[1] ในปีที่ 2 แห่งรัชกาลเยโฮอาช พระราชโอรสของเยโฮอาหาสพระราชาแห่งอิสราเอล อามาซิยาห์พระราชโอรสของโยอาชพระราชาแห่งยูดาห์ ได้ขึ้นครองราชย์
[2] เมื่อพระองค์ทรงเป็นกษัตริย์นั้น พระองค์มีพระชนมายุ 25 พรรษา และพระองค์ทรงครองราชย์ในกรุงเยรูซาเล็ม 29 ปี พระมารดาของพระองค์มีพระนามว่า เยโฮอัดดานชาวเยรูซาเล็ม
[3] และพระองค์ทรงทำสิ่งที่ชอบธรรมในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ แต่ยังไม่เหมือนกับดาวิดบรรพบุรุษของพระองค์ พระองค์ทรงทำตามทุกสิ่งซึ่งโยอาชพระราชบิดาของพระองค์ได้ทรงกระทำ
[4] แต่ปูชนียสถานสูงเหล่านั้นยังไม่ได้ทรงรื้อเสีย ประชาชนยังคงถวายสัตวบูชา และเผาเครื่องหอมบนปูชนียสถานสูงเหล่านั้น
[5] และต่อมาเมื่อราชอาณาจักรอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์อย่างมั่นคงแล้ว พระองค์ก็ทรงประหารพวกข้าราชการที่ปลงพระชนม์พระราชบิดาของพระองค์
[6] แต่พระองค์ไม่ได้ทรงประหารลูกหลานของผู้ที่ปลงพระชนม์นั้น ตามที่ได้บันทึกไว้ในหนังสือธรรมบัญญัติของโมเสส ซึ่งพระยาห์เวห์ทรงบัญชาว่า “อย่าประหารบิดาเพราะการกระทำของลูกหลาน หรืออย่าประหารลูกหลานเพราะการกระทำของบิดา แต่ละคนต้องถูกประหารเพราะบาปของตนเอง”
[7] พระองค์ทรงประหารคนเอโดม 10,000 คนในหุบเขาเกลือ และยึดเมืองเส-ลาด้วยการสงครามและเรียกเมืองนั้นว่า โยกเธเอล ซึ่งเป็นชื่อมาถึงทุกวันนี้
[8] แล้วอามาซิยาห์ทรงส่งคณะทูตไปเฝ้าเยโฮอาช โอรสของเยโฮอาหาสโอรสของเยฮู พระราชาแห่งอิสราเอลทูลว่า “มาเถิด ขอให้เราเผชิญหน้ากัน”
[9] และเยโฮอาชพระราชาแห่งอิสราเอลทรงส่งข่าวไปยังอามาซิยาห์พระราชาแห่งยูดาห์ว่า “ต้นหนามในเลบานอนส่งข่าวไปหาต้นสนสีดาร์ในเลบานอนว่า ‘จงยกลูกสาวของเจ้าให้เป็นภรรยาลูกชายของเรา’ และสัตว์ป่าตัวหนึ่งซึ่งอยู่ในเลบานอนผ่านมา และย่ำต้นหนามลงเสีย
[10] จริงอยู่ท่านได้โจมตีเอโดม และจิตใจของท่านก็ทำให้ท่านผยองขึ้น จงพอใจในศักดิ์ศรีของท่านเถิด และจงอยู่กับบ้านของตน เพราะทำไมท่านจึงเร้าใจตนเองให้ต่อสู้และล้มลง ทั้งท่านและยูดาห์ด้วย?”
[11] แต่อามาซิยาห์ไม่ทรงฟังเยโฮอาชพระราชาแห่งอิสราเอล จึงทรงขึ้นไป และพระองค์กับอามาซิยาห์พระราชาแห่งยูดาห์ก็ทรงเผชิญหน้ากันที่เมืองเบธเชเมชซึ่งเป็นของยูดาห์
[12] และยูดาห์ก็พ่ายแพ้อิสราเอล และแต่ละคนก็หนีกลับไปบ้านของตน
[13] เยโฮอาชพระราชาแห่งอิสราเอลก็ทรงจับอามาซิยาห์ พระราชาแห่งยูดาห์โอรสของโยอาช โอรสของอาหัสยาห์ได้ที่เมืองเบธเชเมช และได้เสด็จเข้ากรุงเยรูซาเล็ม และทรงพังกำแพงเยรูซาเล็มลงประมาณ 200 เมตร ตั้งแต่ประตูเอฟราอิมจนถึงประตูมุม
[14] และพระองค์ทรงริบทองคำและเงินทั้งหมด และของใช้ทั้งหมด ที่พบในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ และในคลังของพระราชวัง พร้อมจับตัวประกันด้วย และพระองค์เสด็จกลับไปยังกรุงสะมาเรีย
[15] ส่วนพระราชกิจอื่นๆ ของเยโฮอาชที่ทรงกระทำ ทั้งพระราชอำนาจของพระองค์ และการสู้รบกับอามาซิยาห์ พระราชาแห่งยูดาห์นั้น ได้บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์แห่งอิสราเอลไม่ใช่หรือ?
