[1] เมื่อพระเยซูอู้เรื่องหมู่นี้เป๋นกำเผียบจบแล้ว พระองค์บอกหมู่สาวกของพระองค์ว่า
[2] “หมู่ต้านก็ฮู้แล้วว่าแหมสองวันจะเถิงงานปัสกาต๋อนนั้นบุตรมนุษย์จะถูกยับส่งไปหื้อศัตรู๋เปื้อเอาไปเขิงบนไม้ก๋างเขนจ๋นต๋าย”
[3] กวมเดียวกั๋นนั้นหมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่คนเฒ่าคนแก่มาจุมนุมกั๋นตี้บ้านของมหาปุโรหิต ตี้จื้อคายาฟาส
[4] หมู่เขาวางแผนตี้จะลักยับพระเยซูไปฆ่า
[5] แต่หมู่เขาตกลงกั๋นว่า “ในหละหว่างงานนี้ บ่ดีฟั่งเยียะอะหยังเตื้อ กั๋วว่าคนตังหลายจะวุ่นวายแตกตื่นกั๋น”
[6] เมื่อพระเยซูอยู่ตี้หมู่บ้านเบธานีในบ้านของซีโมนคนตี้เกยเป๋นขี้ตู้ด
[7] มีแม่ญิงคนนึ่งก๋ำขวดใส่น้ำมันหอมรากาแปงขนาดเข้ามาหาพระองค์ นางถอกน้ำมันหอมลงบนหัวของพระองค์ต๋อนตี้พระองค์ก่ำลังกิ๋นข้าวอยู่นั้น
[8] เมื่อหมู่สาวกซัดต๋าหันจาอั้นก็บ่ปอใจ๋ อู้กั๋นว่า “เป๋นจาใดเยียะหื้อเสียของไปเหียบ่ดาย
[9] ถ้าเอาไปขายก็จะได้สตางค์นัก แล้วเอาสตางค์นั้นไปปั๋นหื้อคนตุ๊กคนจ๋นก็ได้”
[10] พระเยซูฮู้กำกึ๊ดจาอั้นก็อู้กับหมู่สาวกว่า “ไปยุ่งกับนางเยียะหยัง นางได้เยียะสิ่งตี้ดีงามหื้อกับเฮา
[11] คนตุ๊กคนจ๋นจะยังอยู่ตวยหมู่ต้านไปตลอด แต่เฮาจะบ่อยู่ตวยหมู่ต้านไปตลอด
[12] ตี้นางเอาน้ำมันหอมถอกลงบนตั๋วเฮานั้น ก็เปื้อจะเกียมไว้สำหรับก๋านฝังศพของเฮา
[13] เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า บ่ว่าคนจะบอกข่าวดีเรื่องแผ่นดินสวรรค์ไปตี้ไหนก็ต๋ามในโลก เขาก็จะเล่าเรื่องตี้นางเยียะนี้เป๋นก๋านระลึกเถิงนางตวย”
[14] ยูดาส อิสคาริโอท เป๋นสาวกคนนึ่งในสิบสองคนของพระเยซู ไปปะหมู่หัวหน้าปุโรหิต
[15] ถามว่า “หมู่ต้านจะหื้อเฮาเต้าใดถ้าเฮาจี๊ตั๋วพระเยซูหื้อ” หมู่มหาปุโรหิตก็หื้อสตางค์ยูดาสสามสิบเหรียญเงิน
[16] ตั้งแต่หั้นมายูดาสก็แนหาโอกาสตี้จะหักหลังพระเยซูหื้อหมู่เขา
[17] วันตี้นึ่งของงานกิ๋นเข้าหนมปังบ่ใส่เจื๊อ หมู่สาวกเข้ามาหาพระเยซูแล้วถามว่า “จะหื้อหมู่เฮาไปเกียมมื้อปัสกาหื้อพระองค์กิ๋นตี้ไหนดี”
