Skip to content
Opens in a new window

[1] ชาว​คีริ‌ยาท‌เย‌อา‌ริม​ได้​มา​เชิญ​หีบ​ของ​พระ‍ยาห์‌เวห์​ขึ้น​ไป​ถึง​บ้าน​ของ​อา‌บี‌นา‌ดับ​ซึ่ง​อยู่​บน​เนิน‍เขา และ​พวก​เขา​ก็​ชำระ​เอ‌เล‌อา‌ซาร์​บุตร​ของ​เขา​ให้​บริ‌สุทธิ์ เพื่อ​ให้​ดู‍แล​หีบ​ของ​พระ‍ยาห์‌เวห์

[2] นับ​แต่​วัน​ที่​หีบ​นั้น​อยู่​ที่​คีริ‌ยาท‌เย‌อา‌ริม​ก็​เป็น​เวลา​ช้า​นาน​ถึง 20 ปี และ​บรรดา​พงศ์‍พันธุ์​อิส‌รา‌เอล​ทั้ง‍สิ้น​ก็​คร่ำ‍ครวญ​ถึง​พระ‍ยาห์‌เวห์

[3] แล้ว​ซา‌มู‌เอล​พูด​กับ​พงศ์‍พันธุ์​อิส‌รา‌เอล​ทั้ง‍สิ้น​ว่า “ถ้า​พวก​ท่าน​จะ​กลับ​มา​หา​พระ‍ยาห์‌เวห์​ด้วย​สิ้น​สุด‍ใจ​ของ​พวก​ท่าน จง​ทิ้ง​พวก​พระ​ต่าง‍ด้าว​และ​พระ‍อัช‌ทา‌โรท​เสีย​จาก​ท่าม‍กลาง​พวก​ท่าน และ​ปัก​ใจ​ของ​พวก​ท่าน​ตรง​ต่อ​พระ‍ยาห์‌เวห์​และ​ปรน‌นิบัติ​พระ‍องค์​เท่า‍นั้น พระ‍องค์​จะ​ทรง​ช่วย​กู้​พวก​ท่าน​ให้​พ้น​จาก​มือ​ของ​พวก​ฟีลิส‌เตีย”

[4] คน​อิส‌รา‌เอล​จึง​ทิ้ง​พระ‍บาอัล​และ​พระ‍อัช‌ทา‌โรท และ​เขา​ทั้ง‍หลาย​ปรน‌นิบัติ​แต่​พระ‍ยาห์‌เวห์​เท่า‍นั้น

[5] แล้ว​ซา‌มู‌เอล​พูด​ว่า “จง​ประ‌ชุม​คน​อิส‌รา‌เอล​ทั้ง‍สิ้น​ที่​เมือง​มิส‌ปาห์ และ​ข้าพ‌เจ้า​จะ​อธิษ‌ฐาน​ต่อ​พระ‍ยาห์‌เวห์​เพื่อ​ท่าน”

[6] พวก​เขา​จึง​ประ‌ชุม​กัน​ที่​มิส‌ปาห์ และ​ตัก‍น้ำ​มา​เท​ออก​เฉพาะ​พระ‍พักตร์​พระ‍ยาห์‌เวห์ และ​อด​อาหาร​ใน​วัน​นั้น และ​พูด​ที่‍นั่น​ว่า “พวก​เรา​ได้​ทำ​บาป​ต่อ​พระ‍ยาห์‌เวห์” และ​ซา‌มู‌เอล​ก็​วินิจ‌ฉัย​คน​อิส‌รา‌เอล​ที่​เมือง​มิส‌ปาห์

[7] เมื่อ​พวก​ฟีลิส‌เตีย​ได้​ยิน​ว่า​คน​อิส‌รา‌เอล​ประ‌ชุม​กัน​ที่​เมือง​มิส‌ปาห์ พวก​เจ้า‍นาย​ของ​ฟีลิส‌เตีย​ก็​ยก​ขึ้น​ไป​ต่อ‍สู้​กับ​อิส‌รา‌เอล เมื่อ​คน​อิส‌รา‌เอล​ได้​ยิน​เช่น‍นั้น​ก็​กลัว​พวก​ฟีลิส‌เตีย

[8] คน​อิส‌รา‌เอล​พูด​ต่อ​ซา‌มู‌เอล​ว่า “อย่า​หยุด​ร้อง‍ทูล​พระ‍ยาห์‌เวห์​พระ‍เจ้า​ของ​พวก​เรา​เพื่อ​พวก​เรา เพื่อ​ขอ​พระ‍องค์​ทรง​ช่วย​เรา​ให้​พ้น​จาก​มือ​ของ​พวก​ฟีลิส‌เตีย”

