[1] นิมิตของโอบาดีห์ พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสเรื่องเอโดม ดังนี้ว่า พวกเราได้ยินข่าวจากพระยาห์เวห์ ทูตคนหนึ่งถูกส่งไปท่ามกลางบรรดาประชาชาติให้พูดว่า “จงลุกขึ้นเถิด ให้พวกเราลุกขึ้นทำสงครามกับเอโดม”
[2] ดูเถิด เราจะทำเจ้าให้เล็กท่ามกลางบรรดาประชาชาติ ให้เจ้าเป็นที่ดูหมิ่นอย่างมาก
[3] ใจหยิ่งจองหองของเจ้าได้ล่อลวงเจ้าเอง เจ้าผู้ซึ่งอาศัยอยู่ในซอกหิน ที่อาศัยของเจ้าอยู่สูง เจ้ารำพึงอยู่ในใจว่า “ผู้ใดจะทำให้เราลงมายังพื้นดิน”
[4] แม้ว่าเจ้าเหินขึ้นไปสูงเหมือนนกอินทรี แม้ว่ารังของเจ้าอยู่ในหมู่ดวงดาว เราจะฉุดเจ้าลงมาจากที่นั่น พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ
[5] ถ้าขโมยเข้ามาหาเจ้า ถ้าพวกปล้นมาในเวลากลางคืน (เจ้าจะถูกทำลายย่อยยับเพียงใด) เขาจะขโมยแค่เพียงพอแก่ตัวมิใช่หรือ? ถ้าคนเก็บองุ่นมาหาเจ้า เขาจะเก็บโดยเหลือไว้บ้างมิใช่หรือ?
[6] เอซาวจะถูกปล้นจนหมดตัว สมบัติที่ซ่อนไว้ก็ถูกค้นออกมา
[7] เพื่อนร่วมสาบานทั้งสิ้นของเจ้าได้ล่อลวงเจ้า พวกเขาขับไล่เจ้าไปถึงพรมแดน พันธมิตรของเจ้าสู้ชนะเจ้าแล้ว ผู้ที่กิน อาหารของเจ้าก็วางกับดักเจ้า เรื่องนี้ไม่มีใครทราบเลย
[8] ในวันนั้น เราเองจะขจัดคนมีปัญญาให้สิ้นไปจากเอโดม และจะเอาความเข้าใจไปจากภูเขาเอซาว พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ
[9] โอ เทมานเอ๋ย นักรบของเจ้าจะขยาด ดังนั้นแหละ ทุกคนที่มาจากภูเขาเอซาวจะถูกตัดชีวิตด้วยการสังหาร
[10] เพราะความทารุณที่ทำแก่ยาโคบน้องของเจ้า ความอับอายจะคลุมเจ้าไว้ เจ้าจะถูกตัดขาดเป็นนิตย์
[11] ในวันที่เจ้ายืนอยู่ห่างๆ อย่างเฉยเมย ในวันที่คนต่างด้าวขนทรัพย์สมบัติของน้องเจ้าไป และคนต่างชาติเข้ามาทางประตูเมือง พวกเขาจับฉลากเอากรุงเยรูซาเล็มกัน เจ้าก็เหมือนคนเหล่านั้นคนหนึ่ง
[12] เจ้าไม่ควรมองดูด้วยความพอใจ ในวันที่น้องของเจ้ารับเคราะห์ในเวลานั้น เจ้าไม่ควรเปรมปรีดิ์เย้ยประชาชนยูดาห์ ในวันที่พวกเขาถูกทำลาย เจ้าไม่ควรหัวเราะเยาะหยัน ในวันที่เขาตกทุกข์ได้ยาก
[13] เจ้าไม่ควรเข้าประตูเมืองแห่งประชากรของเรา ในวันนั้น เมื่อเขาถูกทำลาย เจ้าไม่ควรมองดูด้วยความพอใจในเรื่องภัยพิบัติของเขา ในวันนั้น เมื่อเขาถูกทำลาย เจ้าไม่ควรจะเข้าปล้นทรัพย์สินของเขาไป ในวันนั้น เมื่อเขาถูกทำลาย
[14] เจ้าไม่ควรยืนสกัดทางแยกของเขา เพื่อจะสังหารพวกหลบหนีของเขา เจ้าไม่ควรมอบผู้รอดมาได้ให้แก่ศัตรูของเขา ในวันที่เขาตกทุกข์ได้ยาก
[15] เพราะวันแห่งพระยาห์เวห์มาใกล้เพื่อต่อสู้ประชาชาติทั้งสิ้นแล้ว เจ้าทำกับเขาอย่างไร ก็จะมีผู้มาทำกับเจ้าอย่างนั้น การกระทำของเจ้าจะกลับมาตกบนศีรษะของเจ้าเอง
[16] พวกเจ้าเคยดื่มอยู่บนภูเขาบริสุทธิ์ของเราฉันใด ประชาชาติทั้งสิ้นก็จะดื่มไม่หยุดหย่อนฉันนั้น พวกเขาจะดื่มแล้วกลืนลงไป และจะเป็นอย่างที่ไม่เคยเป็น
[17] แต่จะมีคนลี้ภัยในภูเขาศิโยน และที่นั้นจะบริสุทธิ์ และพงศ์พันธุ์ของยาโคบจะได้ครอบครอง ดินแดนอันเป็นกรรมสิทธิ์ของเขา
[18] พงศ์พันธุ์ของยาโคบจะเป็นไฟ พงศ์พันธุ์ของโยเซฟจะเป็นเปลวไฟ และพงศ์พันธุ์ของเอซาวจะเป็นตอข้าว ไฟและเปลวไฟจะเผาผลาญตอนั้น พงศ์พันธุ์ของเอซาวจะไม่รอดชีวิตเลย เพราะว่าพระยาห์เวห์ตรัสแล้ว
[19] คนเหล่านั้นที่อยู่ในเนเกบจะได้ภูเขาเอซาวเป็นกรรมสิทธิ์ คนเหล่านั้นที่อยู่ในเนินเชเฟลาห์จะได้แผ่นดินฟีลิสเตียเป็นกรรมสิทธิ์ พวกเขาจะยึดแผ่นดินเอฟราอิมและแผ่นดินสะมาเรียเป็นกรรมสิทธิ์ และเบนยามินจะได้กิเลอาดเป็นกรรมสิทธิ์
[20] พวกเชลยอิสราเอล ผู้อยู่คานาอันไปจนถึงศาเรฟัท และพวกเชลยชาวเยรูซาเล็มที่อยู่ในเสฟาราด จะได้เมืองต่างๆ ในเนเกบเป็นกรรมสิทธิ์
[21] พวกกู้ชาติจะขึ้นไปที่ภูเขาศิโยน เพื่อปกครองภูเขาเอซาว และอำนาจอธิปไตยนั้นจะตกเป็นของพระยาห์เวห์