[18] พระเยซูบอกว่า “หื้อเข้าไปในกรุงเยรูซาเล็มไปหาป้อจายคนนึ่ง แล้วบอกเขาว่า ‘อาจ๋ารย์บอกว่า ก๋ำหนดเวลาของเฮามาใก้จะแผวแล้ว เฮาต้องก๋านจะเลี้ยงฉลองงานปัสกากับหมู่สาวกตี้บ้านของต้าน’ ”
[19] หมู่สาวกเยียะต๋ามตี้พระเยซูบอก แล้วได้จัดเกียมมื้อปัสกาไว้
[20] เถิงต๋อนเมื่อค่ำ พระเยซูฮ่วมกิ๋นกับสาวกตึงสิบสองคน
[21] ต๋อนตี้ก่ำลังกิ๋นอยู่นั้น พระเยซูอู้ว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า คนนึ่งในหมู่ต้านจะหักหลังเฮา”
[22] หมู่สาวกก็ตุ๊กใจ๋ขนาด เปี่ยนกั๋นถามพระองค์กำคนว่า “พระองค์เจ้าข้าเป๋นเฮากา”
[23] พระเยซูตอบว่า “คนตี้จุ่มลงถ้วยเดียวกับเฮาจะเป๋นคนตี้หักหลังเฮา
[24] บุตรมนุษย์จะต้องจากไปต๋ามตี้มีเขียนไว้ในพระคัมภีร์เกี่ยวกับพระองค์ แต่ความฉิบหายก็จะเกิดกับคนตี้หักหลังบุตรมนุษย์ ถ้าคนนั้นบ่ได้เกิดมาก็ยังดีเหลือนี้”
[25] ยูดาสคนตี้จะหักหลังพระองค์ถามว่า “อาจ๋ารย์ เป๋นเฮากา” พระองค์ตอบว่า “ต้านว่าคนเดียวเน่อ”
[26] ต๋อนตี้ก่ำลังกิ๋นข้าวตวยกั๋นอยู่นั้น พระเยซูหยิบเข้าหนมปังขึ้นมาขอบพระคุณพระเจ้า แล้วบิยื่นหื้อหมู่สาวก อู้ว่า “นี่คือก๋ายของเฮา หื้อฮับเอาไปกิ๋นเต๊อะ”
[27] แล้วพระเยซูก็ก๋ำถ้วยเหล้าองุ่นขึ้นมา ขอบพระคุณพระเจ้า แล้วก็ส่งหื้อหมู่สาวก อู้ว่า “หื้อกู้คนกิ๋นจากถ้วยนี้
[28] ย้อนว่าสิ่งตี้อยู่ในถ้วยนี้คือเลือดของเฮาตี้จะไหลออกมาเปื้อรับรองพันธสัญญาหละหว่างพระเจ้ากับคนตังหลาย กับเปื้อยกโต้ษบาปของคนตังหลาย
[29] เฮาบอกต้านตังหลายว่า ตั้งแต่นี้ไป เฮาจะบ่กิ๋นเหล้าองุ่นแหมต่อไป จ๋นกว่าจะเถิงวันนั้นตี้เฮาจะกิ๋นตวยกั๋นกับหมู่ต้านในแผ่นดินพระบิดาของเฮา แต่เป๋นความหมายแบบใหม่”
[30] เมื่อหมู่เขาฮ้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าแล้ว ก็ปากั๋นออกไปตี้ดอยบ่ากอกเทศ
[31] พระเยซูอู้กับหมู่สาวกว่า “คืนนี้หมู่ต้านจะหนีละเฮาไปเหียหมด เหมือนกับตี้เขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า ‘พระเจ้าจะฆ่าคนเลี้ยงแกะ แล้วแกะหมู่นั้นจะแตกขะแลขะแจหนีไปหมด’