[9] ซา‌มู‌เอล​ก็​เอา​ลูก‍แกะ​อ่อน​ที่​ยัง​กิน​นม​อยู่​ตัว​หนึ่ง​มา​ถวาย​เป็น​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​แด่​พระ‍ยาห์‌เวห์ และ​ซา‌มู‌เอล​ร้อง‍ทูล​ต่อ​พระ‍ยาห์‌เวห์​เพื่อ​อิส‌รา‌เอล และ​พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​ตอบ​ท่าน

[10] ขณะ​ที่​ซา‌มู‌เอล​ถวาย​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​อยู่​นั้น พวก​ฟีลิส‌เตีย​ก็​เข้า​มา​ใกล้​เพื่อ​สู้‍รบ​กับ​อิส‌รา‌เอล แต่​พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​ให้​ฟ้า‍ร้อง​เสียง‍ดัง​ยิ่ง​นัก ใน​วัน​นั้น​พระ‍องค์​ทรง​สู้​กับ​พวก​ฟีลิส‌เตีย ทรง​ทำ​ให้​พวก​ฟีลิส‌เตีย​สับ‍สน​อล‌หม่าน ต่อ​หน้า​อิส‌รา‌เอล

[11] พวก​ผู้ชาย​ของ​อิส‌รา‌เอล​ก็​ออก​จาก​มิส‌ปาห์​ไล่​กวด​พวก​ฟีลิส‌เตีย​และ​ฆ่า​ฟัน​พวก​เขา​ไป​ทาง​ใต้​ถึง​เมือง​เบธ‌คาร์

[12] แล้ว​ซา‌มู‌เอล​ก็​เอา​ศิลา​ก้อน​หนึ่ง​ตั้ง​ไว้​ระหว่าง​เมือง​มิส‌ปาห์​และ​เมือง​เชน ให้​ชื่อ​ศิลา​นั้น​ว่า เอ‌เบน‌เอ‌เซอร์ เพราะ​ท่าน​พูด​ว่า “พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​ช่วย​พวก​เรา​จน​บัด‍นี้”

[13] ดัง‍นั้น​พวก​ฟีลิส‌เตีย​จึง​พ่าย‍แพ้​ไม่​เข้า​มา​ใน​เขต​แดน​ของ​อิส‌รา‌เอล​อีก และ​พระ‍หัตถ์​แห่ง​พระ‍ยาห์‌เวห์​ต่อ‍สู้​พวก​ฟีลิส‌เตีย​ตลอด​ชีวิต​ของ​ซา‌มู‌เอล

[14] บรรดา​เมือง​ที่​พวก​ฟีลิส‌เตีย​ยึด​ไป​จาก​อิส‌รา‌เอล​นั้น ก็​ได้​กลับ​คืน​สู่​อิส‌รา‌เอล ตั้ง‍แต่​เมือง​เอ‌โครน​ถึง​เมือง​กัท และ​อิส‌รา‌เอล​ยึด​แถบ​ชาย​แดน​คืน​มา​จาก​มือ​ของ​พวก​ฟีลิส‌เตีย ครั้ง​นั้น​มี​สันติ‍ภาพ​ระหว่าง​อิส‌รา‌เอล​และ​คน​อา‌โม‌ไรต์​ด้วย

[15] ซา‌มู‌เอล​วินิจ‌ฉัย​คน​อิส‌รา‌เอล​ตลอด​ชีวิต​ของ​ท่าน

[16] และ​ท่าน​ก็​วน​ไป​รอบ​ทุก‍ปี​เป็น​ประจำ​ถึง​เมือง​เบธ‌เอล กิล‌กาล​และ​มิส‌ปาห์ และ​ท่าน​ก็​วินิจ‌ฉัย​คน​อิส‌รา‌เอล​ใน​บรรดา​เมือง​เหล่า​นั้น

[17] แล้ว​ท่าน​กลับ​มา​ที่​เมือง​รามาห์ เพราะ​ว่า​บ้าน​ของ​ท่าน​อยู่​ที่‍นั่น ท่าน​วินิจ‌ฉัย​อิส‌รา‌เอล​ที่‍นั่น​ด้วย ท่าน​สร้าง​แท่น​บูชา​ถวาย​แด่​พระ‍ยาห์‌เวห์​ที่‍นั่น

ซา‌มู‌เอล ฉบับ‍ที่‍หนึ่ง — Chapters