2 โครินธ์ 1
[1] จดหมายฉบับนี้จากข้าพเจ้าเปาโล ผู้เป๋นอัครทูตของพระเยซูคริสต์ ต๋ามความต้องก๋านของพระเจ้า กับจากทิโมธีน้องบ่าวในความเจื้อของเฮาตวย เถิงผู้เจื้อในคริสตจักรของพระเจ้าตี้เมืองโครินธ์ กับคนของพระเจ้ากู้คนตี้อยู่ใคว่แคว้นอาคายา
[2] ขอหื้อต้านตังหลายได้ฮับพระคุณตึงสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดาของเฮากับจากพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป๋นเจ้าเต๊อะ
[3] สรรเสริญพระเจ้า พระบิดาของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป๋นเจ้าของเฮา พระเจ้าเป๋นพระบิดาตี้มีเมตต๋ากับเป๋นผู้ตี้จ้วยเฮากู้อย่าง
[4] ตี้พระองค์หื้อก๋ำลังใจ๋เฮาในความตุ๊กยากของเฮากู้เรื่อง ก็เปื้อหื้อเฮาหื้อก๋ำลังใจ๋คนตังหลายตี้มีความตุ๊กยากได้ เหมือนตี้พระองค์ได้หื้อกับเฮา
[5] ย้อนว่ายิ่งเฮาฮ่วมตุ๊กยากกับพระคริสต์นักเต้าใด เฮาก็ได้ฮับก๋ำลังใจ๋จากพระเจ้าผ่านตางพระคริสต์นักเต้าอั้น
[6] ตี้เฮาได้ฮับความตุ๊กยาก ก็เปื้อหื้อหมู่ต้านได้ฮับก๋ำลังใจ๋กับได้ฮับความรอดป๊นบาปโต้ษ กับตี้เฮาได้ฮับก๋ำลังใจ๋ ก็เปื้อหมู่ต้านจะได้ฮับก๋ำลังใจ๋ตวย เซิ่งจะเยียะหื้อหมู่ต้านอดทนต่อความยากลำบากอย่างเดียวกับตี้หมู่เฮาอดทนอยู่นั้น
[7] เฮาเลยมั่นใจ๋หมู่ต้านได้อย่างเต๋มตี้ ย้อนฮู้ว่าหมู่ต้านมีส่วนในความตุ๊กยากของเฮาจาใด หมู่ต้านก็มีส่วนได้ฮับก๋ำลังใจ๋อย่างตี้เฮาได้ฮับจาอั้น
[8] ปี้น้องผู้เจื้อตังหลาย เฮาใค่หื้อหมู่ต้านฮู้เถิงความตุ๊กยากลำบากตี้เฮาได้ฮับในแคว้นเอเชีย เซิ่งเป๋นความตุ๊กยากอย่างหนักเกิ๋นก๋ำลังของเฮาตี้จะทนได้ เฮาปอหมดหวังตี้จะเอาจีวิตรอด
[9] แต๊ๆ เฮากึ๊ดว่าถูกตัดสินหื้อเถิงตี้ต๋ายแล้ว แต่ตี้เป๋นจาอี้ก็เปื้อว่าเฮาจะได้เปิ้งพระเจ้า ผู้ตี้เยียะหื้อคนต๋ายเป๋นขึ้นมาใหม่ บ่ใจ้เปิ้งตั๋วเก่า
[10] พระองค์จ้วยเฮาหื้อป๊นภัยตี้ใหญ่หลวงมาแล้ว กับพระองค์จะจ้วยเฮาแหม เฮามีความหวังกับพระองค์ว่าพระองค์จะจ้วยเฮาแหมต่อไปแน่ๆ
