Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 8:29

[1] และ​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​โคร‌เน‌ลิ‌อัส​อาศัย​อยู่​ใน​เมือง​ซี‌ซา‌รี‌ยา เป็น​นาย‍ร้อย​ใน​กอง​พัน​ทหาร​ที่​เรียก‍ว่า​กอง​อิ‌ตา‌เลียน

[2] ท่าน​และ​ครอบ‍ครัว​เป็น​คน​เคร่ง​ศาส‌นา​และ​เกรง‍กลัว​พระ‍เจ้า ท่าน​ให้​ทาน​แก่​ประ‌ชา‍ชน​อย่าง​มาก​มาย​และ​อ้อน‍วอน​พระ‍เจ้า​อยู่​เสมอ

[3] เวลา​ประ‌มาณ​บ่าย​สาม​โมง นาย‍ร้อย​คน​นั้น​เห็น​นิมิต​ชัด‍เจน​ว่า​มี​ทูต‍สวรรค์​องค์​หนึ่ง​ของ​พระ‍เจ้า​มา​หา​ตน และ​กล่าว​ว่า “โคร‌เน‌ลิ‌อัส”

[4] โคร‌เน‌ลิ‌อัส​จ้อง​มอง​ทูต​องค์​นั้น​ด้วย​ความ​ตก‍ใจ​กลัว และ​ถาม​ว่า “นี่​หมาย​ความ​ถึง​อะไร ท่าน​เจ้า​ข้า?” ทูต‍สวรรค์​จึง​ตอบ​ท่าน​ว่า “คำ​อธิษ‌ฐาน​และ​การ​ให้​ทาน​ของ​ท่าน​ขึ้น​ไป​ถึง​พระ‍เจ้า​เป็น​เหตุ​ให้​พระ‍องค์​ทรง​ระลึก​ถึง​ท่าน​แล้ว

[5] บัด‍นี้​จง​ใช้​คน​ไป​เมือง​ยัฟ‌ฟา เชิญ​ซีโมน​ที่​เรียก‍ว่า​เป‌โตร​มา

[6] ท่าน​อา‌ศัย​อยู่​กับ​ซีโมน​ที่​เป็น​ช่าง‍ฟอก​หนัง บ้าน​ของ​เขา​อยู่​ริม​ฝั่ง​ทะเล”

[7] เมื่อ​ทูต‍สวรรค์​ที่​พูด​กับ​ท่าน​จาก​ไป​แล้ว ท่าน​ก็​เรียก​หา​คน‍ใช้​สอง​คน​กับ​ทหาร​ที่​เคร่ง​ศาส‌นา​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​เคย​ปรน‌นิบัติ​ท่าน​เสมอ

[8] เมื่อ​โคร‌เน‌ลิ‌อัส​เล่า​เหตุ‍การณ์​ทั้ง‍หมด​ให้​พวก​เขา​ฟัง​แล้ว ท่าน​ก็​ใช้​พวก​เขา​ไป​เมือง​ยัฟ‌ฟา

[9] วัน​รุ่ง‍ขึ้น​เวลา​ประ‌มาณ​เที่ยง ขณะ​ที่​คน​กลุ่ม​นี้​เดิน‍ทาง​ใกล้​จะ​ถึง​เมือง​ยัฟ‌ฟา เป‌โตร​ขึ้น​ไป​บน​หลัง‍คา​ตึก​เพื่อ​อธิษ‌ฐาน

[10] ขณะ​นั้น​ท่าน​หิว​อยาก​จะ​รับ‍ประ‌ทาน​อาหาร และ​ใน​ระหว่าง​ที่​ยัง​จัด​อาหาร​กัน​อยู่ เป‌โตร​ก็​ตก​อยู่​ใน​ภวังค์

[11] และ​ท่าน​เห็น​ท้อง‍ฟ้า​แหวก​ออก​เป็น​ช่อง มี​อะไร​อย่าง​หนึ่ง​เหมือน​ผ้า​ผืน​ใหญ่ ซึ่ง​มุม​ทั้ง​สี่​ถูก​หย่อน​ลง​มา​ยัง​พื้น‍โลก

[12] ใน​นั้น​มี​สัตว์​ทุก​อย่าง ทั้ง​สัตว์​สี่​เท้า สัตว์​เลื้อย‍คลาน และ​นก​ใน​อา‌กาศ

[13] แล้ว​มี​พระ‍สุร​เสียง​กล่าว​กับ​ท่าน​ว่า “เป‌โตร จง​ลุก​ขึ้น​ฆ่า​กิน”

[14] เป‌โตร​จึง​ทูล​ว่า “ไม่‍ได้ องค์​พระ‍ผู้‍เป็น‍เจ้า เพราะ​ว่า​สิ่ง​ไม่​บริ‌สุทธิ์​หรือ​เป็น​มล‌ทิน​นั้น ข้า‍พระ‍องค์​ไม่​เคย​รับ‍ประ‌ทาน​เลย”

