[1] พระเยซูเกิดตี้หมู่บ้านเบธเลเฮมในแคว้นยูเดีย ในสมัยของกษัตริย์เฮโรดเมื่อลูนมามีหมู่โหราจ๋ารย์ ลุกตังวันออกเตียวตางมาตี้กรุงเยรูซาเล็ม
[2] ถามว่า “หละอ่อนคนนั้น ตี้เกิดมาเป๋นกษัตริย์ของจาวยิวอยู่ตี้ไหน หมู่เฮาฮู้ว่าต้านเกิดมาแล้ว ย้อนหันดาวตี้แสดงเถิงก๋านเกิดของต้านป๋ากฏขึ้นมาตังวันออก ก็ปากั๋นเตียวตางมาตี้นี่เปื้อนมัสก๋านต้าน”
[3] เมื่อกษัตริย์เฮโรดได้ยินจาอั้น ก็ตุ๊กอกตุ๊กใจ๋ขนาด หมู่จาวกรุงเยรูซาเล็มก็ปากั๋นตุ๊กใจ๋ตวย
[4] กษัตริย์เฮโรดฮ้องหมู่หัวหน้าปุโรหิตตึงหมู่ธรรมาจ๋ารย์ มาจุมนุมกั๋นถามว่า “พระคริสต์จะเกิดตี้ไหน”
[5] หมู่เขาตอบว่า “ตี้หมู่บ้านเบธเลเฮมในแคว้นยูเดีย ย้อนว่าผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าได้เขียนไว้ว่า
[6] ‘หมู่บ้านเบธเลเฮมในแผ่นดินยูดาห์ บ่ใจ้หมู่บ้านตี้บ่มีความหมายในสายต๋าของผู้นำแผ่นดินยูเดียเน่อ ย้อนว่าจะมีเจ้านายคนนึ่งออกมาจากหมู่เจ้า ตี้จะมาเป๋นผู้นำตี้เอาใจ๋ใส่จาวอิสราเอล คนของเฮา’ ”
[7] กษัตริย์เฮโรดก็เจิญหมู่โหราจ๋ารย์มาปะกั๋นอย่างลับๆ แล้วอู้กั๋น ถามเกี่ยวกับดาวแก่นนั้นป๋ากฏขึ้นมาเมื่อใด
[8] เมื่อฮู้แล้วก็หื้อหมู่โหราจ๋ารย์ไปตี้หมู่บ้านเบธเลเฮมสั่งว่า “ไปเซาะหาหละอ่อนคนนั้นหื้อดีๆ เต๊อะ เมื่อปะแล้ว ขะใจ๋ปิ๊กมาบอกเฮาเวยๆ เปื้อเฮาจะไปนมัสก๋านต้านตวย”
[9] แล้วหมู่โหราจ๋ารย์ก็ลาออกไป ดาวแก่นตี้ต้านเกยหันในตังวันออกนำหน้าหมู่เขาไป จ๋นมาหยุดตั๊ดสถานตี้ ตี้หละอ่อนคนนั้นอยู่
[10] เมื่อหมู่โหราจ๋ารย์หันดาวแก่นนั้น ก็ดีอกดีใจ๋ขนาด
[11] หมู่เขาปากั๋นเข้าไปในบ้านหลังนั้น ก็ปะหละอ่อนกับแม่คือมารีย์ ก็กราบไหว้กับนมัสก๋านแล้วเปิดหีบสมบัติเอา คำ กำยาน มดยอบออกมาถวาย เป๋นของขวัญหื้อพระองค์
[12] แล้วพระเจ้าเตื๋อนหมู่โหราจ๋ารย์ในความฝัน บ่หื้อปิ๊กไปหากษัตริย์เฮโรดแหม หมู่เขาก็ใจ๊เส้นตางตังอื่น เปื้อปิ๊กไปบ้านเมืองของตั๋วเก่า
