[1] หลังจากนั้นพระเยซูก็มาหื้อหมู่สาวกหันแหมเตื้อนึ่งตี้ทะเลสาบทิเบเรียส เรื่องเป๋นจาอี้คือ
[2] ต๋อนนั้นซีโมนเปโตร โธมัสตี้เขาฮ้องกั๋นว่าแฝด นาธานาเอลตี้มาจากหมู่บ้านคานาในแคว้นกาลิลี ลูกบ่าวสองคนของเศเบดี กับสาวกแหมสองคนของพระเยซู ก็อยู่ตวยกั๋นตึงหมด
[3] แล้วซีโมนเปโตรก็บอกหมู่เขาว่า “เฮาจะไปเซาะป๋า” หมู่เขาตึงหมดก็บอกว่า “เฮาจะไปตวย” แล้วหมู่เขาก็ลงเฮือไป แต่ตึงคืนนั้นหมู่เขาเซาะป๋าบ่ได้สักตั๋ว
[4] เมื่อเถิงต๋อนเจ๊า พระเยซูยืนอยู่บนต๋าฝั่ง แต่หมู่สาวกบ่ฮู้ว่าเป๋นพระเยซู
[5] พระเยซูเลยถามหมู่เขาว่า “เปื้อนเหย ได้ป๋าพ่องก่อ” หมู่เขาก็ตอบว่า “บ่ได้เลย”
[6] พระองค์ก็อู้กับหมู่เขาว่า “หื้อต้อดแหไปตางขวาเฮือลอ แล้วจะได้ป๋า” เขาเลยต้อดแหลงไป ป๋านักขนาดก็ติดแหจ๋นสาวแหขึ้นมาบ่ได้
[7] สาวกคนตี้พระเยซูฮักก็บอกเปโตรว่า “เป๋นองค์พระผู้เป๋นเจ้า” บ่ากองเปโตรได้ยินว่าเป๋นองค์พระผู้เป๋นเจ้า เขาก็เปี๋ยเสื้อคุมตี้ถอดไว้มาใส่ แล้วก็โดดลงน้ำว่ายเข้าฝั่ง
[8] แต่สาวกคนอื่นๆ นั่งเฮือปิ๊กมากับลากแหตี้มีป๋าติดเต๋มนั้นมาตวย ย้อนหมู่เขาอยู่บ่ไก๋ฝั่งนัก ประมาณร้อยเมตรเต้าอั้น
[9] บ่ากองหมู่เขาขึ้นมาบนฝั่งแล้ว ก็หันถ่านติดไฟมีป๋าปิ้งอยู่ตังบนกับมีเข้าหนมปังอยู่
[10] พระเยซูก็อู้กับหมู่เขาว่า “เอาป๋าตี้ได้ตะกี้มาพ่องลอ”
[11] ซีโมนเปโตรก็ลงเฮือไปลากแหขึ้นมา ป๋าใหญ่ติดเต๋มแหนับได้มีร้อยห้าสิบสามตั๋ว แต่ป๋าติดนักจาอั้นแหก็ยังบ่ปุด
[12] พระเยซูก็อู้กับหมู่เขาว่า “มากิ๋นข้าวงายกั๋นเต๊อะ” หมู่สาวกบ่มีใผก้าถามพระองค์ว่า “ต้านเป๋นใผ” ย้อนหมู่เขาฮู้แล้วว่าเป๋นองค์พระผู้เป๋นเจ้า
[13] พระเยซูก็หยิบเข้าหนมปังแจกหื้อหมู่เขา แล้วก็เอาป๋ามาเยียะอย่างเดียวกั๋น
[14] นี่เป๋นเตื้อตี้สามตี้พระเยซูมาหื้อหมู่สาวกหันหลังจากตี้พระองค์เป๋นขึ้นจากความต๋าย
[15] เมื่อหมู่เขากิ๋นข้าวงายกั๋นอิ่มแล้ว พระเยซูก็อู้กับซีโมนเปโตรว่า “ซีโมน ลูกบ่าวยอห์นเหย ต้านฮักเฮานักเหลือหมู่นี้ก่อ” เปโตรก็ตอบว่า “ครับองค์พระผู้เป๋นเจ้า พระองค์ก็ฮู้ว่าเฮาฮักพระองค์” พระเยซูเลยสั่งเปโตรว่า “หื้อเลี้ยงลูกแกะของเฮาเต๊อะ”
