[1] “ห้ามนำเรื่องเท็จไปเล่าต่อๆ กัน อย่าร่วมมือกับคนชั่วโดยเป็นพยานใจร้าย
[2] ห้ามทำชั่วตามอย่างคนหมู่มาก ห้ามเป็นพยานในคดีความโดยลำเอียงเข้าข้างคนหมู่มาก จะทำให้เสียความยุติธรรมไป
[3] ห้ามลำเอียงเข้าข้างคนจนในคดีของเขา
[4] “เมื่อเจ้าพบโคหรือลาของศัตรูหลงมา จงพาไปส่งคืนเขาให้ได้
[5] เมื่อเห็นลาของผู้ที่เกลียดชังเจ้าล้มลงเพราะบรรทุกของหนัก อย่าเมินเฉย จงช่วยเขายกมันขึ้น
[6] “ห้ามทำให้เสียความยุติธรรมที่คนจนควรได้รับในคดีของเขา
[7] เจ้าจงหลีกห่างจากการใส่ความคนอื่น อย่าประหารคนบริสุทธิ์ และคนชอบธรรม เพราะเราจะไม่ถือว่าคนทำชั่วนั้นเป็นคนชอบธรรม
[8] ห้ามรับสินบน เพราะว่าสินบนทำให้คนตาดีกลายเป็นคนตาบอดไป และทำให้คดีของคนชอบธรรมพลิกผันได้
[9] “ห้ามข่มเหงคนต่างด้าว เจ้ารู้จักใจคนต่างด้าวแล้ว เพราะว่าเจ้าก็เคยเป็นคนต่างด้าวในแผ่นดินอียิปต์มาก่อน
[10] “ตลอดหกปีจงหว่านพืชในนาของเจ้าและเกี่ยวเก็บผล
[11] แต่ปีที่เจ็ดนั้นจงงดเสีย ปล่อยให้นานั้นว่างอยู่ เพื่อให้ประชาชนที่ยากจนของเจ้าเก็บกิน ส่วนที่เหลือนั้นก็ให้สัตว์ป่ากิน ส่วนสวนองุ่นและสวนมะกอกเจ้าจงทำเช่นเดียวกัน
[12] “จงทำงานของเจ้าหกวัน แต่ในวันที่เจ็ดนั้น จงหยุดพัก เพื่อโคและลาของเจ้าจะได้พัก และบุตรชายแห่งทาสีของเจ้า กับคนต่างด้าวจะได้พักผ่อนให้สดชื่นด้วย
[13] ทุกสิ่งที่เราสั่งพวกเจ้านั้น จงถือรักษาให้ดี และห้ามออกนามพระอื่นๆ ห้ามกล่าวให้ได้ยินจากปากของเจ้า
[14] “จงฉลองเทศกาลเลี้ยงให้เกียรติเรา ปีละสามครั้ง
[15] จงถือเทศกาลกินขนมปังไร้เชื้อ เจ้าจงกินขนมปังไร้เชื้อเจ็ดวันตามที่เราสั่งเจ้าไว้แล้ว ตามเวลาที่กำหนดไว้ในเดือนอาบีบ เพราะในเดือนนั้นเจ้าออกจากอียิปต์ ห้ามผู้ใดมาเข้าเฝ้าเรามือเปล่า
[16] และจงถือเทศกาลเลี้ยงฉลองการเก็บเกี่ยวพืชผลแรกที่เกิดจากแรงงานของเจ้า ซึ่งเจ้าได้หว่านพืชลงในนา เจ้าจงถือเทศกาลเลี้ยงฉลองการเก็บพืชผลปลายปี เมื่อเจ้าเก็บพืชผลจากทุ่งนาอันเป็นผลงานของเจ้า
[17] ให้ผู้ชายทุกคนของเจ้าเข้าเฝ้าพระยาห์เวห์องค์เจ้านายปีละสามครั้ง
[18] “ห้ามถวายเลือดจากเครื่องสัตวบูชาของเราพร้อมกับขนมปังใส่เชื้อ และห้ามปล่อยให้ไขมันในเทศกาลเลี้ยงของเราเหลืออยู่จนถึงรุ่งเช้า
[19] “จงนำส่วนที่ดีที่สุดของพืชผลแรกจากที่ดินของเจ้ามายังพระนิเวศของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า “อย่าต้มเนื้อลูกแพะด้วยน้ำนมของแม่มันเลย
[20] “นี่แน่ะ เราใช้ทูตของเรานำหน้าพวกเจ้า เพื่อคุ้มครองพวกเจ้าตามทาง และเพื่อนำพวกเจ้าไปถึงที่ที่เราได้เตรียมไว้
[21] จงเอาใจใส่ทูตนั้น และจงเชื่อฟังเขา อย่าดื้อรั้นกับเขา เพราะเขาจะไม่ยกโทษให้พวกเจ้าเลย ด้วยว่าเขาทำในนามของเรา
[22] “ถ้าเจ้าเชื่อฟังเขาจริงๆ และทำทุกสิ่งตามที่เราสั่งไว้ เราจะเป็นศัตรูต่อศัตรูของเจ้าและจะเป็นปฏิปักษ์ต่อปฏิปักษ์ของเจ้า
[23] “เมื่อทูตของเราไปข้างหน้าเจ้า และนำเจ้าไปถึงคนอาโมไรต์ คนฮิตไทต์ คนเปริสซี คนคานาอัน คนฮีไวต์ และคนเยบุส แล้วเราจะกวาดล้างคนเหล่านั้นเสีย
[24] ห้ามกราบไหว้หรือปรนนิบัติบรรดาพระของพวกเขา และห้ามทำตามแบบเขา แต่จงทำลายรูปเคารพของเขาให้สิ้นซาก และจงทุบเสาศักดิ์สิทธิ์ของเขาให้แหลกละเอียด
[25] จงปรนนิบัติพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า แล้วพระองค์จะทรงอวยพรแก่อาหารและน้ำของเจ้า เราจะเอาความเจ็บป่วยออกไปจากท่ามกลางเจ้า
[26] จะไม่มีการแท้งลูก หรือเป็นหมันในดินแดนของเจ้า เราจะให้เจ้ามีอายุยืนนาน
[27] “เราจะให้ความสยดสยองนำหน้าเจ้า เราจะให้ความโกลาหลเกิดกับชาวเมืองทั้งหมดที่เจ้าไปเผชิญหน้านั้น เราจะให้ศัตรูทั้งหมดของเจ้าหันหลังหนีเจ้า
[28] เราจะใช้ให้ฝูงแตน นำหน้าเจ้า พวกมันจะขับไล่คนฮีไวต์ คนคานาอัน คนฮิตไทต์ ไปให้พ้นหน้าเจ้า
[29] เราจะไม่ไล่พวกเขาไปให้พ้นหน้าเจ้าในปีเดียว เกรงว่าแผ่นดินจะรกร้างไป และสัตว์ป่าจะทวีขึ้นต่อสู้กับเจ้า
[30] แต่เราจะค่อยๆ ไล่พวกเขาไปให้พ้นหน้าเจ้า จนเจ้าทวีจำนวนมากขึ้น แล้วได้ครอบครองดินแดนนั้นเป็นกรรมสิทธิ์
[31] เราจะกำหนดเขตแดนของเจ้าไว้ตั้งแต่ทะเลแดง จนถึงทะเลของคนฟีลิสเตีย และตั้งแต่ถิ่นทุรกันดารจนจรดแม่น้ำยูเฟรติส เพราะเราจะมอบผู้อาศัยในแผ่นดินนั้นไว้ในมือของพวกเจ้า แล้วเจ้าจะขับไล่พวกเขาไปให้พ้นหน้าเจ้า
[32] ห้ามทำพันธสัญญากับพวกเขา หรือกับบรรดาพระของพวกเขา
[33] ห้ามพวกเขาอาศัยในดินแดนของเจ้า เกรงว่าพวกเขาจะชักจูงให้เจ้าทำบาปต่อเรา เพราะถ้าเจ้าปรนนิบัติพระของพวกเขา การทำเช่นนี้จะเป็นบ่วงแร้วดักเจ้าแน่”