Skip to content
Opens in a new window

[1] น้อง​ของ​ฉัน​จ๊ะ เจ้า‍สาว​ของ​ฉัน​จ๋า ฉัน​เข้า​มา​ใน​สวน​ของ​ฉัน​แล้ว​นะ ฉัน​มา​เก็บ​เอา​มด‌ยอบ​ของ​ฉัน​พร้อม​กับ​เครื่อง‍หอม​ของ​ฉัน​แล้ว ฉัน​รับ‍ประ‌ทาน​รวง‍ผึ้ง​กับ​น้ำ‍ผึ้ง​ของ​ฉัน​แล้ว ฉัน​ดื่ม​เหล้า‍องุ่น​กับ​น้ำ‍นม​ของ​ฉัน​แล้ว เพื่อนๆ โอ เพื่อนๆ เอ๋ย จง​รับ‍ประ‌ทาน​และ​จง​ดื่ม​เถิด จง​ดื่ม​ให้​หนำ‍ใจ​เถิด คู่‍รัก​เอ๋ย เจ้า‍สาว

[2] ดิฉัน​หลับ​แล้ว แต่​ใจ​ของ​ดิฉัน​ยัง​ตื่น​อยู่ เสียง​เคาะ​ของ​ที่‍รัก​ของ​ดิฉัน เขา​พูด​ว่า “น้อง‍สาว​จ๋า ที่‍รัก​ของ​ฉัน​จ๋า เปิด​ประตู​ให้​ฉัน​หน่อย​ซิ​จ๊ะ แม่​นก​พิราบ​ของ​ฉัน​จ๊ะ แม่‍คน​งาม​หมด‍จด​ของ​ฉัน​จ๋า เพราะ​ศีรษะ​ของ​ฉัน​ก็​เปียก‍โชก​ด้วย​น้ำ‍ค้าง​ชื้น และ​ปอย‍ผม​ของ​ฉัน​ก็​ชุ่ม​ด้วย​ละ‌ออง​น้ำ​แห่ง​รา‌ตรี​กาล”

[3] ดิฉัน​เปลื้อง​เสื้อ​ของ​ดิฉัน​ออก​เสีย​แล้ว ดิฉัน​จะ​สวม​กลับ​เข้า​ไป​อีก​ได้​อย่าง‍ไร? ดิฉัน​ล้าง​เท้า​ของ​ดิฉัน​แล้ว จะ​ให้​เท้า​ของ​ดิฉัน​เปื้อน​อีก​หรือ?

[4] ที่‍รัก​ของ​ดิฉัน​สอด​มือ​ของ​เขา​เข้า​มา​ทาง​ช่อง ​ประตู และ​ใจ ​ของ​ดิฉัน​ปั่น‍ป่วน​เพราะ​เขา

[5] ดิฉัน​ลุก‍ขึ้น​ไป​เปิด​ประตู​ให้​ที่‍รัก​ของ​ดิฉัน และ​มือ​ของ​ดิฉัน​มี​หยด​มด‌ยอบ และ​นิ้ว​ของ​ดิฉัน​ทำ​ให้​มด‌ยอบ​ชุ่ม​ที่‍จับ​สลัก‍กลอน

[6] ดิฉัน​เปิด​ประตู​ให้​ที่‍รัก​ของ​ดิฉัน แต่​ที่‍รัก​ของ​ดิฉัน​กลับ​ไป​เสีย​แล้ว เมื่อ​เขา​กลับ​ไป ดิฉัน​ก็​ตก​ตะลึง ดิฉัน​แสวง‍หา​เขา แต่​ดิฉัน​หา​เขา​ไม่​พบ ดิฉัน​ร้อง‍เรียก​เขา แต่​เขา​ไม่​ขาน​ตอบ

[7] พวก​ยาม​ที่​ลาด‍ตระ‌เวน​ใน​เมือง​พบ​ดิฉัน พวก​เขา​ตี​ดิฉัน ทำ​ให้​ดิฉัน​บาด‍เจ็บ พวก​ยาม​รักษา​กำ‌แพง​เมือง ฉก‍ชิง​เอา​ผ้า‍คลุม​ตัว​จาก​ดิฉัน​ไป

[8] โอ บุตรี​แห่ง​เย‌รู‌ซา‌เล็ม​เอ๋ย ดิฉัน​ขอ​ให้​พวก‍เธอ​สา‌บาน​ว่า ถ้า​เธอ​คน​ใด​ได้​พบ​ที่‍รัก​ของ​ดิฉัน เธอ​จะ​รับ​ปาก​บอก​เขา​ว่า ดิฉัน​ป่วย​ด้วย​ความ‍รัก เพื่อนๆ

[9] โอ ที่‍รัก​ของ​เธอ​นั้น​วิเศษ​กว่า​ที่‍รัก​ของ​คน​อื่นๆ หรือ? แม่‍สาว​งาม​ล้ำ‍เลิศ​ใน​ท่าม‍กลาง​สาว​อื่นๆ ที่‍รัก​ของ​เธอ​นั้น​ล้ำ‍เลิศ​กว่า​ที่‍รัก​ของ​คน​อื่น​หรือ? เธอ​จึง​ได้​มา​ให้​พวก‍ฉัน​สา‌บาน​เช่น‍นั้น เจ้า‍สาว

[10] ที่‍รัก​ของ​ดิฉัน ผิว​เปล่ง‍ปลั่ง​และ​มี​เลือด‍ฝาด​ดี เขา​โดด‍เด่น​ท่าม‍กลาง​คน​นับ​หมื่น

[11] ศีรษะ​ของ​เขา​ดัง​ทอง‍นพคุณ ปอย‍ผม​ของ​เขา​หยิก​และ​ดำ​เหมือน​ขน‍กา

[12] ตา​ของ​เขา​เปรียบ​เหมือน​นก‍พิราบ ที่​ริม​ลำ‌ธาร​น้ำ อาบ​น้ำ‍นม เกาะ​อยู่​ที่​ขอบ​สระ​มี​น้ำ​เต็ม

[13] แก้ม​ของ​เขา​หอม​เหมือน​ลาน​เครื่อง‍หอม หอม​เหมือน​กอง​พืช​หอม ริม​ฝี‍ปาก​ของ​เขา​เหมือน​ดอก​ลิลลี่ ที่​มี​มด‌ยอบ​ไหล‍ย้อย

[14] แขน​ของ​เขา​ดุจ​ไม้‍เท้า​ทอง‍คำ ประ‌ดับ​ด้วย​พลอย‍เขียว กาย​ของ​เขา​ดุจ​เสา​งา‍ช้าง ประ‌ดับ​ด้วย​พลอย‍น้ำ‍เงิน

[15] ขา​ของ​เขา​ดุจ​เสา​หิน‍อ่อน ตั้ง​บน​ฐาน​ทอง‍นพคุณ รูป‍ร่าง​ของ​เขา​เป็น​สง่า​ดัง​เล‌บา‌นอน อย่าง​สน​สีดาร์​ที่​ถูก​คัด‍สรร

[16] ปาก ​ของ​เขา​หวาน​ฉ่ำ​ที่‍สุด ทั้ง‍ตัว​ของ​เขา​ช่าง​น่า​ปรารถ‌นา นี่​คือ​ที่‍รัก​ของ​ดิฉัน และ​เพื่อน​ยาก​ของ​ดิฉัน โอ เหล่า​บุตรี​แห่ง​เย‌รู‌ซา‌เล็ม​เอ๋ย

เพลง‍ซา‌โล‌มอน — Chapters