[1] เมื่อดาวิดทรงชราและแก่หง่อมมาก พระองค์ทรงตั้งซาโลมอน พระราชโอรสของพระองค์ให้เป็นพระราชาเหนืออิสราเอล
[2] ดาวิดทรงให้ประชุมผู้นำทั้งสิ้นของอิสราเอล และบรรดาปุโรหิตและคนเลวี
[3] คนเลวีนั้นอายุตั้งแต่ 30 ปีขึ้นไปก็ให้นับไว้ และรวมจำนวนผู้ชายได้ 38,000 คน
[4] ดาวิดตรัสว่า “จากพวกนี้ 24,000 คนจะต้องดูแลการงานในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ และ 6,000 คนเป็นเจ้าหน้าที่และผู้วินิจฉัย
[5] 4,000 คนเป็นนายประตู และอีก 4,000 คนจะถวายสรรเสริญแก่พระยาห์เวห์ด้วยเครื่องดนตรี ซึ่งเราทำไว้ให้ใช้สรรเสริญ”
[6] และดาวิดทรงจัดแบ่งเป็นกองๆ ตามบุตรเลวีคือเกอร์โชม โคฮาท และเมรารี
[7] จากคนเกอร์โชมคือลาดาน และชิเมอี
[8] บุตรลาดานคือเยฮีเอลผู้เป็นหัวหน้า เศธาม และโยเอล รวม 3 คน
[9] บุตรชิเมอีคือเชโลโมท ฮาซีเอล และฮาราน รวม 3 คน คนเหล่านี้เป็นหัวหน้าตระกูลลาดาน
[10] และบุตรชิเมอีคือยาหาท คินา เยอูช และเบรียาห์ ทั้งสี่คนนี้เป็นบุตรชิเมอี
[11] และยาหาทเป็นหัวหน้า และศิซาห์เป็นที่สอง แต่เยอูชและเบรียาห์ ไม่มีบุตรชายมาก เพราะฉะนั้นในการนับจึงรวมเข้าเป็นตระกูลเดียวกัน
[12] บุตรโคฮาทคืออัมราม อิสฮาร์ เฮโบรน และอุสซีเอล รวม 4 คน
[13] บุตรอัมรามคืออาโรน และโมเสส อาโรนถูกแยกออกให้เป็นผู้ทำพิธีชำระของที่บริสุทธิ์ที่สุด ทั้งเขาและบุตรของเขาตลอดนิรันดร เพื่อเผาเครื่องหอมเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ และปรนนิบัติพระองค์ และอวยพรในพระนามของพระองค์ตลอดนิรันดร์
[14] ส่วนโมเสสคนของพระเจ้านั้น บุตรของท่านถูกนับชื่อท่ามกลางคนเผ่าเลวี
[15] บุตรของโมเสสคือเกอร์โชมกับเอลีเอเซอร์
[16] บุตรเกอร์โชมคือเชบูเอล ผู้เป็นหัวหน้า
[17] บุตรเอลีเอเซอร์คือเรหับยาห์ ผู้เป็นหัวหน้า เอลีเอเซอร์ไม่มีบุตรอีก แต่บุตรของเรหับยาห์มีมากมาย
[18] บุตรอิสฮาร์คือเชโลมิท ผู้เป็นหัวหน้า
[19] บุตรเฮโบรนคือเยรียาห์ ผู้เป็นหัวหน้า อามาริยาห์ที่สอง ยาฮาซีเอลที่สาม และเยคาเมอัมที่สี่
[20] บุตรอุสซีเอลคือมีคาห์ ผู้เป็นหัวหน้า และอิสชีอาห์ที่สอง
[21] บุตรเมรารีคือมาห์ลี และมูชี บุตรมาห์ลีคือ เอเลอาซาร์ และคีช
[22] เอเลอาซาร์สิ้นชีวิตไม่มีบุตรชาย มีแต่บุตรหญิงหลายคน บุตรชายหลายคนของคีช ผู้เป็นญาติของเขา แต่งงานกับพวกเขา
[23] บุตรมูชีคือมาห์ลี เอเดอร์ และเยเรโมท รวม 3 คน
[24] คนเหล่านี้เป็นคนเลวีตามตระกูลบิดาของเขา เป็นหัวหน้าของตระกูลบิดาของเขา ตามที่เขาได้ขึ้นทะเบียนไว้ ตามจำนวนชื่อรายบุคคล อายุตั้งแต่ 20 ปีขึ้นไป ผู้ซึ่งจะทำงานปรนนิบัติในพระนิเวศของพระยาห์เวห์
[25] เพราะดาวิดตรัสว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอล ประทานการหยุดพักสงบแก่ประชากรของพระองค์ และพระองค์ประทับในเยรูซาเล็มตลอดนิรันดร์
[26] ยิ่งกว่านั้นคนเลวีจึงไม่ต้องหามพลับพลา หรือเครื่องใช้ทั้งหมด เพื่องานปรนนิบัติอีก”
[27] (เพราะตามพระดำรัสสุดท้ายของดาวิด คนเลวีตั้งแต่อายุ 20 ปีขึ้นไปถูกนับ)
[28] “หน้าที่ของเขาจะต้องคอยช่วยบุตรอาโรนในงานปรนนิบัติพระนิเวศแห่งพระยาห์เวห์ มีงานดูแลลานและห้องและงานชำระของทุกอย่างที่บริสุทธิ์ และงานใดๆ ซึ่งเป็นงานปรนนิบัติของพระนิเวศแห่งพระเจ้า
[29] และช่วยเกี่ยวกับขนมปังตั้งถวาย แป้งอย่างดีสำหรับธัญบูชา ขนมปังไร้เชื้อ ของปิ้งบูชา ของบูชาเคล้าน้ำมัน และการชั่งตวงวัดทุกอย่าง
[30] และทุกๆ เช้า เขาจะต้องยืนขอบพระคุณและสรรเสริญแด่พระยาห์เวห์ และเวลาเย็นก็เช่นเดียวกัน
[31] และทุกครั้งเมื่อมีการถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวแด่พระยาห์เวห์ในวันสะบาโต ในวันขึ้นหนึ่งค่ำ ในวันเทศกาลเลี้ยง ตามจำนวนที่กำหนดให้ถวายบูชาเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์เรื่อยไป
[32] ดังนี้แหละพวกเขาจะดูแลเต็นท์นัดพบและวิสุทธิสถาน และจะรับใช้บุตรอาโรนพี่น้องของพวกเขา เพื่องานปรนนิบัติแห่งพระนิเวศของพระยาห์เวห์”