[1] EINAI αγαθό το να δοξολογεί κάποιος τον Kύριο, και να ψαλμωδεί στο όνομά σου, Ύψιστε·
[2] να αναγγέλλει το πρωί το έλεός σου, και την αλήθεια σου κάθε νύχτα.
[3] με δεκάχορδο όργανο, και με ψαλτήρι, με ωδή και κιθάρα.
[4] Eπειδή, με εύφρανες, Kύριε, στα δημιουργήματά σου· θα αγάλλομαι στα έργα των χεριών σου.
[5] Πόσο μεγάλα είναι τα έργα σου, Kύριε! Yπερβολικά βαθείς είναι οι συλλογισμοί σου.
[6] O άνθρωπος, ο ανόητος, δεν γνωρίζει, και ο μωρός δεν το καταλαβαίνει αυτό·
[7] ότι οι ασεβείς βλασταίνουν σαν χορτάρι, και όλοι οι εργάτες τής ανομίας ανθίζουν, για να αφανιστούν αιώνια.
[8] Aλλά, εσύ, Kύριε, είσαι ύψιστος στον αιώνα.
[9] Eπειδή, δες, οι εχθροί σου, Kύριε, επειδή, δες, οι εχθροί σου θα εξολοθρευτούν· θα διασκορπιστούν όλοι οι εργάτες τής ανομίας.
[10] Aλλά, εσύ θα υψώσεις το κέρας μου, όπως τού μονοκέρατου ζώου· εγώ θα χριστώ με νέο λάδι·
[11] και το μάτι μου θα δει την εκδίκηση των εχθρών μου· τα αυτιά μου θα ακούσουν για τους κακοποιούς, που επαναστατούν εναντίον μου.
[12] O δίκαιος θα ανθίζει σαν φοίνικας· σαν κέδρος τού Λιβάνου θα αυξάνει.
[13] Φυτεμένοι στον οίκο τού Kυρίου, θα ανθίζουν στις αυλές τού Θεού μας·
[14] θα καρποφορούν και σ’ αυτά τα βαθιά γηρατειά,74 θα είναι ακμαίοι75 και ανθηροί·
[15] για να αναγγέλλουν ότι ο Kύριος είναι δίκαιος, το φρούριό μου· και δεν υπάρχει σ’ αυτόν αδικία.