Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 3:30

[1] ปี้น้อง​ตังหลาย​เหย บ่​ต้อง​ใค่อยาก​เป๋น​ครู​กั๋น​นัก​เน่อ หมู่​ต้าน​ก็​ฮู้​ว่า​หมู่​เฮา​ตี้​เป๋น​ครู​นั้น จะ​ต้อง​โดน​ตัดสิน​เข้มงวด​เหลือ​คน​อื่น

[2] เฮา​กู้​คน​เกย​เยียะ​ผิด​กั๋น​อยู่​เจื่อ​ๆ ถ้า​ใผ​บ่​เกย​อู้​สิ่ง​ตี้​ผิด คน​นั้น​ก็​เป๋น​คน​ดี​พร้อม​แต๊​ๆ กับ​จะ​ควบคุม​ตั๋ว​ของ​ตั๋วเอง​ได้​ตวย

[3] เหมือน​กับ​ถ้า​เฮา​เอา​บังเหียน​ใส่​ปาก​ม้า​เปื้อ​หื้อ​มัน​เจื้อฟัง​เฮา แล้ว​เฮา​ก็​จะ​บังคับ​มัน​หื้อ​ไป​ไหน​ก็​ได้​ต๋าม​ตี้​เฮา​ต้องก๋าน

[4] ผ่อ​เฮือ​หั้น​ลอ เถิงแม้​จะ​ลำ​ใหญ่​ลำหลวง แล้ว​ยัง​โดน​ลม​หลวง​ปั๊ด​แฮง​แหม แต่​หาง​เสือ​เฮือ​อัน​หน้อย​ๆ ก็​บังคับ​เฮือ​หื้อ​ไป​ต๋าม​ตาง​ตี้​คน​บังคับ​เฮือ​ใค่​ไป​ได้

[5] ลิ้น​ก็​เหมือน​เดียว​กั๋น เป๋น​อัน​หน้อย​ๆ แต่​ก็​โว​เรื่อง​ใหญ่​ๆ ได้ กึ๊ด​ผ่อ​ลอ ไฟ​ไหม้​หน้อย​เดียว​แต่​สามารถ​ลาม​ไป​เผา​ป่า​ใหญ่​หื้อ​วอดวาย​ได้

[6] ลิ้น​ก็​เป๋น​เหมือน​ไฟ เป๋น​สิ่ง​บ่​ดี​ตี้​สุด​ตี้​อยู่​ต้ามก๋าง​ส่วน​อื่น​ๆ ของ​ตั๋ว​เฮา เยียะ​หื้อ​ตึง​ตั๋ว​เป๋น​มลทิน มัน​เป๋น​เหมือน​ไฟ​ตี้​มา​จาก​หม้อหน้าฮก​เผา​ทำลาย​จีวิต​ของ​เฮา​หื้อ​วอดวาย

[7] สัตว์​กู้​อย่าง​สามารถ​เยียะ​หื้อ​เจื้อง​ได้ บ่​ว่า​จะ​เป๋น สัตว์​ป่า นก สัตว์​เลื้อยกาน กับ​สัตว์​น้ำ แล้ว​ก็​มี​คน​เกย​เยียะ​หื้อ​มัน​เจื้อง​แล้ว​ตวย

[8] แต่​บ่​มี​ใผ​เยียะ​หื้อ​ลิ้น​เจื้อง​ได้​เลย ลิ้น​เป๋น​สิ่ง​ตี้​บ่​ดี บังคับ​ได้​ยาก มี​แต่​ปิ๊ด​ตี้​เยียะ​หื้อ​ต๋าย

[9] เฮา​ใจ๊​ลิ้น​สรรเสริญ​องค์​พระ​ผู้​เป๋น​เจ้า​ผู้​ตี้​เป๋น​พระบิดา แล้ว​เฮา​ก็​ใจ๊​ลิ้น​นั้น​สาป​แจ้ง​คน​ตี้​พระเจ้า​สร้าง​มา​ต๋าม​แบบ​อย่าง​ของ​พระองค์

