[1] ในต้นรัชกาลของเยโฮยาคิม โอรสของโยสิยาห์กษัตริย์ยูดาห์ พระวจนะนี้มาจากพระยาห์เวห์ว่า
[2] พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า “จงยืนอยู่ในลานพระนิเวศแห่งพระยาห์เวห์ และจงพูดกับเมืองทั้งสิ้นแห่งยูดาห์ ซึ่งมานมัสการในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ คือพูดถ้อยคำที่เราสั่งเจ้าให้พูดกับพวกเขา อย่าเว้นสักคำเดียว
[3] บางทีพวกเขาจะฟัง และทุกคนจะหันกลับจากทางชั่วร้ายของเขา และเราจะกลับใจไม่ทำการร้ายซึ่งเราเจตนาจะทำต่อพวกเขา เนื่องด้วยการกระทำชั่วร้ายของเขา
[4] เจ้าจงพูดกับพวกเขาว่า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า ถ้าพวกเจ้าไม่ฟังเรา ที่จะดำเนินตามธรรมบัญญัติที่เราได้วางไว้ต่อหน้าเจ้า
[5] และฟังถ้อยคำของบรรดาผู้รับใช้ของเรา คือบรรดาผู้เผยพระวจนะ ซึ่งเราได้ส่งไปหาเจ้าอย่างไม่หยุดยั้ง แต่เจ้าไม่ฟังนั้น
[6] แล้วเราจะทำให้พระนิเวศนี้เหมือนอย่างชิโลห์ และเราจะทำให้เมืองนี้เป็นคำสาปแก่บรรดาประชาชาติทั่วโลก”
[7] บรรดาปุโรหิต ผู้เผยพระวจนะ และประชาชนทั้งสิ้นได้ยินเยเรมีย์พูดถ้อยคำเหล่านี้ในพระนิเวศของพระยาห์เวห์
[8] และเมื่อเยเรมีย์ได้จบคำพูดทั้งสิ้น ซึ่งพระยาห์เวห์ทรงบัญชาท่านให้พูดแก่ประชาชนนั้น บรรดาปุโรหิตผู้เผยพระวจนะและประชาชนทั้งสิ้นได้จับเยเรมีย์กล่าวว่า “เจ้าจะต้องตาย
[9] ทำไมเจ้าจึงเผยพระวจนะในพระนามของพระยาห์เวห์ว่า ‘พระนิเวศนี้จะเหมือนชิโลห์และเมืองนี้จะร้างเปล่า ไม่มีชาวเมืองอยู่’ ” และประชาชนทั้งสิ้นก็กลุ้มรุมกันมาล้อมเยเรมีย์ที่พระนิเวศของพระยาห์เวห์
[10] เมื่อบรรดาเจ้านายแห่งยูดาห์ได้ยินสิ่งเหล่านี้แล้ว ท่านก็ขึ้นมาจากพระราชวังถึงพระนิเวศของพระยาห์เวห์ และมานั่งในทางเข้าประตูใหม่แห่งพระนิเวศของพระยาห์เวห์
[11] แล้วบรรดาปุโรหิตและผู้เผยพระวจนะจึงบอกเจ้านายและประชาชนทั้งปวงว่า “ชายคนนี้ควรได้รับโทษถึงตาย เพราะเขาเผยพระวจนะกล่าวโทษเมืองนี้ ดังที่ท่านทั้งหลายได้ยินกับหูของท่านเองแล้ว”
[12] เยเรมีย์จึงบอกเจ้านายทั้งสิ้นและประชาชนทั้งปวงว่า “พระยาห์เวห์ทรงใช้ให้ข้าพเจ้ามาเผยพระวจนะต่อพระนิเวศและเมืองนี้ ตามถ้อยคำทั้งสิ้นซึ่งท่านทั้งหลายได้ยินมา