[32] แต่เมื่อพระเจ้าเยียะหื้อเฮาเป๋นขึ้นจากความต๋าย เฮาจะไปแคว้นกาลิลีก่อนหมู่ต้าน แล้วปะกั๋นตี้หั้นน่อ”
[33] เปโตรบอกพระองค์ว่า “เถิงคนอื่นๆ จะละพระองค์ไปหมด แต่ข้าพเจ้าจะบ่มีวันเยียะจาอั้น”
[34] พระเยซูอู้กับเขาว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านว่า คืนนี้ก่อนตี้ไก่จะขัน ต้านจะบอกบ่ฮู้จักเฮาเถิงสามเตื้อ”
[35] แต่เปโตรยืนยันว่า “แม้ว่าข้าพเจ้าจะต้องต๋ายตวยพระองค์ ข้าพเจ้าตึงบ่มีวันปฏิเสธพระองค์เลย” หมู่สาวกคนอื่นๆ ตึงหมด ก็อู้จาอั้นเหมือนกั๋น
[36] จากนั้นพระเยซูก็ปาสาวกเตียวไปในตี้นึ่งจื้อว่าเกทเสมนี แล้วบอกหมู่สาวกว่า “นั่งอยู่ตั๊ดนี่เน่อ เฮาจะไปอธิษฐานตังปู๊น”
[37] พระองค์ปาเปโตร ยอห์นกับยากอบ ตี้เป๋นลูกบ่าวสองคนของเศเบดีไปตวย เวลานั้นพระองค์โศกเศร้าเป๋นตุ๊กขนาด
[38] พระองค์บอกหมู่เขาว่า “ใจ๋เฮาเป๋นตุ๊กปอจะต๋ายอยู่แล้ว เฝ้าอยู่ตี้นี่กับเฮาเน่อ”
[39] แล้วพระองค์เตียวห่างออกไปหน้อย ก็ก้มหน้าลงปื๊น แล้วอธิษฐานว่า “พระบิดาเจ้าข้า ถ้าเป๋นไปได้ ขอหื้อถ้วยแห่งความตุ๊กยากนี้ป๊นไปจากข้าพระองค์เหียเต๊อะ แต่ขอหื้อเป๋นไปต๋ามความต้องก๋านของพระองค์บ่ใจ้ของข้าพระองค์”
[40] แล้วพระองค์เตียวปิ๊กมาหาสาวกสามคนนั้นตี้นั่งถ้าอยู่หั้น ก็หันหมู่เขาก่ำลังนอนหลับอยู่ ก็ถามเปโตรว่า “หมู่ต้านนั่งเฝ้าเฮาสักจั้วโมงบ่ได้กา
[41] หื้อเฝ้าหละวังกับอธิษฐานตวย เปื้อว่าต้านจะบ่ตกอยู่ในอำนาจของก๋านลองใจ๋ เถิงแม้ว่าจิตใจ๋ฝ่ายวิญญาณใค่ยอมเยียะ แต่ตั๋วของคนเฮายังอ่อนแออยู่”
[42] พระองค์ปิ๊กไปอธิษฐานแหมเป๋นเตื้อตี้สองว่า “ข้าแต่พระบิดา ถ้าถ้วยแห่งความตุ๊กยากนี้ป๊นไปบ่ได้ จ๋ำเป๋นต้องกิ๋นแต๊ๆ ก็ขอหื้อเป๋นไปต๋ามความต้องก๋านของพระองค์เต๊อะ”
[43] จากนั้นพระองค์ก็มาหาสาวกสามคนนั้นแหม ก็หันหมู่เขายังหลับอยู่ ย้อนว่าหมู่เขามืนต๋าบ่ขึ้น
[44] พระเยซูก็ละเขาไปอธิษฐานเหมือนสองเตื้อตี้ผ่านมา
[45] จากนั้นพระองค์มาหาหมู่สาวก อู้ว่า “ยังหลับหื้อหายอิดอยู่แหมกา ใก้จะเถิงเวลาตี้บุตรมนุษย์จะถูกหักหลังยกหื้อหมู่คนบาปแล้ว
[46] ลุกขึ้นไปกั๋นเต๊อะ คนตี้หักหลังเฮามาแผวแล้ว”