[10] ตึง​กำ​สรรเสริญ ตึง​กำ​แจ้ง ก็​ออก​มา​จาก​ปาก​อัน​เดียว​กั๋น​นี้ ปี้น้อง​เหย ขอ​เต๊อะ บ่​ดี​หื้อ​เป๋น​จาอั้น​เน่อ

[11] ต๋าน้ำ​จะ​มี​ตึง​น้ำ​จืด​ตึง​น้ำ​เก็ม​ออก​มา​จาก​ตี้​เดียว​กั๋น​ได้​กา

[12] ปี้น้อง​ตังหลาย​เหย เก๊า​บ่าเดื่อ​จะ​ออก​หน่วย​เป๋น​บ่ากอกเทศ​ได้​กา กาว่า​เคือ​องุ่น​จะ​ออก​หน่วย​เป๋น​บ่าเดื่อ​ได้​กา จาอั้น ต๋า​น้ำ​จะ​มี​ตึง​น้ำ​เก็ม​กับ​น้ำ​จืด​ออก​ตวย​กั๋น ก็​ตึง​เป๋น​ไป​บ่​ได้​เหมือน​กั๋น

[13] มี​ใผ​พ่อง​ใน​หมู่​ต้าน​ตี้​มี​ผญา​ปั๋ญญา​กับ​ความ​ฮู้​ความ​เข้าใจ๋​ดี ก็​หื้อ​เขา​แสดง​หื้อ​หัน​ใน​ก๋าน​ใจ๊​จีวิต​ตี้​ถูกต้อง​ของ​เขา คือ​ก๋าน​เยียะ​โดย​ใจ๋​ถ่อม​สุภาพ​อย่าง​มี​ผญา​ปั๋ญญา

[14] แต่​ถ้า​ใน​ใจ๋​ของ​หมู่​ต้าน​มี​ความ​ขมขื่น​ย้อน​ขอย​กั๋น​กับ​หัน​แก่​ตั๋ว ก็​บ่​ต้อง​อวด​ว่า​ตั๋ว​มี​ผญา​ปั๋ญญา​กับ​จุ​เปื้อ​ปิดบัง​ความ​จริง

[15] ผญา​ปั๋ญญา​จาอี้​บ่​ได้​มา​จาก​พระเจ้า​เน่อ แต่​มา​จาก​โลก​นี้ บ่​ใจ้​เป๋น​ของ​พระวิญญาณ​แต่​เป๋น​ของ​ผี​ปี๋ศาจ

[16] ย้อน​ว่า​ตี้​ไหน​มี​ก๋าน​ขอย​กั๋น​กับ​ก๋าน​หัน​แก่​ตั๋ว ตี้​หั้น​ก็​จะ​วุ่นวะ​วุ่นวาย มี​ก๋าน​เยียะ​บ่​ดี​กู้​อย่าง

[17] แต่​ผญา​ปั๋ญญา​ตี้​มา​จาก​พระเจ้า​นั้น​ก็​คือ มี​ความ​บริสุทธิ์​เป๋น​เก๊า แล้ว​ต่อ​ไป​ก็​คือ​สร้าง​ความ​สงบสุข อะลุ้ม​อะหล่วย​กั๋น ยอม​ฮับ​ฟัง​คน​อื่น มี​ความ​เมตต๋า​เต๋ม​ล้น เกิด​ผล​ดี​โดย​ก๋าน​เยียะ​ดี บ่​ลำเอียง​กับ​บ่​เป๋น​คน​หน้าซื่อ​ใจ๋​ก๊ด

[18] หมู่​ตี้​สร้าง​ความ​สงบสุข โดย​หว่าน​สันติสุข​ลง​ไป ก็​จะ​ได้​เก็บเกี่ยว​ผล คือ​จีวิต​ตี้​พระเจ้า​ปอใจ๋

ยากอบ — Chapters