โรม 1
[1] จดหมายฉบับนี้จากข้าพเจ้าเปาโล ผู้ฮับใจ๊พระเยซูคริสต์ ผู้ตี้พระเจ้าฮ้องมาเป๋นอัครทูต กับแต่งตั้งหื้อบอกข่าวดีของพระเจ้า
[2] ตี้พระเจ้าสัญญาไว้เมินมาแล้ว โดยตี้ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระองค์ได้เขียนไว้ในพระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์
[3] เป๋นเรื่องเกี่ยวกับพระบุตรของพระเจ้าคือพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป๋นเจ้าของหมู่เฮา เซิ่งในเรื่องความเป๋นมนุษย์ พระองค์เกิดในผะกุ๋นของกษัตริย์ดาวิด
[4] เซิ่งในเรื่องความเป๋นพระเจ้าผู้บริสุทธิ์ พระเจ้าเยียะหื้อพระองค์เป๋นขึ้นจากความต๋ายโดยฤทธิ์อำนาจของพระเจ้า เปื้อหื้อฮู้แจ้งกั๋นว่าพระองค์เป๋นพระบุตรของพระเจ้า
[5] หมู่ข้าพเจ้าได้ฮับหน้าตี้เป๋นอัครทูตโดยพระคุณของพระเยซูคริสต์ หื้อไปบอกคนในกู้ๆ จ้าดหื้อเจื้อฟังกับวางใจ๋พระองค์ เปื้อหันแก่นามของพระองค์
[6] หมู่ต้านก็อยู่ในหมู่คนตี้พระเจ้าฮ้องมาเป๋นคนของพระเยซูคริสต์เหมือนกั๋น
[7] เถิง ปี้น้องตี้อยู่กรุงโรม ผู้ตี้พระเจ้าฮักกับฮ้องมาเป๋นคนของพระองค์ ขอหื้อต้านตังหลายได้ฮับพระคุณตึงสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดาของเฮากับจากพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป๋นเจ้าเต๊อะ
[8] ก่อนอื่นข้าพเจ้าขอบพระคุณพระเจ้าผ่านตางพระเยซูคริสต์สำหรับหมู่ต้านกู้คน ย้อนว่ามีคนเล่าลือเรื่องความเจื้อของหมู่ต้านใคว่โลกไปหมด
[9] พระเจ้าตี้ข้าพเจ้าฮับใจ๊ในก๋านบอกข่าวดีเกี่ยวกับพระบุตรของพระองค์อย่างสุดใจ๋นั้น พระองค์เป๋นพยานยืนยันได้ว่า ข้าพเจ้ากึ๊ดเถิงหมู่ต้านตลอด
[10] เมื่อข้าพเจ้าอธิษฐานกู้เตื้อ ข้าพเจ้าขอว่า ถ้าพระเจ้าเปิงใจ๋ ข้าพเจ้าจะได้ไปแอ่วหาหมู่ต้าน
[11] ย้อนว่าข้าพเจ้าใค่ปะหมู่ต้านแต๊ๆ เปื้อว่าข้าพเจ้าจะได้แบ่งปั๋นของประทานฝ่ายจิตวิญญาณหื้อหมู่ต้าน เปื้อหมู่ต้านจะเข้มแข็งนักขึ้น
[12] คือว่าหมู่เฮาจะได้หื้อก๋ำลังใจ๋กั๋นโดยความเจื้อของเฮาตึงสองฝ่าย
[13] ปี้น้องผู้เจื้อตังหลายเหย ข้าพเจ้าใค่หื้อต้านตังหลายฮู้ว่าข้าพเจ้าตั้งใจ๋หลายเตื้อแล้วว่าจะมาหาหมู่ต้าน เปื้อจะได้เก็บเกี่ยวผลในหมู่ต้านเหมือนกับตี้เกิดขึ้นในหมู่คนต่างจ้าดอื่นๆ มาแล้ว แต่ก็มีเหตุขัดข้องหื้อมาหาบ่ได้จ๋นแผวบ่าเดี่ยวนี้
[14] ข้าพเจ้าเป๋นหนี้ตี้ต้องบอกข่าวดีต่อคนกู้จ้าด ตึงคนกรีกตึงคนตี้บ่ใจ้กรีก คนมีก๋านศึกษากับคนบ่มีก๋านศึกษาตวย
[15] ย้อนจาอั้นข้าพเจ้าจึงใค่บอกข่าวดีหื้อหมู่ต้านตี้อยู่ในกรุงโรมฮู้ตวยนักขนาด
[16] ข้าพเจ้าบ่อายตี้จะบอกข่าวดี ย้อนว่าเรื่องข่าวดีเป๋นฤทธิ์อำนาจตี้มาจากพระเจ้า เปื้อจ้วยหื้อกู้คนตี้เจื้อ ได้รอดป๊นบาปโต้ษ จ้วยจาวยิวก่อนแล้วก็จ้วยคนต่างจ้าด
