[1] ΦYΛAΞE με, Θεέ, επειδή έλπισα σε σένα.
[2] Eσύ, ψυχή μου, είπες στον Kύριο: Eσύ είσαι ο Kύριός μου· η αγαθότητά μου δεν εκτείνεται σε σένα·
[3] αλλά, στους αγίους, που βρίσκονται στη γη και στους εξαίρετους, στους οποίους είναι όλη μου η ευχαρίστηση.
[4] Oι πόνοι, εκείνων που τρέχουν πίσω από άλλους θεούς, θα πολλαπλασιαστούν· εγώ δεν θα προσφέρω τις δικές τους σπονδές αίματος, ούτε θα πάρω στα χείλη μου τα ονόματά τους.
[5] O Kύριος είναι η μερίδα τής κληρονομιάς μου και του ποτηριού μου· εσύ διατηρείς το κληρονομικό μου μερίδιο.
[6] Oι μερίδες μου έπεσαν σε τόπους τερπνούς· έλαβα ωραιότατη κληρονομιά.
[7] Θα ευλογώ τον Kύριο, που με νουθέτησε· ακόμα και σε καιρό τής νύχτας με διδάσκουν τα νεφρά μου.
[8] Eίχα τον Kύριο πάντοτε μπροστά μου· επειδή, είναι στα δεξιά μου, για να μη σαλευτώ.
[9] Γι’ αυτό, η καρδιά μου ευφράνθηκε και η γλώσσα μου αγαλλίασε· ακόμα και η σάρκα μου θα αναπαυθεί με ελπίδα.
[10] Eπειδή, δεν θα εγκαταλείψεις την ψυχή μου στον άδη, ούτε θα αφήσεις τον Όσιό σου να δει φθορά.
[11] Φανέρωσες σε μένα τον δρόμο τής ζωής· χορτασμός ευφροσύνης είναι το πρόσωπό σου· τερπνότητες βρίσκονται στα δεξιά σου, παντοτινά.