[1] “เพราะว่า ดูสิ ในวันเหล่านั้นและในเวลานั้น เมื่อเราให้ยูดาห์และเยรูซาเล็มกลับสู่สภาพเดิม
[2] เราจะรวบรวมประชาชาติทั้งหมด และนำเขาทั้งหลายลงมายังหุบเขาเยโฮชาฟัท และเราจะเข้าสู่การพิพากษากับพวกเขาที่นั่นด้วยเรื่องประชากรของเรา คืออิสราเอลมรดกของเรา ผู้ซึ่งถูกพวกเขากระจายไปท่ามกลางประชาชาติต่างๆ พวกเขาได้แบ่งแผ่นดินของเรา
[3] และจับฉลากเอาประชากรของเราไป พวกเขาเอาเด็กผู้ชายไปขายเพื่อไปเที่ยวโสเภณี และค้าเด็กผู้หญิงเพื่อไปซื้อเหล้าองุ่นดื่ม
[4] “พวกเจ้าด้วย เจ้าคิดอย่างไรกับเรา? โอ ไทระ ไซดอน และดินแดนทุกแห่งของฟีลิสเตีย พวกเจ้าจะสนองเราด้วยการตอบโต้หรือ? ถ้าพวกเจ้าตอบโต้เรา เราจะให้การกระทำ นั้นกลับคืนไปบนศีรษะของเจ้าอย่างฉับพลันและรวดเร็ว
[5] เพราะพวกเจ้าได้เอาเงินและทองของเราไป และเอาทรัพย์สมบัติมั่งคั่งของเราไปยังบรรดาวิหาร ของเจ้าทั้งหลาย
[6] เจ้าเอาคนยูดาห์และคนเยรูซาเล็มไปขายให้พวกกรีก เพื่อย้ายพวกเขาไปไกลจากเขตแดนของเขาทั้งหลาย
[7] นี่แน่ะ เราจะเร้าใจเขาทั้งหลายให้ออกจากสถานที่ซึ่งพวกเจ้าขายพวกเขาไปนั้น เราจะให้การกระทำของพวกเจ้ากลับคืนไปบนศีรษะของเจ้าเอง
[8] เราจะขายบุตรชายและบุตรหญิงของเจ้าไว้ในมือของคนยูดาห์ และคนยูดาห์จะขายพวกเขาต่อไปยังคนเส-บา ไปยังประชาชาติหนึ่งที่อยู่ห่างไกล เพราะพระยาห์เวห์ตรัสไว้แล้ว”
[9] จงประกาศเรื่องนี้ท่ามกลางประชาชาติทั้งหลาย จงเตรียมการรบ จงเร้าใจนักรบทั้งหลาย ให้ทหารทุกคนเข้ามาใกล้ ให้เขาขึ้นมา
[10] จงตีผาลไถนาของพวกเจ้าให้เป็นดาบ และตีขอลิดแขนงของเจ้าให้เป็นทวน ให้คนอ่อนแอพูดว่า “ข้าเป็นนักรบ”
[11] จงรีบมาเถิด ประชาชาติทั้งหมดที่อยู่รอบๆ เอ๋ย จงเรียกประชุมกันที่นั่น ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอทรงนำนักรบของพระองค์ลงมา
[12] ให้บรรดาประชาชาติรับการเร้าใจ และขึ้นมายังหุบเขาเยโฮชาฟัท เพราะที่นั่นเราจะนั่งพิพากษา ประชาชาติทั้งหมดที่อยู่ล้อมรอบ
[13] จงเอาเคียวเกี่ยวเถิด เพราะถึงฤดูเกี่ยวแล้ว จงเข้าไปย่ำสิ เพราะบ่อย่ำองุ่นเต็มแล้ว บ่อเก็บน้ำองุ่นล้นแล้ว เพราะว่าความอธรรมของพวกเขามีมากมาย
[14] มวลชน มวลชน ในหุบเขาแห่งการตัดสินคดี เพราะวันแห่งพระยาห์เวห์ใกล้เข้ามาแล้ว ในหุบเขาแห่งการตัดสินคดี
[15] ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ก็มืดไป ดวงดาวทั้งหลายก็อับแสง
[16] พระยาห์เวห์เปล่งพระสิงหนาทจากศิโยน และเปล่งพระสุรเสียงของพระองค์จากกรุงเยรูซาเล็ม ฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกก็หวั่นไหว แต่พระยาห์เวห์ทรงเป็นที่ลี้ภัยแก่ประชากรของพระองค์ เป็นที่กำบังแข็งแกร่งแก่คนอิสราเอล
[17] ดังนั้น พวกเจ้าจะรู้ว่า เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า ผู้ประทับในศิโยน ภูเขาบริสุทธิ์ของเรา เยรูซาเล็มจะเป็นเมืองบริสุทธิ์ และจะไม่มีคนต่างด้าวผ่านเมืองนั้นอีกเลย
[18] และอยู่มาในวันนั้น จะมีน้ำองุ่นหยดออกจากภูเขาทั้งหลาย และมีน้ำนมไหลมาจากบรรดาเนินเขา และจะมีน้ำไหล จากห้วยทั้งหมดของยูดาห์ และจะมีน้ำพุออกจากพระนิเวศของพระยาห์เวห์ มารดหุบเขาชิทธีม
[19] อียิปต์จะกลายเป็นที่ร้าง และเอโดมจะกลายเป็นถิ่นทุรกันดารร้าง เพราะความทารุณที่ทำต่อคนยูดาห์ และการทำให้โลหิตของผู้ไร้ความผิดตกในแผ่นดินของเขา
[20] แต่ยูดาห์จะดำรงอยู่เป็นนิตย์ และเยรูซาเล็มจะตั้งอยู่ทุกชั่วอายุคน
[21] เราจะยกโทษเรื่องโลหิตของพวกเขาที่เราไม่เคยยกโทษ เพราะพระยาห์เวห์สถิตในศิโยน