[1] OI OYPANOI διηγούνται τη δόξα τού Θεού, και το στερέωμα αναγγέλλει το έργο των χεριών του.
[2] H ημέρα προς την ημέρα εκφράζει λόγο, και η νύχτα προς τη νύχτα αναγγέλλει γνώση.
[3] Δεν υπάρχει λαλιά ούτε λόγος, των οποίων η φωνή δεν ακούγεται.
[4] Σε ολόκληρη τη γη αντήχησε η φωνή τους, και μέχρι τα πέρατα της οικουμένης τα λόγια τους. Mέσα σ’ αυτούς έστησε σκηνή για τον ήλιο·
[5] και αυτός βγαίνει έξω, όπως ο γαμπρός από τον θάλαμό του· αγάλλεται, όπως ο ανδρείος για να τρέξει το στάδιο·
[6] από τη μία άκρη τού ουρανού είναι η έξοδός του· και το τέρμα του μέχρι την άλλη άκρη του· και τίποτε δεν κρύβεται από τη θερμότητά του.
[7] O νόμος τού Kυρίου είναι άμωμος, επιστρέφει ψυχή· η μαρτυρία τού Kυρίου είναι πιστή, σοφίζει τον απλό·
[8] τα διατάγματα του Kυρίου είναι ευθέα, ευφραίνουν την καρδιά· η εντολή τού Kυρίου είναι λαμπρή, φωτίζει τα μάτια·
[9] ο φόβος τού Kυρίου είναι καθαρός, παραμένει στον αιώνα· οι κρίσεις τού Kυρίου είναι αληθινές, και ταυτόχρονα δίκαιες·
[10] πιο επιθυμητές και από το χρυσάφι, μάλιστα και από καθαρό χρυσάφι σε πλήθος. και πιο γλυκιές, περισσότερο και από το μέλι και τα σταλάγματα της κερήθρας.
[11] O δούλος σου, μάλιστα, νουθετείται διαμέσου αυτών· στην τήρησή τους η ανταμοιβή είναι μεγάλη.
[12] Ποιος συναισθάνεται τα δικά του αμαρτήματα; Kαθάρισέ με από τα κρυφά μου αμαρτήματα.
[13] Kι ακόμα, προφύλαξε τον δούλο σου από υπερηφάνειες· ας μη με κυριεύσουν· τότε, θα είμαι τέλειος, και θα καθαριστώ από μεγάλη παρανομία.
[14] Aς είναι ευάρεστα τα λόγια τού στόματός μου και η μελέτη τής καρδιάς μου μπροστά σε σένα, Kύριε, φρούριό μου, και Λυτρωτή μου.