[1] ซามูเอลก็ทูลซาอูลว่า “พระยาห์เวห์ทรงใช้ข้าพเจ้ามาเจิมท่านเป็นพระราชาเหนืออิสราเอลประชากรของพระองค์ เพราะฉะนั้น บัดนี้จงฟังเสียงพระดำรัสของพระยาห์เวห์
[2] พระยาห์เวห์จอมทัพตรัสดังนี้ว่า ‘เราจะลงโทษอามาเลขที่สกัดทางอิสราเอล เมื่อเขาออกจากอียิปต์
[3] บัดนี้จงไปโจมตีอามาเลข และทำลายทุกอย่างที่เขามีทั้งหมด อย่าปรานีเขาเลย จงฆ่าเสียทั้งผู้ชายผู้หญิง ทั้งทารกและเด็กที่กินนมอยู่ ทั้งโค แกะ อูฐ และลา’ ”
[4] ดังนั้นซาอูลจึงทรงเกณฑ์ประชาชนและตรวจพลที่ตำบลเทลาอิม ได้ทหารราบ 200,000 คน และคนเผ่ายูดาห์ 10,000 คน
[5] ซาอูลก็ทรงยกกองทัพมายังเมืองอามาเลข และตั้งซุ่มอยู่ในหุบเขา
[6] และซาอูลตรัสแก่คนเคไนต์ว่า “ไปเถอะ จงแยกไปเสีย ออกไปจากคนอามาเลข เกรงว่าเราจะทำลายพวกท่านไปพร้อมกับเขา เพราะท่านได้แสดงความเมตตาต่อพงศ์พันธุ์อิสราเอลทั้งหมดเมื่อพวกเขาขึ้นมาจากอียิปต์” ดังนั้นคนเคไนต์ก็แยกออกไปจากคนอามาเลข
[7] และซาอูลก็ทรงทำให้คนอามาเลขพ่ายแพ้ ตั้งแต่เมืองฮาวีลาห์ไปจนถึงชูร์ ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของอียิปต์
[8] ทรงจับอากักพระราชาของคนอามาเลขได้ทั้งเป็น และฆ่าฟันประชาชนทั้งหมดด้วยคมดาบ
[9] แต่ซาอูลและพวกทหารไว้ชีวิตอากักและส่วนที่ดีที่สุด มีฝูงแกะกับฝูงโคและสัตว์อ้วนพีกับลูกแกะ และไม่ยอมทำลายสิ่งดีๆ ทั้งหมดอย่างสิ้นเชิง ทุกสิ่งที่พวกเขาดูถูกและเห็นว่าไร้ค่า พวกเขาก็ทำลายเสียสิ้น
[10] แล้วพระวจนะของพระยาห์เวห์มายังซามูเอลว่า
[11] “เราเสียใจแล้วที่เราได้ตั้งซาอูลเป็นกษัตริย์ เพราะเขาได้หันจากการตามเรา และไม่ได้ทำตามบัญชาของเรา” และซามูเอลก็โกรธจึงร้องทูลต่อพระยาห์เวห์ตลอดคืน
[12] และซามูเอลลุกขึ้นแต่เช้าตรู่เพื่อไปเฝ้าซาอูลในตอนเช้านั้น และมีคนเรียนซามูเอลว่า “ซาอูลเสด็จมาที่ภูเขาคารเมล และนี่แน่ะ ทรงมาสร้างอนุสาวรีย์ของพระองค์แล้วก็หันกลับและผ่านลงไปเรื่อยจนถึงกิลกาล”
[13] และซามูเอลก็มาหาซาอูล และซาอูลตรัสกับท่านว่า “ขอพระยาห์เวห์ทรงอวยพรท่านเถิด ข้าพเจ้าได้ปฏิบัติตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์แล้ว”
[14] และซามูเอลทูลว่า “ถ้าอย่างนั้นเสียงแกะนี้ที่ร้องเข้าหูข้าพเจ้ากับเสียงวัวที่ข้าพเจ้าได้ยินหมายความว่าอะไร?”
