Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 3:00

[1] จาก เปา‌โล ซึ่ง​เป็น​ผู้​รับ​ใช้​ของ​พระ‍เจ้า​และ​อัคร‌ทูต​ของ​พระ‍เยซู‍คริสต์ เพื่อ​ความ​เชื่อ​ของ​คน​ที่​พระ‍เจ้า​ทรง​เลือก​และ​ความ​รู้​ใน​ความ​จริง​ตาม​ทาง​พระ‍เจ้า

[2] ซึ่ง​อยู่​บน​ความ​หวัง​ของ​ชีวิต​นิรันดร์ ที่​พระ‍เจ้า​ผู้​ไม่​ตรัส​มุสา​ทรง​สัญ‌ญา​ไว้​ตั้ง‍แต่​ก่อน​เริ่ม​ต้น​ของ​กาล​เวลา

[3] และ​ใน​เวลา​ที่​ทรง​กำ‌หนด ก็​ทรง​สำ‌แดง​พระ‍วจนะ​ของ​พระ‍องค์​ด้วย​การ​ประ‌กาศ​ที่​ข้าพ‌เจ้า​รับ​มอบ​ไว้ ตาม​พระ‍บัญ‌ชา​ของ​พระ‍เจ้า​พระ​ผู้​ช่วย​ให้​รอด​ของ​เรา

[4] ถึง ทิตัส ​ผู้​เป็น​บุตร​ที่​แท้​จริง​ของ​ข้าพ‌เจ้า​ใน​ความ​เชื่อ​เดียว​กัน ขอ​พระ‍คุณ​และ​สันติ‍สุข​จาก​พระ‍เจ้า​พระ‍บิดา และ​จาก​พระ‍เยซู‍คริสต์​พระ‍ผู้​ช่วย​ให้​รอด​ของ​เรา​ดำ‌รง​อยู่​กับ​ท่าน​เถิด

[5] เหตุ​ที่​ข้าพ‌เจ้า​ละ​ท่าน​ไว้​ที่​เกาะ​ครีต​นั้น​ก็​เพื่อ​ให้​ท่าน​แก้‍ไข​สิ่ง​ที่​ยัง​บก‍พร่อง​ให้​เรียบ‍ร้อย และ​แต่งตั้ง​บรร‌ดา​ผู้​ปก‍ครอง​ไว้​ทุก​เมือง​ตาม​ที่​ข้าพ‌เจ้า​กำ‌ชับ​ท่าน

[6] คือ​คน​ที่​ไม่​มี​ข้อ​ตำ‌หนิ เป็น​สามี​ของ​หญิง​คน​เดียว มี​ลูกๆ ที่​เชื่อ​และ​ไม่​ถูก​กล่าว​หา​ว่า​เป็น​นัก‍เลง​หรือ​เป็น​คน​ดื้อ​ด้าน

[7] เพราะ‍ว่า​ผู้​ปก‍ครอง​ดูแล ซึ่ง​เป็น​ผู้​รับ​มอบ​ฉันทะ​ของ​พระ‍เจ้า ต้อง​ไม่​มี​ข้อ​ตำ‌หนิ ไม่​เย่อ‍หยิ่ง ไม่​อา‌รมณ์​ร้อน ไม่​ดื่ม​สุรา​มึนเมา ไม่​ชอบ​ความ​รุน‍แรง และ​ไม่​เป็น​คน​โลภ​มัก​ได้

[8] แต่​มี​อัธยา‌ศัย​ต้อน​รับ‍แขก รัก​ความ​ดี มี​สติ‍สัมป‌ชัญญะ ชอบ‍ธรรม บริ‌สุทธิ์ รู้จัก​บังคับ​ใจ​ตน​เอง

[9] และ​ยึด‍มั่น​ใน​พระ‍วจนะ​อัน​สัตย์‍จริง​ตาม​คำ​สอน เพื่อ​จะ​สา‌มารถ​หนุน​ใจ​ด้วย​คำ‍สอน​ที่​ถูกต้อง​และ​ชี้‍แจง​ต่อ​พวก​คน​ที่​คัด‍ค้าน

[10] เพราะ‍ว่า​มี​คน​จำ‌นวน​มาก​ที่​ดื้อ​ด้าน พูด​แต่​เรื่อง​ไม่​มี​ประ‌โยชน์​และ​หลอก‍ลวง โดย​เฉพาะ​พวก​ที่​เข้า​สุหนัต

[11] จำ‌เป็น​ต้อง​ให้​เขา​สงบ​ปาก​สงบ​คำ เนื่อง​จาก​พวก​เขา​คว่ำ​ทั้ง​ครัว‍เรือน โดย​สอน​สิ่ง​ที่​ไม่​ควร​จะ​สอน​เพราะ​โลภ​มัก​ได้

[12] ผู้​ทำ‌นาย​คน​หนึ่ง​จาก​พวก​เขา​เอง​เคย​กล่าว​ว่า “ชาว​ครีต​ชอบ​พูด‍ปด โหด​ร้าย​เหมือน​สัตว์ เกียจ‍คร้าน​และ​ตะกละ”

[13] คำ​พยาน​ของ​เขา​เป็น​ความ​จริง เพราะ​ฉะนั้น​ท่าน​จง​ว่า​กล่าว​เขา​ให้​แรงๆ เพื่อ​ให้​พวก​เขา​มี​ความ​เชื่อ​ที่​ถูกต้อง

[14] ไม่​สน‍ใจ​นิยาย​ของ​พวก​ยิว​หรือ​กฎ​บัญ‌ญัติ​ของ​คน​ทั้ง‍หลาย​ที่​ไม่​รับ​สัจจะ

[15] สำ‌หรับ​บรร‌ดา​คน​ที่​บริ‌สุทธิ์​นั้น​ทุก​สิ่ง​ก็​บริ‌สุทธิ์ แต่​สำ‌หรับ​คน​ที่​ชั่ว‍ช้า​และ​ไม่​มี​ความ​เชื่อ​นั้น​ก็​ไม่​มี​สิ่ง​ใด​บริ‌สุทธิ์​เลย แต่​จิต‍ใจ​และ​มโน‌ธรรม​ของ​พวก​เขา​เสื่อม‍ทราม

[16] เขา​พูด​ว่า​รู้‍จัก​พระ‍เจ้า แต่​ใน​การ​กระ‌ทำ​นั้น​ปฏิ‌เสธ​พระ‍องค์ พวก​เขา​น่า​เกลียด​น่า​ชัง ไม่​เชื่อฟัง และ​ไม่​เหมาะ​กับ​การ​ดี​ใดๆ เลย

จด‍หมาย​ของ​เปา‌โล​ถึง ทิตัส — Chapters