[17] ย้อนว่าข่าวดีนั้น ได้เปิดเผยหื้อฮู้ว่า พระเจ้าเยียะหื้อเฮาตังหลายเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมจาใด เฮาเป๋นจาอั้นได้ก็โดยตางความเจื้อเต้าอั้น อย่างตี้เขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า “คนถูกต้องต๋ามธรรมโดยความเจื้อของเขาจะมีจีวิต”
[18] พระเจ้าตี้อยู่ในสวรรค์เปิดเผยหื้อหันว่า พระองค์โขดก๋านบาปกับก๋านฮ้ายตี้คนเยียะ หมู่เขาเกิ็ดเกิ้งความจริงไว้โดยก๋านฮ้ายของเขา
[19] ตี้พระเจ้าโขดหมู่เขาก็ย้อนว่าพระองค์เปิดเผยเรื่องของพระองค์หื้อเขาหันแจ้งแล้ว
[20] ย้อนตั้งแต่พระเจ้าได้สร้างโลกมาแล้ว หมู่เขาก็ได้ฮับฮู้สภาพของพระเจ้าตี้ผ่อบ่หัน คือฤทธิ์อำนาจของพระองค์ตี้บ่มีวันเสื่อม กับความเป๋นพระเจ้าของพระองค์อย่างแจ่มแจ้งจากสิ่งตี้พระองค์สร้างมาแล้ว ย้อนจาอั้นมนุษย์จึงแก้ตั๋วบ่ได้เลย
[21] เถิงแม้ว่ามนุษย์ฮู้เรื่องพระเจ้า มนุษย์ก็บ่ได้ถวายเกียรติกับขอบคุณพระองค์หื้อสมกับตี้พระองค์เป๋นพระเจ้า แต่มนุษย์กึ๊ดเรื่องพระเจ้าในตางตี้บ่มีสาระ แล้วจิตใจ๋ตี้บ่มีความเข้าใจ๋ของเขาก็มืดมัวไป
[22] เขาอ้างว่าเป๋นคนมีปั๋ญญา แต่แต๊ๆ แล้วเขาเป๋นคนง่าว
[23] แตนตี้เขาจะนมัสก๋านพระเจ้าผู้ตี้บ่มีวันต๋าย เขาก็ไปนมัสก๋านฮูปเคารพตี้เขาแป๋งคนเดียวเหีย แป๋งเป๋นฮูปคนตี้ต้องต๋ายพ่อง ฮูปนกพ่อง ฮูปสัตว์สี่ตี๋นพ่อง กาว่าเป๋นฮูปสัตว์เลื้อยกาน
[24] ย้อนจาอั้นพระเจ้าจึงป่อยเขาเยียะก๋านลามกต๋ามตั๋ณหาในใจ๋ของเขากับเยียะสิ่งน่าอายตางก๋ายต่อกั๋น
[25] แตนตี้จะเจื้อความจริงเรื่องพระเจ้า เขากลับเจื้อกำขี้จุแตน เขานมัสก๋านกับฮับใจ๊สิ่งตี้พระเจ้าสร้าง แตนตี้จะนมัสก๋านพระองค์ผู้สร้างกู้สิ่งกู้อย่าง ผู้ตี้สมควรจะได้ฮับก๋านสรรเสริญตลอดไป อาเมน
[26] ย้อนจาอี้พระเจ้าจึงป่อยหื้อหมู่เขาเยียะต๋ามตั๋ณหา เยียะสิ่งตี้น่าอาย แม้แต่หมู่แม่ญิงก็เปี่ยนก๋านมีเพศสัมพันธ์ต๋ามธรรมชาติไปเยียะหื้อเป๋นผิดธรรมชาติไปเหีย
[27] หมู่ป้อจายก็เหมือนกั๋น เลิกมีเพศสัมพันธ์กับแม่ญิงต๋ามธรรมชาติ แต่หันมามัวเมาในตั๋ณหากับป้อจายตวยกั๋น ป้อจายกับป้อจายมีเพศสัมพันธ์ตี้น่าละอาย หมู่เขาจึงได้ฮับโต้ษต๋ามความผิดนั้น
[28] ย้อนเขาหันว่าก๋านฮู้จักพระเจ้าเป๋นเรื่องบ่สำคัญ พระองค์จึงป่อยหื้อหมู่เขามีจิตใจ๋เสื่อมทราม เขาจึงเยียะในสิ่งตี้บ่ควรเยียะ
[29] หมู่เขามีจีวิตตี้มีก้าสิ่งบ่ดีสะป๊ะ มีความบาป ขี้โลภ แนจะเยียะฮ้ายคนอื่น ขอยกั๋น ฆ่ากั๋น ผิดหัวกั๋น จุล่ายกั๋น กึ๊ดฮ้ายต่อกั๋น เล่าขวัญกั๋น
[30] ว่าหย้อกั๋น จังพระเจ้า ดูแควนกั๋น จ๋องหอง อวดตั๋ว ฮิกึ๊ดก้าจะเยียะสิ่งบ่ดีสะป๊ะ บ่เจื้อฟังกำป้อแม่
[31] บ่หลวก บ่ฮักษาสัญญา บ่ฮักกั๋น กับบ่มีความเมตต๋า
[32] เถิงแม้หมู่เขาจะฮู้กฎเก๋ณฑ์ตี้ยุติธรรมของพระเจ้าแล้ว ตี้ว่าใผเยียะจาอั้นสมควรต๋าย หมู่เขาก็ยังเยียะอยู่ กับหันดีหันงามกับคนตี้เยียะจาอั้นตวย