[16] เยโฮอาชทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ และทรงถูกฝังไว้ในกรุงสะมาเรียกับบรรดาพระราชาแห่งอิสราเอล และเยโรโบอัมพระราชโอรสของพระองค์ได้ขึ้นครองราชย์แทน
[17] อามาซิยาห์พระราชโอรสของโยอาชพระราชาแห่งยูดาห์ทรงพระชนม์อยู่อีก 15 ปี หลังจากเยโฮอาชพระราชโอรสของเยโฮอาหาสพระราชาแห่งอิสราเอลสิ้นพระชนม์
[18] ส่วนพระราชกิจอื่นๆ ของอามาซิยาห์ ได้บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์แห่งยูดาห์ไม่ใช่หรือ?
[19] พวกเขาได้ร่วมกันกบฏต่อพระองค์ในกรุงเยรูซาเล็ม และพระองค์ทรงหนีไปยังเมืองลาคีช แต่เขาทั้งหลายส่งคนตามพระองค์ไปที่เมืองลาคีช และประหารพระองค์ที่นั่น
[20] และพวกเขานำพระศพบรรทุกม้ากลับมา และฝังไว้กับบรรพบุรุษในกรุงเยรูซาเล็ม คือนครดาวิด
[21] และประชาชนทั้งหมดของยูดาห์ก็ตั้งอาซาริยาห์ ซึ่งมีพระชนมายุ 16 พรรษา ให้เป็นกษัตริย์แทนอามาซิยาห์พระราชบิดาของพระองค์
[22] พระองค์ทรงสร้างเมืองเอลัทและให้กลับมาขึ้นกับยูดาห์ หลังจากที่พระราชาอามาซิยาห์ทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ
[23] ในปีที่ 15 แห่งรัชกาลอามาซิยาห์ พระราชโอรสของโยอาชพระราชาแห่งยูดาห์ เยโรโบอัม พระราชโอรสของเยโฮอาชแห่งอิสราเอลทรงครองราชย์ในกรุงสะมาเรียอยู่ 41 ปี
[24] พระองค์ทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ พระองค์ไม่ทรงหันจากบาปทั้งสิ้นของเยโรโบอัมบุตรเนบัท ผู้ได้นำอิสราเอลให้ทำบาปด้วย
[25] พระองค์ทรงตีเอาดินแดนอิสราเอลคืนมา ตั้งแต่ทางเข้าเมืองฮามัท ไกลไปจนถึงทะเลแห่งอาราบาห์ ตามพระวจนะของพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล ซึ่งตรัสโดยผู้รับใช้ของพระองค์ คือโยนาห์ บุตรอามิททัยผู้เผยพระวจนะผู้มาจากกัธเฮเฟอร์
[26] เพราะพระยาห์เวห์ทอดพระเนตรเห็นว่า ความทุกข์ของอิสราเอลนั้นขมขื่นนัก เพราะไม่มีใครเหลือ ไม่ว่าทาสหรือไท ไม่มีใครช่วยอิสราเอล
[27] พระยาห์เวห์ไม่ได้ตรัสว่า จะลบนามอิสราเอลจากใต้ฟ้าสวรรค์ แต่พระองค์ทรงช่วยเขาโดยพระหัตถ์ของเยโรโบอัมพระราชโอรสของเยโฮอาช
[28] ส่วนพระราชกิจอื่นๆ ของเยโรโบอัม และทุกสิ่งที่ทรงกระทำ และพระราชอำนาจของพระองค์ การสู้รบของพระองค์ และเรื่องที่ทรงตีเอากรุงดามัสกัสและเมืองฮามัท ซึ่งเคยเป็นของยูดาห์คืนแก่อิสราเอล ได้บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์แห่งอิสราเอลไม่ใช่หรือ?
[29] และเยโรโบอัมทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ คือบรรดาพระราชาแห่งอิสราเอล แล้วเศคาริยาห์พระราชโอรสของพระองค์ได้ขึ้นครองราชย์แทน