก​เขา

[24] เมื่อ​ผู้​ดู​แล​พา​คน​เหล่า​นั้น​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​โยเซฟ​แล้ว ก็​เอา​น้ำ​ให้​พวก​เขา​ล้าง​เท้า และ​ให้​ลา​ของ​พวก​เขา​กิน​ฟาง

[25] พวก​พี่​ชาย​ก็​จัด​เตรียม​ของ​กำ‌นัล​ไว้​คอย​โยเซฟ​ซึ่ง​จะ​มา​ใน​เวลา​เที่ยง เพราะ​ได้​ยิน​ว่า​พวก​เขา​จะ​รับ​ประ‌ทาน​อา‌หาร​กัน​ที่​นั่น

[26] เมื่อ​โยเซฟ​กลับ​มา​บ้าน พวก​เขา​ก็​เอา​ของ​กำ‌นัล​ที่​ติด​มือ​มา​นั้น ให้​โยเซฟ​ใน​บ้าน แล้ว​โน้มตัว​ถึง​ดิน​คำนับ​ท่าน

[27] โยเซฟ​ถาม​ถึง​ทุกข์​สุข​ของ​เขา​และ​กล่าว​ว่า “บิดา​ผู้​ชรา​ที่​พวก​เจ้า​กล่าว​ถึง​ครั้ง​ก่อน​นั้น​สบาย​ดี​หรือ? ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​หรือ?”

[28] พวก​เขา​ตอบ​ว่า “บิดา​ของ​ข้าพ‌เจ้า​ทั้งหลาย​ผู้​รับ​ใช้​ของ​ท่าน​อยู่​สบาย​ดี ยัง​มี​ชีวิต​อยู่” แล้ว​พวก​เขา​ก็​ก้ม​ตัว​ลง​คำนับ​อีก

[29] โยเซฟ​มอง​ดู​เบน‌ยา‌มิน​น้อง​ชาย​มารดา​เดียว​กัน แล้ว​ถาม​ว่า “คน​นี้​เป็น​น้อง​สุด​ท้อง​ที่​พวก​เจ้า​บอก​แก่​เรา​ครั้ง​ก่อน​หรือ” โยเซฟ​กล่าว​ว่า “ลูก​เอ๋ย ขอ​พระ‍เจ้า​ทรง​เมต‌ตา​แก่​เจ้า”

[30] แล้ว​โยเซฟ​รีบ​ออก​ไป เพราะ​เต็ม​ด้วย​ความ​รู้สึก​สงสาร​น้อง ท่าน​เข้า​ไป​ใน​ห้อง ร้อง‍ไห้​อยู่​ที่​นั่น

[31] โยเซฟ​ล้าง​หน้า​แล้ว​กลับ​ออก​มา แข็ง​ใจ​กลั้น​น้ำ​ตา​สั่ง​ว่า “ยก​อาหาร​มา​เถิด”

[32] พวก​คน​ใช้​ก็​ยก​ส่วน​ของ​โยเซฟ​มา​ตั้ง​ไว้​เฉพาะ​ของ​ท่าน ส่วน​ของ​พี่​น้อง​ก็​เฉพาะ​ของ​พี่​น้อง ส่วน​ของ​คน​อียิปต์​ที่​มา​รับ​ประ‌ทาน​ด้วย​นั้น​ก็​เฉพาะ​ของ​พวก​เขา เพราะ​คน​อียิปต์​จะ​ไม่​รับ​ประ‌ทาน​ร่วม​กับ​คน​ฮีบรู เพราะ​เป็น​ที่​น่า​รังเกียจ​สำหรับ​คน​อียิปต์

[33] พวก​พี่​น้อง​ก็​นั่ง​ตรง​หน้า​โยเซฟ เรียง​ตั้ง​แต่​คน​ที่​หนึ่ง​คือ ผู้​มี​สิทธิ​บุตร​หัวปี​ลง​มา​จน​ถึง​น้อง​สุด​ท้อง​ตาม​วัย พี่​น้อง​ทั้ง​หลาย​มอง​ดู​กัน​ด้วย​ความ​ประ‌หลาด​ใจ

[34] แล้ว​อาหาร​ส่วน​ที่​อยู่​หน้า​โยเซฟ​ก็​ถูก​ส่ง​ไป​ให้​พี่​น้อง​เหล่า​นั้น แต่​ของ​ที่​ให้​เบน‌ยา‌มิน​นั้น มาก​กว่า​ของ​พวก​พี่​ชาย​ถึง​ห้า​เท่า พวก​เขา​ก็​กิน​ดื่ม​กับ​โยเซฟ

ปฐม‍กาล — Chapters