[15] แล้ว​มี​พระ‍สุร‌เสียง​มา​เป็น​ครั้ง​ที่‍สอง​กล่าว​กับ​ท่าน​ว่า “สิ่ง​ที่​พระ‍เจ้า​ทรง​ชำระ​แล้ว เจ้า​อย่า​ว่า​เป็น​สิ่ง​ไม่​บริ‌สุทธิ์”

[16] สิ่ง​นี้​ปรา‌กฏ​ถึง​สาม​ครั้ง แล้ว​ถูก​รับ​ขึ้น​ไป​ใน​ท้อง‍ฟ้า​ทัน‍ที

[17] เมื่อ​เป‌โตร​ยัง​คิด​สง‌สัย​เรื่อง​นิมิต​ที่​เห็น​นั้น​ว่า​มี​ความ‍หมาย​อย่าง‍ไร ใน​ทัน‍ใด‍นั้น คน​ที่​โคร‌เน‌ลิ‌อัส​ใช้​ไป​นั้น​ก็​มา​ยืน​อยู่​หน้า​ประตู​รั้ว​หลัง​จาก​ถาม​หา​จน​พบ​ตึก​ของ​ซีโมน

[18] พวก​เขา​ร้อง​ถาม​ว่า​ซีโมน​ที่​เรียก‍ว่า​เป‌โตร​พัก​อยู่​ที่​นี่​หรือ​ไม่?

[19] ขณะ​เป‌โตร​ตริ‌ตรอง​เรื่อง​นิมิต​อยู่​นั้น พระ‍วิญ‌ญาณ​ตรัส​กับ​ท่าน​ว่า “นี่แน่ะ มี​ชาย​สาม​คน​มา​หา​เจ้า

[20] จง​ลุก​ขึ้น​ลง​ไป​ข้าง‍ล่าง​และ​ไป​กับ​พวก​เขา​เถิด อย่า​ลัง‌เล​ใจ​เลย เพราะ​ว่า​เรา​ใช้​พวก​เขา​มา”

[21] เป‌โตร​จึง​ลง​ไป​หา​คน​เหล่า​นั้น​กล่าว​ว่า “นี่‍แน่ะ ข้าพ‌เจ้า​คือ​คน​ที่​พวก​ท่าน​ตาม​หา พวก​ท่าน​มี​ธุระ​อะไร​หรือ?”

[22] เขา​ทั้ง‍หลาย​จึง​ตอบ​ว่า “นาย​ร้อย​โคร‌เน‌ลิ‌อัส​เป็น​คน​ชอบ‍ธรรม​และ​เกรง‍กลัว​พระ‍เจ้า และ​เป็น​คน​มี​ชื่อ‍เสียง​ดี​ใน​หมู่​พวก​ยิว โคร‌เน‌ลิ‌อัส​ผู้​นี้​ได้​รับ​คำ​บอก​จาก​ทูต‍สวรรค์​บริ‌สุทธิ์​ให้​มา​เชิญ​ท่าน​ไป​บ้าน​เพื่อ​ฟัง​ถ้อย‍คำ​ของ​ท่าน”

[23] เป‌โตร​จึง​เชิญ​พวก​เขา​เข้า​ไป​ข้าง​ใน​และ​ให้​พัก​อยู่​ที่​นั่น วัน​รุ่ง‍ขึ้น​เป‌โตร​ลุก​ขึ้น​ไป​กับ​พวก​เขา และ​พี่​น้อง​บาง‍คน​ที่​เมือง​ยัฟ‌ฟา​ก็​ไป​ด้วย

[24] วัน​ต่อ​มา​เขา​ทั้งหลาย​ไป​ถึง​เมือง​ซี‌ซา‌รี‌ยา โคร‌เน‌ลิ‌อัส​กำ‌ลัง​รอ‍คอย​พวก​เขา​อยู่ และ​เชิญ​ญาติ​พี่‍น้อง​กับ​เพื่อน‍สนิท​มา​ประ‌ชุม​ร่วม​กัน

[25] เมื่อ​เป‌โตร​มา​ถึง โคร‌เน‌ลิ‌อัส​ก็​ต้อน‍รับ​เป‌โตร​และ​ทรุด​ตัว​ลง​แทบ​เท้า​ท่าน

[26] เป‌โตร​จึง​ประ‍คอง​โคร‌เน‌ลิ‌อัส​ให้​ลุก​ขึ้น​และ​กล่าว​ว่า “จง​ลุก​ขึ้น​ยืน ข้าพ‌เจ้า​ก็​เป็น​เพียง​มนุษย์​เหมือน​กัน”

[27] ระหว่าง​ที่​กำ‌ลัง​สน‌ทนา​กัน เป‌โตร​เข้า​ไป​และ​เห็น​คน​จำ‍นวน​มาก​มา​อยู่​รวม​กัน

[28] จึง​กล่าว​กับ​คน​เหล่า​นั้น​ว่า “พวก​ท่าน​ทราบ​แล้ว​ว่า การ​ที่​คน​ยิว​จะ​คบ​หา​หรือ​เยี่ยม‍เยียน​คน​ต่าง​ชาติ​ถือ​ว่า​เป็น​เรื่อง​ต้อง​ห้าม แต่​พระ‍เจ้า​ทรง​สำ‌แดง​แก่​ข้าพ‌เจ้า​แล้ว​ว่า ไม่‍ควร​ถือ​ว่า​คน​หนึ่ง​คน​ใด​ไม่​บริ‌สุทธิ์​หรือ​เป็น​มล‍ทิน

[29] เพราะ​เหตุ​นี้​เมื่อ​ท่าน​ใช้​คน​ไป​เชิญ​ข้าพ‌เจ้า ข้าพ‌เจ้า​จึง​มา​โดย​ไม่​ขัด ข้าพ‌เจ้า​ขอ‍ถาม​ว่า ที่​ท่าน​เชิญ​ข้าพ‌เจ้า​มา​นี้​มี​จุด​ประ‌สงค์​อะไร?”

[30] โคร‌เน‌ลิ‌อัส​จึง​ตอบ​ว่า “สี่​วัน​ที่​แล้ว​ขณะ​ข้าพ‌เจ้า​กำ‌ลัง​อธิษ‌ฐาน​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​ข้าพ‌เจ้า​ราวๆ ตอน​นี้​คือ​บ่าย​สาม​โมง มี​คน​หนึ่ง​ยืน​อยู่​ตรง‍หน้า​ข้าพ‌เจ้า สวม​เสื้อ​ผ้า​มัน‍วาว​ระยิบ​ระยับ

[31] คน‍นั้น​กล่าว​ว่า ‘โคร‌เน‌ลิ‌อัส พระ‍เจ้า​ทรง​ระลึก​ถึง​คำ​อธิษ‌ฐาน และ​การ​ทำ‍ทาน​ของ​ท่าน​แล้ว

[32] เพราะ​ฉะนั้น​จง​ใช้​คน​ไป​เมือง​ยัฟ‌ฟา​เชิญ​ซีโมน​ที่​เรียก‍ว่า​เปโตร​มา ท่าน​อา‌ศัย​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​ซีโมน​ช่าง​ฟอก‍หนัง​ที่​ริม​ฝั่ง​ทะเล’

[33] ข้าพ‌เจ้า​จึง​ใช้​คน​ไป​เชิญ​ท่าน​มา​ทัน‍ที การ​ที่​ท่าน​มา​ก็​ดี​แล้ว เวลา​นี้​เรา​อยู่​กัน​พร้อม​หน้า​เฉพาะ​พระ‍พักตร์​พระ‍เจ้า​เพื่อ​ฟัง​สิ่ง​สาร‌พัด​ที่​พระ‍องค์​ตรัส​สั่ง​ท่าน​ไว้”

[34] แล้ว​เป‌โตร​จึง​กล่าว​ว่า “ข้าพ‌เจ้า​เห็น​จริง​แล้ว​ว่า​พระ‍เจ้า​ไม่‍ทรง​ลำ‍เอียง

[35] ทุก​คน​ใน​ทุก​ชน‍ชาติ​ที่​เกรง‍กลัว​พระ‍องค์ และ​ประ‌พฤติ​ตาม​ทาง​ชอบ‍ธรรม​ก็​เป็น​ที่​ชอบ‍พระ‍ทัย​พระ‍องค์

[36] เรื่อง​ที่​พระ‍องค์​ทรง‍ฝาก​ไว้​กับ​พวก​อิส‌รา‌เอล​คือ​การ​ประ‌กาศ​ข่าว‍ประเสริฐ​เรื่อง​สันติ‍สุข​โดย​ทาง​พระ‍เยซู​คริสต์​ผู้​เป็น​องค์​พระ‍ผู้‍เป็น‍เจ้า​เหนือ​คน​ทั้ง‍หลาย

[37] พวก​ท่าน​ก็​รู้​ถึง​เหตุ‍การณ์​ที่​เกิด​ขึ้น ​ทั่ว​แคว้น​ยู‍เดีย โดย​เริ่ม​ต้น​ที่​แคว้น​กา‌ลิ‌ลี​หลัง​จาก​ยอห์น​ประ‌กาศ​เรื่อง​บัพ‌ติศ‌มา​นั้น