[15] ซาอูลทรงตอบว่า “พวกเขานำมาจากคนอามาเลข คือพวกทหารได้ไว้ชีวิตแกะและโคที่ดีที่สุด เพื่อเป็นเครื่องสัตวบูชาแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน นอกจากนั้นพวกเราได้ทำลายเสียสิ้น”
[16] แล้วซามูเอลจึงทูลซาอูลว่า “พอที ข้าพเจ้าจะขอเรียนท่านว่าพระยาห์เวห์ตรัสกับข้าพเจ้าอย่างไรเมื่อคืนนี้” และซาอูลก็เรียนท่านว่า “จงกล่าวเถิด”
[17] และซามูเอลทูลว่า “แม้ท่านเป็นแต่ผู้เล็กน้อยในสายตาของท่าน ท่านไม่ได้ถูกแต่งตั้งให้เป็นผู้นำของบรรดาเผ่าอิสราเอลหรือ? พระยาห์เวห์ทรงเจิมท่านไว้เป็นพระราชาเหนืออิสราเอล
[18] และพระยาห์เวห์ทรงใช้ให้ท่านออกไปประกอบกิจ ตรัสว่า ‘จงไป จงทำลายคนอามาเลขพวกคนบาปให้หมดสิ้น และต่อสู้กับพวกเขาจนกว่าพวกเขาจะหมดสิ้นไป’
[19] ทำไมท่านจึงไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระยาห์เวห์? แต่ไปฉกชิงของริบต่างๆ และทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรพระยาห์เวห์”
[20] และซาอูลตรัสกับซามูเอลว่า “ข้าพเจ้าได้เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระยาห์เวห์แล้ว ข้าพเจ้าได้ไปประกอบกิจตามที่พระยาห์เวห์ทรงใช้ข้าพเจ้าไป ข้าพเจ้าได้คุมตัวอากักพระราชาแห่งคนอามาเลขมา และข้าพเจ้าก็ได้ทำลายคนอามาเลขหมดสิ้น
[21] แต่พวกทหารได้เก็บของริบ แกะและโคที่ดีที่สุดจากสิ่งที่ต้องทำลายถวายนั้น เพื่อนำมาเป็นเครื่องสัตวบูชา แด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านที่ในเมืองกิลกาล”
[22] และซามูเอลทูลว่า “พระยาห์เวห์พอพระทัยในเครื่องบูชาเผาทั้งตัวและเครื่องสัตวบูชามาก เท่ากับการที่จะเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระยาห์เวห์หรือ? ดูเถิด ที่จะเชื่อฟังก็ดีกว่าเครื่องสัตวบูชา และซึ่งจะเอาใจใส่ก็ดีกว่าไขมันของบรรดาแกะผู้
[23] เพราะการกบฏก็เป็นเหมือนบาปแห่งการถือฤกษ์ถือยาม และความดื้อดึงก็เป็นเหมือนบาปชั่วและการไหว้รูปเคารพ เพราะเหตุที่ท่านทอดทิ้งพระวจนะของพระยาห์เวห์ พระองค์จึงทรงถอดท่านออกจากตำแหน่งกษัตริย์”
[24] และซาอูลตรัสกับซามูเอลว่า “ข้าพเจ้าได้ทำบาปแล้ว เพราะข้าพเจ้าฝ่าฝืนพระบัญญัติของพระยาห์เวห์และถ้อยคำของท่าน เพราะข้าพเจ้ากลัวพวกทหารและฟังเสียงของพวกเขา
[25] เพราะฉะนั้นขอท่านโปรดอภัยบาปของข้าพเจ้าและกลับไปกับข้าพเจ้าเพื่อข้าพเจ้าจะได้นมัสการพระยาห์เวห์”
[26] และซามูเอลทูลซาอูลว่า “ข้าพเจ้าจะไม่กลับไปกับท่าน เพราะท่านทอดทิ้งพระวจนะของพระยาห์เวห์ และพระยาห์เวห์ทรงถอดท่านจากเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล”
[27] พอซามูเอลหันจะไป ซาอูลก็ยึดชายเสื้อของท่านไว้และเสื้อนั้นก็ขาด
[28] และซามูเอลทูลท่านว่า “ในวันนี้พระยาห์เวห์ได้ทรงฉีกราชอาณาจักรอิสราเอลเสียจากท่านแล้ว และทรงมอบให้แก่ผู้อื่นที่ดีกว่าท่าน
[29] ยิ่งกว่านั้นองค์พระสิริแห่งอิสราเอลจะไม่ทรงมุสาหรือเปลี่ยนพระทัย เพราะว่าพระองค์ไม่ได้ทรงเป็นมนุษย์ที่เปลี่ยนใจ”
[30] ส่วนซาอูลตรัสว่า “ข้าพเจ้าทำบาปแล้ว แต่ตอนนี้ขอท่านได้โปรดให้เกียรติแก่ข้าพเจ้า ต่อหน้าพวกผู้ใหญ่ของประชาชนของข้าพเจ้าและคนอิสราเอล ขอกลับไปกับข้าพเจ้าเพื่อข้าพเจ้าจะได้นมัสการพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน”
[31] ซามูเอลจึงกลับตามซาอูลไป และซาอูลก็นมัสการพระยาห์เวห์
[32] แล้วซามูเอลกล่าวว่า “พวกท่านจงนำอากักกษัตริย์ของคนอามาเลขมาให้ข้าพเจ้า” และอากักก็เข้ามาหาท่านอย่างสงบ อากักกล่าวว่า “ความขมขื่นแห่งความตายก็ผ่านพ้นไปแน่แล้ว”
[33] ซามูเอลกล่าวว่า “ดาบของท่านได้ทำให้พวกผู้หญิงไร้บุตรฉันใด มารดาของท่านจะไร้บุตรในหมู่พวกผู้หญิงฉันนั้น” และซามูเอลก็ฟันอากักเสียเป็นท่อนๆ เฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ที่กิลกาล
[34] ซามูเอลก็ไปรามาห์และซาอูลก็เสด็จขึ้นไปยังวังของพระองค์ที่กิเบอาห์แห่งซาอูล
[35] และซามูเอลไม่มาพบซาอูลอีกจนวันสิ้นชีพ แต่ซามูเอลโศกเศร้าเพราะซาอูล และพระยาห์เวห์เสียพระทัยที่ได้ทรงตั้งซาอูลเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล