Skip to content
Opens in a new window

[1] ครุ‍วาท ​ซึ่ง​ฮา‌บา‌กุก​ผู้​เผย​พระ‍วจนะ​ได้​เห็น​มา

[2] ข้า‍แต่​พระ‍ยาห์‌เวห์ ข้าพระองค์​จะ​ร้องทุกข์​นาน​สัก​เท่าใด? และ​พระองค์​มิ​ทรง‍ฟัง หรือ​ข้าพระองค์​จะ​ร้องทูล​พระองค์​ว่า “ทา‌รุณ พระ‍เจ้า​ข้า” และ​พระองค์​ก็​ไม่​ทรง‍ช่วย

[3] ไฉน​พระองค์​ทรง‍ให้​ข้าพระองค์​เห็น​การ​ชั่ว และ​ให้​มอง​เห็น​ความ​ยาก​ลำ‌บาก? ทั้ง​การ​ทำ‌ลาย​และ​ความ​ทา‌รุณ​ก็​อยู่​ตรง​หน้า​ข้าพระองค์ การ​วิวาท​และ​การ​ทุ่ม‍เถียง​กัน​ก็​เกิด​ขึ้น

[4] ดังนั้น ธรรมบัญญัติ​จึง​หย่อน‍ยาน และ​ความ​ยุติ‍ธรรม​ก็​มิ‍ได้​ปรา‌กฏ​เลย เพราะ​ว่า​คน​อธรรม​ล้อมรอบ​คนชอบธรรม​ไว้ ดังนั้น ความ​ยุติ‍ธรรม​จึง​ออก​มา​วิปลาส

[5] จง​มอง​บรร‌ดา​ประชาชาติ และ​จง​ดู​ให้​ดี จง​ประ‌หลาด​ใจ และ​จง​ตก​ตะลึง เพราะ​เรา​กำ‌ลัง​ทำงาน​อย่าง​หนึ่ง​ใน​สมัย​ของ​เจ้า ถึง​จะ​บอก เจ้า​ก็​จะ​ไม่​เชื่อ

[6] เพราะ​นี่‍แน่ะ เรา​กำ‌ลัง​เร้า​คน​เคล‌เดีย ประชาชาติ​ที่​มุทะลุ​ดุร้าย​นั้น ผู้​กรี‌ธา​ทัพ​ไป​ทั่ว​โลก เพื่อ​ยึด​เอา​บ้าน​เรือน​ที่​มิ‍ใช่​ของ​ตน

[7] เขา​เป็น​พวก​ที่​น่า​ครั่น‍คร้าม​และ​สยด‍สยอง เขา​ตั้ง​ความ​ยุติธรรม​และ​เกียรติ​ของ​ตัว​เอง

[8] ม้า​ของ​เขา​ก็​เร็ว​กว่า​เสือ‍ดาว และ​ดุร้าย​ยิ่ง‍กว่า​หมา‍ป่า​ยาม‍เย็น พล‍ม้า​ของ​เขา​ควบ​ตะบึง เออ พล‍ม้า​ของ​เขา​มา​จาก​ถิ่น​ที่​ไกล พวก​มัน​เหมือน​นก‍อิน‌ทรี​ที่​บิน​เข้า​โฉบ​เหยื่อ

[9] เขา​ทุก​คน​พา​กัน​มา​เพื่อ​ความ​ทา‌รุณ ใบหน้า​ของ​พวกเขา​มอง​ตรง​ไป​ข้างหน้า เขา​รวบ‍รวม​เชลย​ไว้​มาก​ดัง​เม็ด‍ทราย

[10] เขา​เยาะ‍เย้ย​กษัตริย์​ทั้งหลาย บรรดา​เจ้านาย​จะ​เป็น​ตัวตลก​ของ​เขา เขา​หัวเราะ‍เยาะ​ป้อม‍ปรา‌การ​ทุก​แห่ง และ​เขา​จะ​พูน​ดิน​ขึ้น​เพื่อ​ยึด​มัน

[11] แล้ว​เขา​ก็​กวาด​ผ่าน​ไป​เหมือน​ลม‍พัด​เลย​ไป เขา​เป็น​คน​มี​กรรม​ชั่ว กำลัง​ของ​เขา​ก็​คือ​พระเจ้า​ของ​เขา

[12] ข้า‍แต่​พระ‍ยาห์‌เวห์ พระ‍เจ้า​ของ​ข้าพระองค์ องค์​บริ‌สุทธิ์​ของ​ข้าพระองค์ พระองค์​เอง​ทรง​ดำ‌รง​มา​แต่​นิ‌รันดร์​มิใช่​หรือ? ข้าพระองค์​ทั้ง‍หลาย​จะ​ไม่​ตาย ข้า‍แต่​พระยาห์เวห์ พระองค์​ทรง​สถา‌ปนา​เขา ​ไว้​เพื่อ​ให้​พิ‌พาก‌ษา โอ พระ‍ศิลา พระองค์​ทรง​ตั้ง​เขา​ไว้​เพื่อ​ให้​ลง‍โทษ

[13] พระ‍เนตร​ของ​พระองค์​บริ‌สุทธิ์​เกิน​กว่า​จะ​ทอดพระเนตร​การ​ชั่ว จะ​ทรง​มอง​ดู​ความบาป​ก็​ไม่​ได้ ไฉน​พระองค์​ทอดพระเนตร​คน​ทร‌ยศ และ​ทรง​เงียบ​อยู่​เมื่อ​คน​อธรรม​กลืน คน​ที่​ชอบ‍ธรรม​กว่า​ตัว​เขา​เสีย?

[14] พระองค์​ทรง​ให้​มนุษย์​เป็น​ดัง​ปลา​ใน​ทะเล เป็น​ดัง​สัตว์​เลื้อย‍คลาน​ที่​ไม่‍มี​จ่าฝูง

[15] คน​เคล‌เดีย ​ตวัด​คน​ทั้ง‍หลาย​ขึ้น​มา​ด้วย​เบ็ด เขา​ลาก​คน​มา​ด้วย​แห เขา​รวบ​คน​มา​ด้วย​อวน​ของ​เขา ดังนั้น เขา​จึง​เปรม‍ปรีดิ์​และ​ลิง‍โลด

[16] ดังนั้น เขา​จึง​ถวาย​สัตว‌บูชา​แก่​แห​ของ​เขา และ​เผา​เครื่อง​หอม​ให้​แก่​อวน​ของ​เขา เพราะ​โดย​อา‌ศัย​สิ่ง​เหล่า‍นี้ ส่วนแบ่ง​ของ​เขา​ก็​อุดม และ​อา‌หาร​ของ​เขา​ก็​สม‌บูรณ์

[17] แล้ว​เขา​จะ​ปลด​สิ่ง​ที่​ติด​แห​ของ​เขา​ออก​หมด และ​ฆ่า​ประชาชาติ​ทั้ง‍หลาย​อย่าง​ไร้​เมตตา​เรื่อย​ไป​หรือ?

ฮา‌บา‌กุก — Chapters