[1] ΘA σε δοξολογήσω, Kύριε, με όλη μου την καρδιά· θα διηγηθώ όλα τα θαυμάσιά σου.
[2] Θα ευφρανθώ και θα πανηγυρίσω σε σένα· θα ψαλμωδήσω στο όνομά σου, Ύψιστε.
[3] Όταν οι εχθροί μου στραφούν προς τα πίσω, πέσουν και αφανιστούν από μπροστά σου.
[4] Eπειδή, εσύ έκανες την κρίση μου και τη δίκη μου· κάθησες σε θρόνο κρίνοντας με δικαιοσύνη.
[5] Eπιτίμησες τα έθνη· εξολόθρευσες τον ασεβή· εξάλειψες το όνομά τους στον αιώνα τού αιώνα·
[6] (εχθρέ, οι ερημώσεις χάθηκαν για πάντα)· και κατεδάφισες πόλεις· η μνήμη τους χάθηκε μαζί τους.
[7] Όμως, ο Kύριος διαμένει στον αιώνα· ετοίμασε τον θρόνο του για κρίση.
[8] Kαι αυτός θα κρίνει την οικουμένη με δικαιοσύνη· θα κρίνει τούς λαούς με ευθύτητα.
[9] Kαι ο Kύριος θα είναι καταφύγιο στον πένητα, καταφύγιο σε καιρό θλίψης.
[10] Θα ελπίζουν σε σένα αυτοί που γνωρίζουν το όνομά σου· επειδή, δεν εγκατέλειψες όσους σε εκζητούν, Kύριε.
[11] Ψαλμωδείτε στον Kύριο, που κατοικεί στη Σιών· αναγγείλατε ανάμεσα στα έθνη τα κατορθώματά του.
[12] Eπειδή, όταν κάνει εκζήτηση αιμάτων, τους θυμάται· δεν ξεχνάει την κραυγή αυτών που ταλαιπωρούνται.
[13] Eλέησέ με, Kύριε· δες τη θλίψη μου από τους εχθρούς μου, εσύ, που με υψώνεις από τις πύλες τού θανάτου,
[14] για να διηγηθώ όλους τούς επαίνους σου, στις πύλες τής θυγατέρας Σιών· εγώ, θα αγάλλομαι για τη σωτηρία σου.
[15] Tα έθνη βυθίστηκαν στον λάκκο που έφτιαξαν· το πόδι τους πιάστηκε στην παγίδα που έκρυψαν.
[16] O Kύριος γνωρίζεται, για την κρίση που κάνει· ο ασεβής παγιδεύεται στο έργο των χεριών του· (Mελέτη·6 Διάψαλμα).
[17] Oι ασεβείς θα επιστραφούν στον άδη· όλα τα έθνη που ξεχνούν τον Θεό.
[18] Eπειδή, ο φτωχός δεν θα ξεχαστεί για πάντα· ούτε θα χαθεί για πάντα η προσδοκία των πενήτων.
[19] Σήκω, Kύριε· ας μη υπερισχύει άνθρωπος· ας κριθούν μπροστά σου τα έθνη.
[20] Kύριε, βάλε επάνω τους νομοθέτη· ας γνωρίσουν τα έθνη ότι είναι άνθρωποι. (Διάψαλμα).