วิวรณ์ 15
[1] แล้วข้าพเจ้าได้หันหมายสำคัญในสวรรค์แหมอย่างนึ่ง ตี้ยิ่งใหญ่มหัศจ๋รรย์ มีทูตสวรรค์เจ็ดองค์ตี้จะเยียะหื้อโลกเกิดความฉิบหายเจ็ดอย่างสุดต๊าย ย้อนความโขดของพระเจ้าจะเสี้ยงสุดลงเมื่อความฉิบหายหมู่นี้เกิดขึ้น
[2] ข้าพเจ้าหันสิ่งตี้ผ่อเหมือนทะเลแก้วป๋นไฟ กับมีหมู่คนยืนอยู่ฮิมทะเลแก้วนั้นก๋ำพิณตี้พระเจ้าหื้อไว้ หมู่คนนี้คือคนตี้มีชัยเหนือสัตว์ฮ้ายตึงฮูปปั้นของมัน ตึงตั๋วเลขตี้แตนจื้อมันตวย
[3] หมู่เขาฮ้องเพลงของโมเสสผู้ฮับใจ๊ของพระเจ้ากับเพลงของลูกแกะตั๋วนั้น เขาฮ้องว่า “ข้าแต่องค์พระผู้เป๋นเจ้าพระเจ้าผู้มีฤทธิ์อำนาจสูงสุด สิ่งตี้พระองค์เยียะนั้นยิ่งใหญ่กับมหัศจ๋รรย์นักขนาด ข้าแต่กษัตริย์ของคนกู้จ้าด วิถีตางต่างๆ ของพระองค์นั้นถูกต้องกับยุติธรรม
[4] พระองค์เจ้าข้า ใผพ่องจะบ่เก๋งกั๋วพระองค์ มีใผพ่องจะบ่หื้อเกียรติจื้อของพระองค์ ย้อนมีแต่พระองค์เต้าอั้นตี้บริสุทธิ์ คนกู้จ้าดจะมานมัสก๋านพระองค์ ย้อนว่าก๋านเยียะตี้ยุติธรรมของพระองค์ได้เปิดเผยหื้อหันแล้ว”
[5] หลังจากนั้น ข้าพเจ้าหันพระวิหารคือเต็นท์ศักดิ์สิทธิ์แห่งสักขีพยานในสวรรค์เปิดออก
[6] หมู่ทูตสวรรค์เจ็ดองค์ตี้ได้ฮับหน้าตี้ตี้เยียะหื้อเกิดความฉิบหายเจ็ดอย่างนั้นออกมาจากพระวิหาร หมู่เขาแต่งตั๋วด้วยผ้าลินินตี้ขาวสะอาดเป๋นมันเหลื้อม กับฮัดสายสะปายสีทองไว้รอบอก
[7] สิ่งมีจีวิตต๋นนึ่งในสี่ต๋นนั้นได้เอาสลุงคำเจ็ดแก่น มอบหื้อทูตสวรรค์เจ็ดองค์นั้น สลุงคำนั้นมีความโขดของพระเจ้าผู้มีจีวิตอยู่ตลอดไป ใส่เอาไว้เต๋มไปหมด
[8] แล้วพระวิหารก็มีควันจากรัศมีกับฤทธิ์อำนาจของพระเจ้าเต๋มไปหมด จึงบ่มีใผสามารถเข้าไปในพระวิหารนั้นได้ จ๋นกว่าความฉิบหายตึงเจ็ดของทูตสวรรค์เจ็ดองค์นั้นจะเสี้ยงสุดลง