ยากอบ 1
[1] จดหมายฉบับนี้จากข้าพเจ้า ยากอบ ผู้ฮับใจ๊ของพระเจ้าตึงของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป๋นเจ้า ขอตั๊กตวายคนของพระเจ้ากู้คนตี้แตกขะแลขะแจไปใคว่โลก
[2] ปี้น้องผู้เจื้อตังหลาย เมื่อหมู่ต้านปะกับก๋านทดลองใจ๋ในเรื่องต่างๆ ก็หื้อถือว่าเป๋นเรื่องตี้น่าจื้นจมยินดีแต๊ๆ
[3] ย้อนว่า หมู่ต้านฮู้อยู่แล้วว่า ก๋านทดลองใจ๋นั้นจะทดสอบความเจื้อของหมู่ต้าน เซิ่งจะจ้วยหื้อหมู่ต้านมีความอดทนได้
[4] หื้อหมู่ต้านเฮียนฮู้ตี้จะอดทนกับกู้สิ่งกู้อย่าง เปื้อจะเป๋นคนตี้สมบูรณ์กับดีพร้อมกู้อย่าง
[5] แต่ถ้าใผคนใดในหมู่ต้านขาดผญาปั๋ญญา ก็หื้อเขาขอจากพระเจ้า แล้วพระเจ้าจะหื้อ ย้อนพระองค์ใจ๋กว้างกับจะหื้อกู้คนโดยบ่ว่าใผเลย
[6] แต่เขาจะต้องขอโดยความเจื้อกับบ่อิกขะหลิกใจ๋ ย้อนว่าคนตี้อิกขะหลิกใจ๋ก็เป๋นเหมือนคลื่นในทะเลตี้ถูกลมปั๊ดไปปั๊ดมา
[7] คนจาอั้นบ่ต้องหวังว่าจะได้ฮับอะหยังจากองค์พระผู้เป๋นเจ้าเลย
[8] ย้อนเขาเป๋นคนบ่มั่นคง เอาแน่เอานอนบ่ได้สักอย่าง
[9] ปี้น้องผู้เจื้อตี้เป๋นคนตุ๊กควรจะภูมิใจ๋ ตี้พระเจ้าโผดยกหมู่เขาขึ้น
[10] คนตี้ร่ำรวยก็หื้อภูมิใจ๋ตั๋วเก่าเหมือนกั๋นเมื่อพระเจ้าเยียะหื้อเขาตกต่ำลง ย้อนว่าคนร่ำรวยก็จะเหี่ยวแห้งต๋ายไปเหมือนดอกหญ้า
[11] ย้อนว่าเมื่อตะวันขึ้น แดดก็เผาหญ้า แล้วดอกมันก็จะเหี่ยวแห้งหลวะออกจากต้น แล้วความงามของมันก็เสี้ยงหมด คนร่ำรวยก็จะเป๋นจาอั้นเหมือนกั๋น หมู่เขาจะต๋ายไปในต๋อนตี้ก่ำลังวุ่นวะวุ่นวายกับก๋านงานของหมู่เขา
[12] พระเจ้าจะปั๋นปอนคนตี้อดทนต่อก๋านทดลองใจ๋ ย้อนว่าเมื่อเขาผ่านก๋านทดสอบนี้ได้แล้ว เขาก็จะได้ฮับมงกุฎแห่งจีวิตตี้พระเจ้าสัญญาว่าจะหื้อกับคนตี้ฮักพระองค์
[13] ห้ามหื้อใผคนใดตี้ถูกล่อลวงนั้นอู้ว่า “พระเจ้าล่อลวงเฮา” ย้อนบ่มีใผล่อลวงพระเจ้าหื้อเยียะบ่ดีได้ กับพระเจ้าก็บ่ล่อลวงใผคนใดเหมือนกั๋น
[14] แต่หมู่เขาถูกล่อลวงโดยตั๋ณหาของหมู่เขาเองตี้นำปาหมู่เขาหลงตางไปจากพระเจ้า
