โรม 3
[1] ถ้าจาอั้นจาวยิวจะได้เผียบคนต่างจ้าดจาใด กับก๋านเข้าพิธีสุหนัตจะมีประโยชน์อะหยัง
[2] มีแน่นอน มีประโยชน์กู้อย่างเลย อย่างตี้นึ่งพระเจ้ามอบหื้อจาวยิวฮักษาถ้อยกำของพระองค์
[3] ถ้ามีจาวยิวบางคนบ่ซื่อสัตย์ ต้านกึ๊ดว่าก๋านบ่ซื่อสัตย์ของเขาจะเยียะหื้อพระเจ้าบ่ซื่อสัตย์จาอั้นกา
[4] บ่ใจ้จาอั้นเน่อ เถิงแม้กู้คนจะขี้จุกั๋นหมด แต่พระเจ้าก็ยังอู้ก้าความจริง อย่างตี้มีเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า “เปื้อพิสูจน์ว่าเมื่อพระองค์อู้ก็ถูก กับเมื่อมีก๋านตัดสินคดี พระองค์ก็มีชัย”
[5] แต่ถ้าเฮาเยียะบ่ดี แล้วเยียะหื้อหันเถิงความยุติธรรมของพระเจ้าชัดขึ้น เฮาจะว่าจาใด เมื่อพระเจ้าลงโต้ษเฮา เฮาจะอู้ว่าพระเจ้าบ่ยุติธรรมจาอั้นกา (ข้าพเจ้าอู้อย่างคนทั่วไป)
[6] บ่ใจ้จาอั้นเน่อ ถ้าเป๋นจาอั้นแต๊ พระเจ้าจะเป๋นผู้ตัดสินคนในโลกได้จาใด
[7] แต่บางคนอาจเถียงว่า ถ้าก๋านเป๋นคนบ่ซื่อสัตย์ของข้าพเจ้าจ้วยยืนยันได้ว่าพระเจ้านั้นซื่อสัตย์ จ๋นพระองค์ได้ฮับเกียรติ เป๋นจาใดพระเจ้าตัดสินข้าพเจ้าว่าเป๋นคนบาป
[8] เป๋นจาใดจึงบ่อู้ว่า “หื้อเฮาเยียะสิ่งบ่ดีกั๋นเต๊อะเปื้อความดีจะเกิดขึ้น” มีบางคนใส่ฮ้ายข้าพเจ้าว่าสอนจาอั้น พระเจ้าจะลงโต้ษคนอู้จาอั้นก็ยุติธรรมแล้ว
[9] ถ้าจาอั้น แล้วหมู่เฮาจาวยิวดีเหลือคนอื่นกา บ่ใจ้จาอั้นเน่อ หมู่เฮาอธิบายแล้วว่า ตึงจาวยิวตึงคนต่างจ้าดก็เป๋นขี้ข้าของบาปเหมือนกั๋นหมด
[10] อย่างตี้มีเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า “บ่มีใผเป๋นคนตี้ถูกต้องต๋ามธรรม บ่มีเลยสักคน
[11] บ่มีคนตี้เข้าใจ๋ บ่มีคนตี้เซาะหาพระเจ้า
[12] คนตังหลายบิ่นหลังต๋ำพระเจ้ากั๋นหมด กับบ่ดีเหมือนกั๋นหมด บ่มีใผเยียะดี บ่มีเลยสักคน”
[13] “กำอู้ของหมู่เขาเหมือนขุมฝังศพตี้เปิดอยู่” “ลิ้นของหมู่เขาอู้จุล่าย กำตี้ออกจากปากของหมู่เขาเยียะฮ้ายเหมือนปิ๊ดของงู”
[14] “ปากของหมู่เขามีแต่กำแจ้งด่า กับกำตี้ขมขื่น”
[15] “ตี๋นของหมู่เขาก็ล่นไปฆ่าคน
[16] บ่ว่าหมู่เขาจะไปตังใดก็เยียะหื้อเกิดความฉิบหาย กับมีแต่ความตุ๊กตี้หั้น
[17] หมู่เขาบ่ฮู้จักก๋านอยู่ตวยกั๋นอย่างมีสันติสุข”
[18] “หมู่เขาบ่กึ๊ดว่าจะเก๋งกั๋วพระเจ้าเลย”
[19] หมู่เฮาฮู้แล้วว่า สิ่งตี้เขียนในบทบัญญัติตึงหมด ก็เปื้อบอกกับคนตี้อยู่ใต้บทบัญญัตินั้น จาอั้นจึงบ่มีใผมีข้อแก้ตั๋วได้ กับคนตึงโลกจะต้องถูกพระเจ้าตัดสินเหมือนกั๋นหมด
