[1] “ถ้าสองคนมีเรื่องขัดแย้งกันและมาถึงศาล เมื่อมีการพิพากษาคดีของเขาทั้งสองแล้ว และประกาศความบริสุทธิ์ของฝ่ายถูก และกล่าวโทษฝ่ายผิด
[2] ถ้าผู้ผิดสมควรถูกโบย ก็ให้ผู้พิพากษาให้เขานอนลง แล้วกำหนดให้โบยต่อหน้า มากน้อยตามความผิดของผู้นั้น
[3] ให้โบยเขาสี่สิบทีก็ได้ แต่อย่าให้เกินนั้นไปเลย เกรงว่าถ้าโบยเขาเกินนั้น พี่น้องของท่านก็เป็นที่ดูถูกในสายตาของท่าน
[4] “ห้ามเอาตะกร้อครอบปากโคเมื่อมันกำลังนวดข้าวอยู่
[5] “ถ้าพี่น้องอยู่ด้วยกันและคนหนึ่งตายลงโดยไม่มีบุตรชาย ภรรยาของผู้ที่ตายนั้นจะออกไปเป็นภรรยาของคนนอกไม่ได้ ให้พี่น้องของสามีนางเข้าไปหานางและรับหญิงนั้นมาเป็นภรรยา และทำหน้าที่พี่น้องของสามีแก่นาง
[6] บุตรหัวปีที่เกิดมากับหญิงคนนั้นให้สืบชื่อพี่น้องคนที่ตายไปนั้น เพื่อชื่อของเขาจะไม่ถูกลบไปจากอิสราเอล
[7] ถ้าชายคนนั้นไม่ประสงค์จะรับภรรยาของพี่น้องของเขา ก็ให้ภรรยาของพี่น้องของเขาไปหาพวกผู้ใหญ่ที่ประตูเมือง และกล่าวว่า ‘พี่น้องของสามีดิฉันไม่ยอมสืบชื่อของพี่น้องของเขาในอิสราเอล เขาไม่ยอมรับหน้าที่พี่น้องของสามีของดิฉัน’
[8] แล้วพวกผู้ใหญ่ของเมืองนั้นจะเรียกชายคนนั้นมาพูดกับเขา ถ้าเขายังยืนยันโดยกล่าวว่า ‘ข้าพเจ้าไม่ประสงค์จะรับนาง’
[9] แล้วภรรยาของพี่น้องของเขาจะเข้าไปใกล้ชายคนนั้นต่อหน้าพวกผู้ใหญ่ ถอดเอารองเท้าของเขาออกมาจากเท้าของเขาข้างหนึ่ง และถ่มน้ำลายรดหน้าเขาแล้วกล่าวว่า ‘ต้องทำอย่างนี้แหละกับผู้ชายที่ไม่ยอมสร้างครอบครัวของพี่น้องของตน’
[10] ในอิสราเอลชื่อของเขาจะถูกเรียกว่าครอบครัวที่ถูกถอดรองเท้า
[11] “ถ้าชายสองคนวิวาททุบตีกัน และภรรยาของชายคนหนึ่งเข้ามาใกล้เพื่อจะช่วยสามีของตนให้พ้นจากมือของผู้ที่ตีเขา และนางยื่นมือออกไปจับของลับของผู้ชายคนนั้น
[12] ท่านจงตัดมือของนางทิ้งเสีย อย่าให้ตาของท่านสงสารนาง
[13] “ห้ามมีลูกตุ้มต่างกันไว้ในถุงของท่าน อันหนึ่งหนักอันหนึ่งเบา
[14] ในบ้านของท่านห้ามมีเครื่องตวงสองชนิด ใหญ่อันหนึ่งเล็กอันหนึ่ง
[15] ท่านจงมีลูกตุ้มที่ถูกต้องและเที่ยงตรงและมีเครื่องตวงที่ถูกต้องและเที่ยงตรง เพื่อวันคืนของท่านจะยืนนานในแผ่นดินซึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านประทานแก่ท่าน
[16] เพราะว่าใครที่ทำเช่นนี้ คือทุกคนที่คดโกงเป็นผู้ที่น่ารังเกียจ แด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน
[17] “จงระลึกถึงสิ่งที่คนอามาเลขทำต่อท่านระหว่างทางที่ท่านออกจากอียิปต์
[18] ซึ่งเขาได้ออกโจมตีท่านตามทาง และตัดตอนพวกที่อ่อนแออยู่รั้งท้ายเมื่อท่านอ่อนเพลียเมื่อยล้า และเขาไม่ยำเกรงพระเจ้า
[19] เพราะฉะนั้นเมื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านประทานให้ท่านหยุดพักจากศัตรูทั้งสิ้นที่อยู่รอบข้างในแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านประทานแก่ท่านให้ยึดครองเป็นมรดกนั้นแล้ว ท่านจงลบคนอามาเลขเสียจากความทรงจำภายใต้ฟ้า ท่านอย่าลืมเสีย