[1] วิบัติแก่ผู้ที่วางแผนร้าย และคิดทำชั่วอยู่บนที่นอนของตน พอรุ่งเช้าพวกเขาก็ออกไปทำ เพราะมีอำนาจในมือที่ทำได้
[2] พวกเขาโลภที่นา แล้วก็ยึดเอาไป พวกเขาโลภบ้านเรือนและก็ริบไปเสีย พวกเขากดขี่คนและครัวเรือนของเขา และกดขี่คนกับทรัพย์สินของเขา
[3] ดังนั้น พระยาห์เวห์จึงตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด เรากำลังวางแผนให้สิ่งเลวร้ายตกกับพงศ์พันธุ์นี้ ซึ่งพวกเจ้าจะหลบคอไม่พ้น และพวกเจ้าจะเดินอย่างผึ่งผายไม่ได้ เพราะมันจะเป็นเวลาเลวร้าย
[4] ในเวลานั้นจะมีคนยกสุภาษิตเย้ยพวกเจ้า และเขาจะร่ำไห้ด้วยการโอดครวญอย่างขมขื่นว่า “พวกเราถูกทำลายจนป่นปี้ พระองค์ทรงเปลี่ยนกรรมสิทธิ์ที่ดินของประชาชนของข้า พระองค์ทรงยึดไปจากข้าแล้วหนอ พระองค์ทรงแบ่งไร่นาของเราแก่บรรดาคนที่จับเราเป็นเชลย ”
[5] ดังนั้น สำหรับเจ้า จะไม่มีใครได้จับฉลากแบ่งที่ดินกัน ในชุมชนของพระยาห์เวห์
[6] พวกเขาเทศนาว่า “อย่าเทศนา อย่าให้ใครเทศนาเรื่องเหล่านี้ ความอัปยศจะไม่กลับมาอีก”
[7] โอ พงศ์พันธุ์ของยาโคบเอ๋ย ควรจะพูดเช่นนี้หรือ? พระยาห์เวห์ หมดความอดทนแล้วหรือ? สิ่งเหล่านี้เป็นการกระทำของพระองค์หรือ? ถ้อยคำของเราทำให้เกิดผลดี แก่ผู้ดำเนินชีวิตอย่างซื่อตรงมิใช่หรือ?
[8] แต่เจ้าลุกขึ้นสู้ประชากรของเรา อย่างกับเป็นศัตรู เจ้าริบเอาเสื้อคลุมจากผู้รักสันติ คือจากบรรดาผู้ผ่านไปโดยไว้วางใจ ด้วยไม่นึกฝันว่าจะมีสงคราม
[9] พวกเจ้าขับไล่พวกผู้หญิงในประชากรของเราออกไป จากเรือนอันผาสุกของพวกนาง พวกเจ้าได้เอาศักดิ์ศรีของเราไปเสีย จากเด็กๆ ของพวกนางเป็นนิตย์
[10] จงลุกขึ้นและไปเสีย เพราะไม่มีที่พักที่นี่ เพราะมลทินบาปทำลาย ด้วยความพินาศอย่างทุกข์ระทม
[11] หากใครจะเที่ยวไปพูดลมๆ แล้งๆ และพูดโกหกล่อลวง ว่า “ข้าจะเทศนาให้ท่านฟังเรื่องเหล้าองุ่นและเมรัย” เขาคงจะเป็นนักเทศน์สำหรับชนชาตินี้
[12] โอ ยาโคบเอ๋ย เราจะรวบเจ้าทั้งหลายอย่างแน่นอน เราจะรวมคนอิสราเอลที่เหลืออยู่อย่างแน่นอน เราจะจัดพวกเขาไว้ด้วยกัน เหมือนฝูงแพะแกะอยู่ในคอก เหมือนฝูงสัตว์อยู่กลางทุ่งหญ้าของมัน ส่งเสียงดังพร้อมกับผู้คน
[13] พระองค์ผู้ทะลวงเปิดทางจะขึ้นหน้าพวกเขา พวกเขาจะทะลวงผ่านประตูเมือง พวกเขาจะออกไปทางนี้ พระราชาของเขาทั้งหลายจะเสด็จนำหน้าพวกเขา คือพระยาห์เวห์จะทรงเป็นหัวแถวของพวกเขา