Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 3:18

[1] พี่‍น้อง​ของ​ข้าพ‌เจ้า อย่า​เป็น​อา‌จารย์​กัน​มาก​นัก​เลย เพราะ​ท่าน​ทั้ง​หลาย​ก็​รู้​ว่า​เรา​ที่​เป็น​คน‍สอน​นั้น จะ​ต้อง​ถูก​พิ‌พาก‌ษา​ที่​เข้ม‍งวด​ยิ่ง​ขึ้น

[2] เพราะ‍ว่า​เรา​ทำ​ผิด‍พลาด​มาก‍มาย​กัน​ทุก‍คน ถ้า​ใคร​ไม่​เคย​ทำ​ผิด​ทาง​คำ‍พูด คน‍นั้น​ก็​เป็น​คน​ดี​พร้อม​และ​สา‌มารถ​บัง‍คับ​ทั้ง​ตัว​ได้​ด้วย

[3] ถ้า​เรา​เอา​บัง‍เหียน​ใส่​ปาก​ม้า​เพื่อ​ให้​พวก​มัน​เชื่อ‍ฟัง เรา​ก็​สา‌มารถ​บัง‍คับ​มัน​ได้​ทั้ง​ตัว

[4] หรือ​ดู​เรือ​ซิ แม้​ว่า​มัน​จะ​ใหญ่​และ​ถูก​พัด​ให้​แล่น​ไป​ด้วย​ลม​แรง เรือ​เหล่า‍นั้น​ก็​ยัง​ถูก​บัง‍คับ​ด้วย​หาง‍เสือ​เล็กๆ ไป​ใน​ทิศ‍ทาง​ที่​นาย‍ท้าย​ต้อง‍การ​จะ​ให้​ไป

[5] ลิ้น​ก็​เช่น​เดียว​กัน เป็น​อวัยวะ​เล็กๆ แต่​คุย​อวด​ใน​เรื่อง​ใหญ่‍โต คิด​ดู​ซิ ไฟ​เพียง​นิด​เดียว​แต่​สามา‌รถ​ทำ​ให้​ป่า​ใหญ่​ลุก​ไหม้​ได้

[6] และ​ลิ้น​นั้น​เป็น​ไฟ ลิ้น​เป็น​โลก​ชั่ว‍ร้าย​ที่​ตั้ง​อยู่​ท่าม‍กลาง​อวัยวะ​ต่างๆ ของ​เรา มัน​ทำ​ให้​ทั้ง​กาย​เป็น​มล‍ทิน และ​เผา​ผลาญ​วง‍จร​ของ​ชีวิต และ​ตัว​มัน​เอง​ก็​ถูก​เผา​ผลาญ​โดย​ไฟ​นรก

[7] เพราะ‍ว่า​สัตว์​ทุก‍ชนิด ทั้ง​นก ทั้ง​สัตว์​เลื้อย‍คลาน​และ​สัตว์​ใน​ทะเล​นั้น​ทำ​ให้​เชื่อง​ได้ และ​มนุษย์​ทำ​ให้​พวก​มัน​เชื่อง​มา​แล้ว

[8] แต่​ลิ้น​นั้น​ไม่​มี​มนุษย์​คน​ไหน​สามา‌รถ​ทำ​ให้​เชื่อง​ได้ ลิ้น​เป็น​สิ่ง​ชั่ว‍ร้าย​ที่​อยู่​ไม่​สุข ​และ​เต็ม​ไป​ด้วย​พิษ‍ร้าย​ถึง​ตาย

[9] เรา​สรร‌เสริญ​องค์​พระ‍ผู้‍เป็น‍เจ้า​และ​พระ‍บิดา​ด้วย​ลิ้น​นั้น และ​เรา​ก็​แช่ง​ด่า​มนุษย์​ผู้​ที่​พระ‍เจ้า​ทรง​สร้าง​ตาม​พระ‍ฉายา​ของ​พระ‍องค์ ​ด้วย​ลิ้น​นั้น

[10] คำ​สรร‌เสริญ​และ​คำ​แช่ง‍ด่า​ออก​มา​จาก​ปาก​เดียว​กัน พี่‍น้อง​ของ​ข้าพ‌เจ้า อย่า​ให้​เป็น​อย่าง‍นั้น

[11] บ่อ​น้ำพุ​จะ​มี​ทั้ง​น้ำ​จืด​และ​น้ำ​เค็ม ​พุ่ง​ออก​มา​จาก​ช่อง​เดียว​กัน​ได้​หรือ?

[12] พี่‍น้อง​ของ​ข้าพเจ้า ต้น​มะเดื่อ​จะ​ออก​ผล​เป็น​มะกอก​ได้​หรือ? และ​เถา‍องุ่น​จะ​ออก​ผล​เป็น​มะเดื่อ​ได้​หรือ? บ่อ​น้ำพุ​เค็ม​ย่อม​ทำ​ให้​เกิด​น้ำ‍จืด​ไม่​ได้

[13] มี​ใคร​บ้าง​ใน​ท่าน​ทั้ง‍หลาย​ที่​มี​ปัญ‌ญา​และ​มี​ความ​เข้า‍ใจ? ให้​เขา​แสดง​ออก​มา​ด้วย​ความ​ประ‌พฤติ​ที่​ดี​งาม คือ​ด้วย​การ​กระ‌ทำ​ที่​สุภาพ​อ่อน‍โยน​พร้อม​ด้วย​ปัญ‌ญา​ของ​เขา

[14] แต่​ถ้า​หาก​ใน​ใจ​ของ​พวก​ท่าน​มี​ความ​ขม‍ขื่น​เพราะ​ริษยา​และ​มี​ความ​มัก‍ใหญ่‍ใฝ่‍สูง ก็​อย่า​โอ้‍อวด​และ​อย่า​ต่อ‍ต้าน​ความ‍จริง​ด้วย​การ​โกหก

[15] ปัญ‌ญา​อย่าง‍นี้​ไม่​ใช่​ปัญ‌ญา​ที่​มา​จาก​เบื้อง‍บน แต่​เป็น​ปัญ‌ญา​ฝ่าย​โลก ฝ่าย​เนื้อ‍หนัง​และ​ฝ่าย​ผี​ปีศาจ

[16] เพราะ‍ว่า​ที่‍ไหน​มี​ความ​ริษ‌ยา​และ​ความ​มัก‍ใหญ่‍ใฝ่‍สูง ที่‍นั่น​ก็​มี​ความ​วุ่น‍วาย​และ​การ​ทำ​ชั่ว​ทุก‍อย่าง

[17] แต่​ปัญ‌ญา​จาก​เบื้อง‍บน​นั้น​บริ‌สุทธิ์​เป็น​ประ‌การ​แรก แล้ว​จึง​เป็น​ความ​สงบ‍สุข การ​ผ่อน‍หนัก‍ผ่อน‍เบา การ​ยอม​รับ​ฟัง การ​เต็ม‍เปี่ยม​ด้วย​ความ​เมต‌ตา​และ​ผล​ดี​ต่างๆ ไม่​มี​การ​ลำ‍เอียง ไม่​มี​การ​หน้า‍ซื่อ‍ใจ‍คด

[18] และ​พวก​ที่​สร้าง​สันติ ซึ่ง​หว่าน​ด้วย​สันติ ก็​จะ​ได้​รับ​ผล​คือ​ความ​ชอบ‍ธรรม

จด‍หมาย​ของ ยา‌กอบ — Chapters