[38] คือ​เรื่อง​ที่​ว่า​พระ‍เจ้า​ทรง​เจิม​พระ‍เยซู​ชาว​นา‌ซา‌เร็ธ​ด้วย​พระ‍วิญ‌ญาณ​บริ‌สุทธิ์​และ​ด้วย​ฤท‌ธา‌นุ‌ภาพ​อย่าง‍ไร และ​เรื่อง​ที่​ว่า​พระ‍เยซู​เสด็จ​ไป​ทำ​คุณ‍ประ‌โยชน์​และ​รัก‌ษา​คน​ทั้งหลาย​ที่​ถูก​มาร​เบียด‍เบียน​อย่างไร เพราะ‍ว่า​พระ‍เจ้า​สถิต​อยู่​กับ​พระ‍องค์

[39] เรา​คือ​สักขี​พยาน​ของ​กิจ‍การ​ทั้ง‍หมด​ที่​พระ‍องค์​ทรง​ทำ​ใน​แคว้น​ยูเดีย​และ​ใน​กรุง​เย‌รู‌ซา‌เล็ม พวก​เขา​ฆ่า​พระ‍องค์​โดย​แขวน​ไว้​ที่​ต้น‍ไม้

[40] และ​ใน​วัน‍ที่​สาม​พระ‍เจ้า​ทรง​ให้​พระ‍องค์​เป็น​ขึ้น​จาก​ตาย​และ​ทรง​ให้​ปรา‌กฏ

[41] ไม่‍ใช่​ให้​ปรา‌กฏ​แก่​คน​ทั่ว‍ไป แต่​ให้​ปรา‌กฏ​แก่​เรา คือ​บรร‌ดา​สักขี​พยาน​ที่​พระ‍เจ้า​ทรง​เลือก​ไว้​แล้ว คือ​ทรง​ปรา‌กฏ​แก่​เรา​ที่​กิน​และ​ดื่ม​กับ​พระ‍องค์​หลัง​จาก​พระ‍องค์​ทรง​เป็น​ขึ้น​จาก​ตาย

[42] พระ‍องค์​ทรง‍สั่ง​ให้​เรา​ประ‌กาศ​กับ​คน​ทั้ง‍หลาย และ​เป็น​พยาน​ว่า พระ‍เจ้า​ทรง‍ตั้ง​พระ‍องค์​เป็น​ผู้​พิพาก‌ษา​ทั้ง​คน​เป็น​และ​คน‍ตาย

[43] บรร‌ดา​ผู้​เผย​พระ‍วจนะ​ก็​เป็น​พยาน​ถึง​พระ‍องค์​ว่า ทุก​คน​ที่​เชื่อ‍ถือ​ใน​พระ‍องค์​นั้น พระ‍เจ้า​จะ​ทรง​ยก​ความ​ผิด​บาป​ของ​พวก​เขา​โดย​พระ‍นาม​ของ​พระ‍องค์”

[44] ขณะ​เป‌โตร​ยัง​กล่าว​คำ​เหล่า​นั้น​อยู่ พระ‍วิญ‌ญาณ​บริ‌สุทธิ์​เสด็จ​ลง​มา​สถิต​กับ​ทุก​คน​ที่​ฟัง​พระ‍วจนะ​นั้น

[45] บรร‌ดา​คน​เข้า​สุ‌หนัต ​ที่​เชื่อ​แล้ว​ซึ่ง​มา​พร้อม​กับ​เป‌โตร​ต่าง​ประ‌หลาด​ใจ เพราะ‍ว่า​พระ‍เจ้า​ประทาน​พระ‍วิญ‌ญาณ​บริ‌สุทธิ์​แก่​คน​ต่าง​ชาติ​ด้วย

[46] เพราะ​เขา​ทั้ง‍หลาย​ได้​ยิน​คน​เหล่า​นั้น​พูด​ภา‌ษา​ต่างๆ และ​ยก‍ย่อง​สรร‌เสริญ​พระ‍เจ้า เป‌โตร​จึง​ถาม​ว่า

[47] “ใคร​จะ​ห้าม​คน​เหล่า​นี้​ที่​ได้​รับ​พระ‍วิญ‌ญาณ​บริ‌สุทธิ์​เหมือน​เรา​จาก​การ​รับ​บัพ‌ติศ‌มา​ด้วย​น้ำ?”

[48] เป‌โตร​จึง​สั่ง​ให้​เขา​ทั้ง‍หลาย​รับ​บัพ‌ติศ‌มา​ใน​พระ‍นาม​ของ​พระ‍เยซู‍คริสต์ แล้ว​พวก​เขา​ขอ​ให้​เป‌โตร​พัก​อยู่​กับ​พวก​เขา​อีก​สัก​ระยะ​หนึ่ง

กิจการ​ของ​อัครทูต — Chapters