Skip to content
Opens in a new window

[1] "Yaşama gücüm tükendi, günlerim kısaldı, Mezar gözlüyor beni.

[2] Çevremi alaycılar kuşatmış, Gözümü onların aşağılamasıyla açıp kapıyorum.

[3] "Ey Tanrı, kefilim ol kendine karşı, Başka kim var bana güvence verecek?

[4] Çünkü onların aklını anlayışa kapadın, Bu yüzden onları zafere kavuşturmayacaksın.

[5] Para için dostlarını satan adamın Çocuklarının gözünün feri söner.

[6] "Tanrı beni insanların diline düşürdü, Yüzüme tükürmekteler.

[7] Kederden gözümün feri söndü, Kollarım bacaklarım çırpı gibi.

[8] Dürüst insanlar buna şaşıyor, Suçsuzlar tanrısızlara saldırıyor.

[9] Doğrular kendi yolunu tutuyor, Elleri temiz olanlar gittikçe güçleniyor.

[10] "Ama siz, hepiniz gelin yine deneyin! Aranızda bir bilge bulamayacağım.

[11] Günlerim geçti, tasarılarım, Dileklerim suya düştü.

[12] Bu insanlar geceyi gündüze çeviriyorlar, Karanlığa 'Işık yakındır' diyorlar.

[13] Ölüler diyarını evim diye gözlüyorsam, Yatağımı karanlığa seriyorsam,

[14] Çukura 'Babam', Kurda 'Annem, kızkardeşim' diyorsam,

[15] Umudum nerede? Kim benim için umut görebilir?

[16] Umut benimle ölüler diyarına mı inecek? Toprağa birlikte mi gireceğiz?"

Eyüp — Chapters