[1] พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า “เพราะการละเมิดของโมอับ ครั้งแล้วครั้งเล่า เราจะไม่ยอมกลับการลงทัณฑ์ เพราะเขาได้เผากระดูกของกษัตริย์เอโดมให้เป็นปูน
[2] ดังนั้น เราจะส่งไฟมาบนโมอับ และไฟนั้นจะกินบรรดาป้อมของเมืองเคริโอทเสีย และโมอับจะตายท่ามกลางเสียงอึงคะนึง ท่ามกลางเสียงโห่ร้องและเสียงเขาสัตว์
[3] เราจะตัดผู้ครอบครองออกเสียจากท่ามกลางเมืองนั้น และจะฆ่าบรรดาเจ้านายของเมืองนั้นพร้อมกับผู้ครอบครองเสีย” พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ
[4] พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า “เพราะการละเมิดของยูดาห์ ครั้งแล้วครั้งเล่า เราจะไม่ยอมกลับการลงทัณฑ์ เพราะว่าพวกเขาปฏิเสธธรรมบัญญัติของพระยาห์เวห์ และไม่ได้รักษากฎเกณฑ์ของพระองค์ และบรรดาพระเท็จ ของพวกเขาได้พาให้หลงเจิ่นไป ตามอย่างที่บรรพบุรุษของพวกเขาได้ติดตามมาแล้ว
[5] ดังนั้น เราจะส่งไฟมาบนยูดาห์ และไฟนั้นจะกินบรรดาป้อมของกรุงเยรูซาเล็มเสีย”
[6] พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า “เพราะการละเมิดของอิสราเอล ครั้งแล้วครั้งเล่า เราจะไม่ยอมกลับการลงทัณฑ์ เพราะพวกเขาขายคนชอบธรรมเอาเงิน และขายคนขัดสนเอารองเท้าคู่เดียว
[7] เขาเหยียบย่ำศีรษะของคนจนลงไปคลุกฝุ่นที่พื้นดิน และผลักคนทุกข์ใจออกเสียจากทางเดินของเขา ทั้งพ่อทั้งลูกเข้าหาหญิงสาวคนเดียวกัน นามบริสุทธิ์ของเราจึงเป็นมลทิน
[8] พวกเขานอนข้างแท่นบูชาทุกแท่น บนเสื้อผ้าที่ยึดมาเป็นประกัน และในนิเวศแห่งพระเจ้าของเขา มีการดื่มเหล้าองุ่นซึ่งเอามาจากคนที่พวกเขาปรับ
[9] “เราเองได้ทำลายล้างคนอาโมไรต์ตรงหน้าพวกเขา แม้พวกนั้นจะมีส่วนสูงอย่างต้นสนสีดาร์ และแข็งแรงอย่างกับต้นโอ๊ก เราทำลายผลที่อยู่ด้านบน และรากที่อยู่ด้านล่างของเขาเสีย
[10] เราเองได้นำพวกเจ้าขึ้นมาจากแผ่นดินอียิปต์ และนำเจ้าถึง 40 ปีในถิ่นทุรกันดาร เพื่อพวกเจ้าจะได้กรรมสิทธิ์ที่ดินของคนอาโมไรต์
[11] เราได้ตั้งบุตรชายบางคนของพวกเจ้าให้เป็นผู้เผยพระวจนะ และได้ตั้งชายหนุ่มบางคนให้เป็นพวกนาศีร์ โอ คนอิสราเอลเอ๋ย ไม่เป็นความจริงดังนี้หรือ? พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ
[12] แต่เจ้าทั้งหลายได้ทำให้พวกนาศีร์ดื่มเหล้าองุ่น และบัญชาพวกผู้เผยพระวจนะ ว่า ‘เจ้าอย่าเผยพระวจนะเลย’
[13] “นี่แน่ะ เราจะกดเจ้าลงไว้ในที่ของเจ้า เหมือนเกวียนที่เต็มด้วยฟ่อนข้าวกดยัดลง
[14] ผู้ที่รวดเร็วก็จะหนีไม่ทัน ผู้ที่แข็งแรงจะหมดกำลัง ผู้ที่เก่งกล้าจะช่วยชีวิตของตนก็ไม่ได้
[15] ผู้ที่ถือคันธนูจะไม่ยืนยงอยู่ ผู้ที่วิ่งเร็วจะช่วยตัวเองไม่ได้ หรือผู้ที่ขี่ม้าก็ช่วยชีวิตของตนไม่ได้เหมือนกัน
[16] แม้แต่ผู้ที่มีใจห้าวหาญในหมู่ผู้ที่เก่งกล้า ในวันนั้นจะหนีไปแต่ตัวล่อนจ้อน” พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