[47] บ่ากองพระเยซูอู้ลิ้นยังบ่ตันเข้าปากเตื้อ ยูดาสตี้เป๋นสาวกคนนึ่งในสิบสองคนนั้น ก็เตียวมาเถิงตวยกั๋น กับคนจ๋ำนวนนักตี้ก๋ำดาบก๋ำค้อนมาตวย หมู่เขาเป๋นคนตี้หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่คนเฒ่าคนแก่ของคนตังหลายส่งมา
[48] ยูดาสได้ตกลงกับคนหมู่นั้นไว้ก่อนแล้วว่า “เฮาจูบคนใด ก็แม่นคนนั้น หื้อไปยับเขาได้เลย”
[49] เมื่อมาแผว ยูดาสก็เข้ามาหาพระเยซูเวยบ่าค้าน แล้วอู้กับพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ครับ” แล้วก็จูบพระองค์
[50] พระเยซูอู้กับเขาว่า “เปื้อนเหย จะเยียะอะหยังก็ขะใจ๋เยียะเหีย” แล้วคนหมู่นั้นก็เข้ามายับพระองค์กุมตั๋วไว้
[51] สาวกคนนึ่งตี้อยู่กับพระเยซูก็จั๊กดาบออกมาฟันถูกหูคนฮับใจ๊ของมหาปุโรหิตปุด
[52] พระเยซูอู้กับเขาว่า “เก็บดาบใส่ฝักเหียเต๊อะ ย้อนว่าคนตี้ใจ๊ดาบก็จะต๋ายย้อนดาบ
[53] ต้านกึ๊ดว่าเฮาจะขอความจ้วยเหลือจากพระบิดาเฮา แล้วพระองค์จะส่งทูตสวรรค์มาหื้อกับเฮานักเหลือสิบสองก๋องตันทีบ่ได้กา
[54] แต่ถ้าเฮาเยียะจาอั้น ก็จะบ่เป๋นไปต๋ามตี้พระคัมภีร์เขียนไว้ว่าจะต้องเป๋นไปต๋ามนี้”
[55] พระเยซูอู้กับคนหมู่นั้นว่า “หมู่เจ้าหันเฮาเป๋นโจ๋รกา เถิงได้ก๋ำดาบก๋ำค้อนมายับเฮา เฮานั่งสั่งสอนอยู่ในพระวิหารกู้วัน ต้านตังหลายก็บ่มายับเฮา
[56] แต่ตี้เกิดขึ้นตึงหมดนี้ ก็เปื้อหื้อเป๋นไปต๋ามตี้ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าได้เขียนไว้” แล้วหมู่สาวกตึงหมดก็ละขว้างพระองค์แล้วปากั๋นหนีไป
[57] หมู่ตี้ปากั๋นมายับพระเยซูนั้น ปาพระองค์ไปตี้บ้านของคายาฟาสมหาปุโรหิต ตี้หั้นมีหมู่ธรรมาจ๋ารย์ กับหมู่คนเฒ่าคนแก่มาจุมนุมกั๋นอยู่
[58] ส่วนเปโตรเตียวถ่อมตวยพระเยซูไปห่างๆ มาจ๋นเข้าไปแผวก๋างข่วงบ้านของมหาปุโรหิต เขาเข้าไปนั่งก๋างข่วงบ้านกับหมู่ยาม แนผ่อว่าจะมีอะหยังเกิดขึ้นพ่อง
[59] หมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่สมาชิกสภาจาวยิวปากั๋นเซาะหาพยานเท็จมาใส่ฮ้ายพระเยซู เปื้อจะฆ่าพระองค์เหีย