[13] เมื่อหมู่โหราจ๋ารย์ปิ๊กไปแล้ว ทูตสวรรค์ของพระเจ้าองค์นึ่งมาเข้าฝันโยเซฟบอกว่า “ลุกขึ้น ปาสองแม่ลูกหนีไปอยู่ตี้ประเทศอียิปต์ เถิงแล้วหื้ออยู่ตี้หั้น จ๋นกว่าเฮาจะบอกหื้อปิ๊กมาแหมใหม่ ย้อนว่ากษัตริย์เฮโรดก่ำลังจะส่งคนมาตวยฆ่าลูก”
[14] โยเซฟก็ลุกขึ้นปาลูกกับมารีย์ออกเตียวตางไปประเทศอียิปต์ในคืนนั้นเลย
[15] หมู่เขาปากั๋นอยู่ตี้ประเทศอียิปต์จ๋นกษัตริย์เฮโรดต๋าย ก็เป๋นไปต๋ามกำตี้พระเจ้าได้บอกไว้ผ่านตางผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระองค์ว่า “เฮาได้ฮ้องลูกของเฮาออกมาจากประเทศอียิปต์”
[16] เมื่อกษัตริย์เฮโรดฮู้ว่าต้านโดนหมู่โหราจ๋ารย์จุก็โขดขนาด จึงสั่งหื้อทหารไปฆ่าหละอ่อนป้อจายอายุสองขวบลงมากู้คนตี้อยู่ในหมู่บ้านเบธเลเฮม ตึงต๋ำหมู่บ้านใก้ๆ หั้น ย้อนว่ากษัตริย์เฮโรดกึ๊ดว่าเป๋นเวลาสองปี๋ผ่านมาแล้วตี้หมู่โหราจ๋ารย์ได้หันดาว
[17] เรื่องนี้เกิดขึ้นจาอี้ ก็เป๋นไปต๋ามตี้พระเจ้าได้อู้ผ่านคนจื้อเยเรมีย์ ตี้เป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระองค์ว่า
[18] “ได้ยินเสียงคนในหมู่บ้านรามาห์ เป๋นเสียงไห้เสียงหุย ย้อนความเสียใจ๋ขนาด คือเสียงนางราเชลไห้ๆ หุยๆ เรื่องลูกตังหลายของนาง ใผมาอู้เล้าโลมจาใดนางตึงบ่ยอมฟัง ย้อนว่าลูกตังหลายของนางบ่มีแล้ว”
[19] หลังจากกษัตริย์เฮโรดต๋ายแล้ว ทูตสวรรค์ของพระเจ้าได้เข้าฝันโยเซฟต๋อนอยู่ในประเทศอียิปต์บอกว่า
[20] “ลุกขึ้น หื้อปาสองแม่ลูกปิ๊กไปตี้แผ่นดินอิสราเอล บ่าเดี่ยวนี้คนตี้ต้องก๋านจะฆ่าลูกได้ต๋ายไปหมดแล้ว”
[21] โยเซฟก็ลุกขึ้นปาลูกกับแม่ปิ๊กไปตี้แผ่นดินอิสราเอลแหมใหม่
[22] แต่เมื่อโยเซฟฮู้ว่าอารเคลาอัสได้ขึ้นเป๋นกษัตริย์ปกครองแคว้นยูเดีย แตนกษัตริย์เฮโรดป้อของเขา ก็กั๋วบ่ก้าปิ๊กเข้าไปในแคว้นยูเดีย แต่ในความฝันโยเซฟได้กำเตื๋อนจากพระเจ้าว่า หื้อเตียวตางไปตี้แคว้นกาลิลีแตน
[23] โยเซฟปาครอบครัวไปอยู่ตี้เมืองนาซาเร็ธ กำตี้พระเจ้าเกยอู้ผ่านมาตางหมู่ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าก็เกิดขึ้นแต๊ว่า “คนตังหลายจะฮ้องต้านว่า จาวนาซาเร็ธ”