[15] เมื่อเกิดตั๋ณหาฟักตั๋วขึ้นในใจ๋แล้ว ก็เยียะหื้อเกิดบาป เมื่อบาปอยู่ในใจ๋สมบูรณ์แล้วก็นำไปเถิงความต๋าย
[16] ปี้น้องตี้ข้าพเจ้าฮักเหย ห้ามหื้อใผจุล่ายได้เน่อ
[17] ของตี้ดีกับดีพร้อมกู้อย่างก็มาจากสวรรค์ คือมาจากพระเจ้า ผู้ตี้สร้างกู้อย่างตี้ส่องแสงในต๊องฟ้า แต่พระองค์บ่เปี่ยนแปลง บ่เหมือนกับสิ่งหมู่นั้นกาว่าเงาของมันตี้เปี่ยนไปเปี่ยนมา
[18] เป๋นความต้องก๋านของพระองค์ ตี้หื้อเฮาเกิดใหม่โดยถ้อยกำตี้เป๋นความจริง เปื้อหื้อเฮาได้เป๋นเก๊าเหง้าของกู้อย่างตี้พระองค์สร้างขึ้น
[19] ปี้น้องตังหลายตี้ข้าพเจ้าฮัก จ๋ำไว้เต๊อะว่า หื้อว่องในก๋านฟัง หื้อจ๊าในก๋านอู้ กับจ๊าในก๋านโขด
[20] ย้อนว่าความโขดของคน บ่ได้จ้วยหื้อใผคนใดมีจีวิตตี้ถูกต้องต๋ามธรรมของพระเจ้าเลย
[21] จาอั้นหื้อเลิกใจ๊จีวิตตี้สกปรกลามกกู้อย่าง กับก๋ำจัดความบาปต่างๆ ในจีวิตหื้อหมด แล้วน้อมฮับถ้อยกำของพระเจ้าตี้ฝังไว้ในจิตใจ๋ของหมู่ต้าน เซิ่งถ้อยกำนั้นจ้วยหื้อหมู่ต้านรอดป๊นบาปโต้ษได้
[22] หื้อเยียะต๋ามกำสั่งสอนของพระเจ้า บ่ใจ้ก้าฟังบ่ดาย ถ้าเยียะจาอั้นก็เป๋นก๋านจุตั๋วเก่า
[23] ย้อนว่าคนตี้ได้ก้าฟังแล้วบ่เยียะต๋าม เขาก็เป๋นเหมือนคนส่องผ่อหน้าตั๋วเก่าในแว่น
[24] ส่องเสร็จแล้วก็ไปเหีย แล้วก็ลืมบ่าเดี่ยวนั้นว่าหน้าตั๋วเก่าเป๋นจาใด
[25] แต่คนตี้เอาใจ๋ใส่บทบัญญัติตี้ดีพร้อมของพระเจ้า เซิ่งเป๋นบทบัญญัติตี้เยียะหื้อคนมีอิสระ แล้วเอาใจ๋ใส่เยียะต๋ามต่อไป บ่ใจ้ก้าฟังแล้วก็ลืม แต่เยียะต๋ามกำสั่งสอนนั้น พระเจ้าก็จะปั๋นปอนในสิ่งตี้เขาเยียะ
[26] ถ้าใผกึ๊ดว่าตั๋วเก่าเป๋นคนเคร่งศาสนา แต่ถ้าบ่ควบคุมลิ้นตั๋วเก่าหื้อดี เขาก็จุล่ายตั๋วเขาเอง ก๋านเคร่งศาสนาของเขาก็บ่มีประโยชน์อะหยังเลย
[27] ศาสนาตี้บริสุทธิ์กับตี้แต๊จริงในสายต๋าของพระเจ้าพระบิดา ก็คือ ก๋านจ้วยเหลือหละอ่อนก่ำพร้ากับหมู่แม่หม้ายตี้ได้ฮับความตุ๊กยาก และฮักษาตั๋วหื้อป๊นจากบาปของโลกนี้