[20] ย้อนว่าในสายต๋าของพระเจ้า บ่มีใผเป๋นคนตี้ถูกต้องต๋ามธรรมได้โดยก๋านเยียะต๋ามบทบัญญัติ ย้อนสิ่งตี้เขียนในบทบัญญัติเยียะหื้อหมู่เฮาฮู้ว่าเฮาเป๋นคนบาป
[21] แต่บ่าเดี่ยวนี้พระเจ้าได้เปิดเผยหื้อหันว่า หมู่เฮาจะเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมได้จาใดโดยบ่ต้องเปิ้งบทบัญญัติ เซิ่งตึงบทบัญญัติกับหมู่ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าก็ได้ยืนยันเรื่องนี้ตวย
[22] คือหมู่เฮาจะเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมได้โดยก๋านเจื้อพระเยซูคริสต์ เซิ่งพระเจ้าเยียะหื้อเหมือนกั๋นกู้คนบ่ว่าเป๋นใผก็ต๋าม
[23] ย้อนว่ากู้คนเยียะบาปเหมือนกั๋นหมด บ่มีใผไปเถิงมาตรฐานอันมีเกียรติของพระเจ้าได้สักคน
[24] แต่พระเจ้ามีพระคุณเยียะหื้อหมู่เขาเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมโดยตี้หมู่เขาบ่ต้องหื้ออะหยังเป๋นก้าตอบแตนพระองค์เลย คือโดยตางตี้หื้อพระเยซูคริสต์ไถ่หมู่เขาหื้อป๊นโต้ษบาป
[25] พระเจ้าตั้งพระเยซูคริสต์ไว้หื้อเป๋นเครื่องปู่จาเปื้อไถ่บาปหื้อหมู่เฮาโดยตางความเจื้อว่าพระเยซูหลั่งเลือดเปื้อหมู่เฮา พระเจ้าเยียะจาอี้เปื้อหื้อหันเถิงความยุติธรรมของพระองค์ ตี้ตะก่อนพระองค์อดใจ๋บ่ลงโต้ษบาปตี้คนได้เยียะมา
[26] บ่าเดี่ยวนี้พระองค์ก็เยียะหื้อหันว่า พระองค์นั้นยุติธรรม กับเยียะหื้อกู้คนตี้เจื้อพระเยซูเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรม
[27] เมื่อเป๋นจาอี้แล้ว จาวยิวอย่างเฮาจะเอาอะหยังมาอวดว่าเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรม บ่มีเน่อ จะอ้างเรื่องเยียะต๋ามบทบัญญัติกา ก็บ่ใจ้ แต่เรื่องนี้ขึ้นอยู่กับความเจื้อเต้าอั้น
[28] หมู่เฮาก็หันว่าพระเจ้าเยียะหื้อคนเฮาเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรม ก็โดยความเจื้อเต้าอั้น บ่ใจ้ต้องเยียะตวยต๋ามบทบัญญัติ
[29] พระเจ้าเป๋นพระเจ้าของจาวยิวเต้าอั้นกา พระองค์บ่ใจ้เป๋นพระเจ้าของคนต่างจ้าดตวยกา แน่นอนตี้สุด พระองค์ก็เป๋นพระเจ้าของคนต่างจ้าดตวย
[30] ย้อนว่าพระองค์เป๋นพระเจ้าองค์เดียวเต้าอั้น กับพระองค์ก็เยียะหื้อตึงจาวยิวตึงคนต่างจ้าดเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมโดยความเจื้อของเขา
[31] ถ้าจาอั้นหมู่เฮาจะยกเลิกบ่เอาบทบัญญัติโดยอ้างความเจื้อกา บ่ใจ้จาอั้นแน่นอน แต่เมื่อเฮามีความเจื้อ เฮาก็ได้สนับสนุนบทบัญญัติตวย