[60] เถิงแม้จะมีพยานเท็จหลายคน แต่หมู่เขาก็หาหลักฐานตี้ดีปอบ่ได้ แล้วในตี้สุดก็มีสองคนมาหื้อก๋านว่า
[61] “เยซูคนนี้เกยอู้ว่า ‘เฮาสามารถตุ๊บพระวิหารของพระเจ้าขว้างได้ แล้วแป๋งขึ้นมาใหม่ภายในสามวัน’ ”
[62] มหาปุโรหิตจึงลุกยืนขึ้นถามพระเยซูว่า “ต้านจะบ่แก้ตั๋วในกำกล่าวหาตี้หมู่เขาว่ามานี่พ่องกา”
[63] แต่พระเยซูดักอยู่ มหาปุโรหิตก็อู้กับพระองค์ว่า “ขอต้านสาบานในนามพระเจ้าตี้มีจีวิตอยู่ ขอหื้อบอกหมู่เฮามาเต๊อะว่า ต้านเป๋นพระคริสต์ พระบุตรของพระเจ้าจาอั้นกา”
[64] พระเยซูตอบเขาว่า “อู้ถูกแล้ว แต่เฮาจะบอกหื้อฮู้แหมว่า ตั้งแต่นี้ไป ต้านตังหลายจะได้หันบุตรมนุษย์นั่งตังเผิกขวาของพระเจ้าผู้มีฤทธิ์อำนาจ กับจะลงมาบนเมฆในฟ้าสวรรค์”
[65] มหาปุโรหิตก็ฉีกเสื้อผ้าของตั๋วเก่าอู้ว่า “เขาอู้หมิ่นประมาทพระเจ้า เฮาบ่ต้องมีพยานอะหยังแหม หันก่อ ต้านตังหลายก็ได้ยินเขาอู้หมิ่นประมาทพระเจ้าแล้ว
[66] หมู่ต้านกึ๊ดจาใดพ่อง” หมู่เขาตอบว่า “เปิงฮับโต้ษเถิงต๋าย”
[67] หมู่เขาก็ถ่มน้ำลายใส่หน้าพระองค์ กับบุบตี๋พระองค์ คนอื่นๆ ปากั๋นตบหน้าพระองค์ตวย
[68] อู้หย้อว่า “พระคริสต์ตวายมากำลอว่า ใผตบหน้าเจ้า”
[69] ต๋อนตี้เปโตรก่ำลังนั่งอยู่ตี้ก๋างข่วงบ้าน มีสาวใจ๊คนนึ่งเข้ามาตั๊กว่า “ต้านก็อยู่ตวยเยซูจาวกาลิลีตวยบ่ใจ้กา”
[70] แต่เปโตรปฏิเสธต่อหน้าคนตังหลายว่า “ตี้เจ้าอู้นั้นเฮาบ่ฮู้เรื่องลอ”
[71] แล้วเปโตรก็เตียวออกไปตี้ปะตู๋ฮั้วบ้าน สาวใจ๊แหมคนหันใส่ก็บอกกับคนตังหลายตี้อยู่ตั๊ดหั้นว่า “คนนี้อยู่กับเยซูจาวนาซาเร็ธตวยเน่อ”
[72] เปโตรปฏิเสธแหมว่า “เฮาสาบานได้เลยว่าเฮาบ่เกยฮู้จักจายคนนั้นเลย”
[73] ต่อมาสักกำนึ่ง คนตี้ยืนอยู่ตี้หั้นก็เตียวเข้ามาหาเปโตรอู้ว่า “เจ้าเป๋นคนนึ่งในหมู่นั้นแน่ๆ ฟังสำเนียงของเจ้าก็ฮู้แล้ว”
[74] เปโตรก็อู้ว่า “สาบานก็ได้ว่าข้าอู้แต๊ ข้าบ่เกยฮู้จักเขา ขอหื้อพระเจ้าลงโต้ษเต๊อะถ้าข้าจุ” แล้วไก่ก็ขันขึ้นมาตันกำเดียวนั้น
[75] เปโตรก็เลยกึ๊ดเถิงกำอู้ตี้พระเยซูเกยบอกเขาว่า “ก่อนไก่ขัน ต้านจะบอกว่าบ่ฮู้จักเฮาเถิงสามเตื้อ” เปโตรก็ออกไปตังนอก แล้วไห้เสียใจ๋ขนาด