[1] และข้าพเจ้ากล่าวว่า พวกท่านผู้เป็นผู้นำของยาโคบ คือบรรดาผู้ครอบครองพงศ์พันธุ์อิสราเอล จงฟัง พวกท่านควรจะรู้เรื่องความยุติธรรมไม่ใช่หรือ?
[2] พวกท่านผู้เกลียดชังความดีและรักความชั่ว ผู้ฉีกหนังออกจากประชาชนของเรา และฉีกเนื้อออกจากกระดูกของเขาทั้งหลาย
[3] ผู้กินเนื้อประชาชนของเรา และถลกหนังออกจากตัวเขาทั้งหลาย และหักกระดูกของพวกเขาเป็นท่อนๆ และสับเป็นชิ้นๆ เหมือนเนื้อในหม้อ เหมือนเนื้อในหม้อทะนน
[4] แล้วพวกเขาจะร้องขอความช่วยเหลือต่อพระยาห์เวห์ แต่พระองค์จะไม่ทรงตอบพวกเขา คราวนั้นพระองค์จะซ่อนพระพักตร์เสียจากเขาทั้งหลาย เพราะพวกเขาได้ก่อกรรมชั่วไว้หลายอย่าง
[5] พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เรื่องผู้เผยพระวจนะทั้งหลาย ผู้ได้นำประชาชนของเรา ให้หลงไป ผู้ร้องว่า “สันติภาพ” ในเวลาที่มีอะไรรับประทาน แต่ประกาศสงคราม ต่อผู้ไม่ยื่นอะไรใส่ปากของพวกเขา
[6] ดังนั้น กลางคืนจะปราศจากนิมิตแก่พวกเจ้า และความมืดทึบจะบังเกิดแก่พวกเจ้า และพวกเจ้าจะทำนายอะไรไม่ได้ สำหรับพวกผู้เผยพระวจนะนั้น ดวงอาทิตย์จะตกไป และสำหรับพวกเขา กลางวันก็จะมืด
[7] ผู้เห็นนิมิตจะขายหน้า ผู้ทำนายจะอับอาย เขาทุกคนจะปิดหน้า เพราะว่าไม่มีคำตอบมาจากพระเจ้า
[8] แต่สำหรับข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเต็มด้วยฤทธิ์เดช คือด้วยพระวิญญาณของพระยาห์เวห์ ด้วยความยุติธรรมและกำลัง ที่จะเปิดโปงการละเมิดของยาโคบแก่ตัวเขา และเปิดโปงบาปของอิสราเอลแก่ตัวเขา
[9] จงฟังข้อความนี้เถิด ท่านทั้งหลายผู้เป็นผู้นำของพงศ์พันธุ์ยาโคบ และผู้ครอบครองพงศ์พันธุ์อิสราเอล คือบรรดาผู้ชังความยุติธรรม และผู้บิดเบือนความถูกต้องทั้งสิ้น
[10] ผู้สร้างศิโยนด้วยโลหิต และสร้างเยรูซาเล็มด้วยความอยุติธรรม
[11] บรรดาผู้นำของเมืองนี้ตัดสินความด้วยเห็นแก่สินบน และบรรดาปุโรหิตสั่งสอนด้วยเห็นแก่สินจ้าง อีกทั้งบรรดาผู้เผยพระวจนะก็ทำนายด้วยเห็นแก่เงิน ถึงกระนั้นเขาทั้งหลายยังอิงพระยาห์เวห์และกล่าวว่า “พระยาห์เวห์สถิตท่ามกลางเราไม่ใช่หรือ? ไม่มีความหายนะอะไรเกิดขึ้นแก่เราได้”
[12] ดังนั้น เพราะพวกเจ้านี่เอง ศิโยนจะถูกไถเหมือนไถนา และเยรูซาเล็มจะกลายเป็นกองสิ่งปรักหักพัง และภูเขาแห่งพระนิเวศจะเป็นที่สูงปกคลุมด้วยต้นไม้