[16] แล้วพระองค์ก็ถามเขาเป๋นเตื้อตี้สองว่า “ซีโมน ลูกบ่าวยอห์นเหย ต้านฮักเฮาก่อ” เปโตรก็ตอบพระองค์แหมว่า “ครับองค์พระผู้เป๋นเจ้า พระองค์ก็ฮู้ว่าเฮาฮักพระองค์” พระเยซูเลยสั่งเขาแหมเตื้อว่า “หื้อผ่อกอยแกะของเฮาเต๊อะ”
[17] แล้วพระองค์ก็ถามเขาเป๋นเตื้อตี้สามว่า “ซีโมน ลูกบ่าวยอห์นเหย ต้านฮักเฮาก่อ” เปโตรฮู้สึกเสียใจ๋ตี้พระองค์ถามเขาเถิงสามเตื้อว่า “ต้านฮักเฮาก่อ” เขาเลยบอกพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป๋นเจ้า พระองค์ก็ฮู้กู้สิ่งกู้อย่างแล้ว พระองค์ฮู้ว่าเฮาฮักพระองค์” พระเยซูอู้กับเขาแหมว่า “หื้อเลี้ยงแกะของเฮาเต๊อะ”
[18] “เฮาบอกความจริงแก่ต้านว่า ต๋อนต้านยังเป๋นบ่าว ต้านมัดสายแอวคนเดียวเกียมตั๋วไปหั้นไปนี่ต๋ามใจ๋ตั๋วเก่า แต่เมื่อต้านเฒ่าแล้ว ต้านจะยื่นมือหื้อคนอื่นมัดสายแอวหื้อ แล้วเขาก็จะปาต้านไปหั้นไปนี่ตี้ต้านบ่ใค่ไป”
[19] (ตี้พระองค์อู้จาอั้น ก็เปื้อบอกหื้อฮู้ว่า เปโตรจะต๋ายจาใดเปื้อจะเยียะหื้อคนหันเถิงความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า) บ่ากองพระองค์อู้จาอั้นแล้ว ก็อู้กับเปโตรว่า “ตวยเฮามาเต๊อะ”
[20] ซีโมนเปโตรงว้ายหลังไปก็หันว่าสาวกคนตี้พระเยซูฮักตวยมา (สาวกคนนั้นก็คือคนตี้เอนตั๋วใก้ๆ พระเยซูต๋อนตี้กิ๋นข้าวก่อนตี้พระเยซูโดนยับ แล้วได้ถามพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ คนตี้หักหลังต้านเป๋นใผครับ”)
[21] เมื่อเปโตรหันสาวกคนนั้นก็เลยถามพระเยซูว่า “พระองค์ครับ แล้วคนนี้จะเป๋นจาใด”
[22] พระเยซูก็ตอบเปโตรว่า “ถ้าเฮาใค่หื้อเขาอยู่จ๋นเถิงเฮาปิ๊กมาแหมเตื้อ แล้วมันเรื่องอะหยังของต้านตวย หื้อตวยเฮามาเต๊อะ”
[23] ย้อนกำตี้พระเยซูอู้นั้น ก็เยียะหื้อหมู่ปี้น้องตี้ติดต๋ามพระเยซูเล่าลือกั๋นไปใคว่ว่าสาวกคนนั้นจะบ่ต๋าย แต่พระเยซูบ่ได้บอกว่าสาวกคนนั้นจะบ่ต๋าย พระองค์อู้ก้าว่า “ถ้าเฮาใค่หื้อเขาอยู่จ๋นเถิงเฮาปิ๊กมาแหมเตื้อ แล้วมันเรื่องอะหยังของต้านตวย” เต้าอั้น
[24] สาวกคนนั้นเนาะตี้เป๋นพยานเรื่องหมู่นี้ กับเป๋นคนตี้เขียนบันทึกสิ่งหมู่นี้ไว้ แล้วหมู่เฮาฮู้ว่ากำพยานของเขาเป๋นความจริง
[25] มีแหมหลายอย่างตี้พระเยซูได้เยียะไว้ ถ้าจะเขียนตึงหมดนั้น ข้าพเจ้ากึ๊ดว่าโลกตึงโลกก็บ่ใหญ่ปอจะเก็บหนังสือตี้จะเขียนนั้นได้