[13] เพราะฉะนั้น บัดนี้ท่านทั้งหลายจงแก้ไขทางและการกระทำของท่านและเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน และพระยาห์เวห์จะกลับพระทัยจากเหตุร้ายซึ่งพระองค์ได้ทรงกำหนดให้ท่าน
[14] แต่ส่วนตัวข้าพเจ้า นี่แน่ะ ข้าพเจ้าอยู่ในมือของพวกท่าน ท่านจงทำต่อข้าพเจ้าตามที่ท่านเห็นดีเห็นชอบเถิด
[15] ขอแต่เพียงให้ทราบแน่ว่า ถ้าท่านประหารข้าพเจ้า ท่านจะนำโลหิตไร้ความผิดมาตกบนตัวท่านเองและเมืองนี้และชาวเมืองนี้ เพราะความจริงพระยาห์เวห์ทรงใช้ให้ข้าพเจ้ามาพูดถ้อยคำเหล่านี้ทั้งสิ้นให้เข้าหูของท่าน”
[16] แล้วเจ้านายและประชาชนทั้งสิ้นได้พูดกับบรรดาปุโรหิต และผู้เผยพระวจนะว่า “ชายผู้นี้ไม่สมควรต้องโทษประหาร เพราะเขาได้พูดกับเราในพระนามของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา”
[17] และผู้ใหญ่บางคนแห่งแผ่นดินนั้นก็ลุกขึ้นพูดกับประชาชนทั้งสิ้นที่ชุมนุมกันอยู่ว่า
[18] “มีคาห์ชาวเมืองโมเรเชทได้เผยพระวจนะในสมัยเฮเซคียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ และกล่าวแก่ประชาชนทั้งสิ้นของยูดาห์ว่า ‘พระยาห์เวห์จอมทัพตรัสดังนี้ว่า “เมืองศิโยนจะถูกไถเหมือนไถนา กรุงเยรูซาเล็มจะกลายเป็นกองสิ่งปรักหักพัง และภูเขาที่ตั้งของนิเวศนั้นจะเป็นที่สูงแห่งป่าไม้” ’
[19] เฮเซคียาห์กษัตริย์ยูดาห์ และคนยูดาห์ทั้งสิ้นได้ฆ่าท่านเสียหรือ? ท่านยำเกรงพระยาห์เวห์และทูลวิงวอนขอพระยาห์เวห์ และพระยาห์เวห์ได้กลับพระทัยต่อเหตุร้ายซึ่งพระองค์ทรงกำหนดให้เขาเหล่านั้นไม่ใช่หรือ? แต่เรากำลังจะนำเหตุร้ายยิ่งใหญ่มาสู่ตัวเราเอง”
[20] ยังมีชายอีกคนหนึ่งผู้เผยพระวจนะในพระนามของพระยาห์เวห์ ชื่ออุรียาห์ บุตรเชไมยาห์ ชาวคีริยาทเยอาริม ท่านได้เผยพระวจนะกล่าวโทษเมืองนี้ และแผ่นดินนี้เป็นถ้อยคำคล้ายคลึงกับของเยเรมีย์
[21] และเมื่อกษัตริย์เยโฮยาคิม พร้อมกับบรรดานักรบและบรรดาเจ้านายได้ยินถ้อยคำนี้ พระราชาก็ทรงแสวงหาทางจะสังหารท่านเสีย และเมื่ออุรียาห์ได้ทราบเรื่อง ท่านก็กลัวจึงหนีไปยังอียิปต์
[22] แล้วกษัตริย์เยโฮยาคิมก็ส่งชายบางคน คือเอลนาธันบุตรอัคโบร์และคนอื่นอีกไปยังอียิปต์
[23] และพวกเขาจับอุรียาห์มาจากอียิปต์ และนำท่านมาถวายกษัตริย์เยโฮยาคิม พระองค์ทรงประหารท่านเสียด้วยดาบ และโยนศพเข้าไปในที่ฝังศพของคนสามัญ
[24] แต่อาหิคัมบุตรชาฟานได้ช่วยเหลือเยเรมีย์ ฉะนั้นเยเรมีย์จึงไม่ได้ถูกมอบให้ประชาชนประหารชีวิต