[11] ย้อนหมู่ต้านฮ่วมใจ๋กั๋นอธิษฐานเปื้อเฮา พระเจ้าก็จะตอบกำอธิษฐานหมู่นั้นของต้านกับจะปั๋นปอนเฮา แล้วคนจ๋ำนวนนักก็จะขอบคุณพระเจ้าย้อนเฮา
[12] จิตสำนึกของเฮายืนยันกับหมู่เฮาว่า กู้สิ่งตี้เฮาเยียะในโลกนี้เฮาเยียะโดยความบริสุทธิ์ใจ๋กับน้ำใสใจ๋จริงตี้มาจากพระเจ้า โดยเฉพาะในความสัมพันธ์กับหมู่ต้าน เฮาได้เยียะจาอั้นโดยพระคุณของพระเจ้า บ่ใจ้โดยปั๋ญญาของคน สิ่งนี้ละตี้เยียะหื้อเฮาภูมิใจ๋
[13] ย้อนว่าเฮาบ่ได้เขียนปิดบังอะหยังไว้เลย กู้สิ่งตี้เฮาเขียนเป๋นสิ่งตี้หมู่ต้านอ่านเข้าใจ๋ได้ ข้าพเจ้าหวังว่าหมู่ต้านจะเข้าใจ๋เฮาตึงหมด
[14] อย่างตี้หมู่ต้านเข้าใจ๋เฮาอยู่พ่องแล้ว คือว่าในวันตี้พระเยซูองค์พระผู้เป๋นเจ้าของเฮาปิ๊กมานั้น หมู่ต้านจะได้ภูมิใจ๋ในตั๋วเฮา เหมือนกับตี้เฮาจะภูมิใจ๋ในตั๋วหมู่ต้านตวย
[15] ข้าพเจ้ามั่นใจ๋ว่าหมู่ต้านภูมิใจ๋ในตั๋วเฮา ข้าพเจ้าจึงกะว่าจะไปแอ่วหาหมู่ต้านก่อนเปิ้น เปื้อหมู่ต้านจะได้ปอนเถิงสองเต้า
[16] ข้าพเจ้าจะแว่ไปแอ่วหาหมู่ต้านต๋อนตี้ก่ำลังเตียวตางไปแคว้นมาซิโดเนีย กับจะแว่แอ่วหาแหมเตื้อต๋อนขาปิ๊กจากแคว้นมาซิโดเนีย เปื้อจะขอหื้อหมู่ต้านจ้วยข้าพเจ้าเตียวตางไปแคว้นยูเดียต่อไป
[17] ต๋อนตี้ข้าพเจ้าวางแผนไว้จาอี้ แล้วบ่ได้ไป หมู่ต้านจะว่าข้าพเจ้าเหลาะแหละเอาแน่เอานอนบ่ได้กา กาว่าข้าพเจ้าวางแผนอย่างคนในโลกเยียะกั๋นกา อย่างตี้กำเดียวก็บอกว่า “ไป” กำเดียวก็บอกว่า “บ่ไป”
[18] พระเจ้าสัตย์ซื่อแต๊ๆ จาใด กำของเฮาตี้อู้กับหมู่ต้านก็บ่ใจ้เป๋นกำแต๊กับบ่แต๊ พร้อมกั๋นจาอั้น
[19] ย้อนว่า พระเยซูคริสต์พระบุตรของพระเจ้า ผู้ตี้ข้าพเจ้ากับสิลวานัสตึงทิโมธีได้บอกกับหมู่ต้าน ก็บ่ใจ้เป๋น “แต๊” กับ “บ่แต๊” แต่กู้อย่างตี้พระองค์บอกนั้นก็เป๋น “แต๊”หมด
[20] ย้อนว่าพระสัญญาของพระเจ้ากู้ข้อก็เป๋น “แต๊”โดยพระคริสต์ ย้อนจาอี้หมู่เฮาจึงอู้กำว่า “อาเมน” ผ่านตางพระคริสต์ เซิ่งเป๋นก๋านหื้อเกียรติพระเจ้า
[21] พระเจ้านี้ละ เป๋นผู้ตี้หื้อเฮากับหมู่ต้านตั้งมั่นคงอยู่ในพระคริสต์ กับเป๋นผู้ตี้เลือกเฮา
[22] พระองค์ได้จ๊ำก๋าเฮาเป๋นคนของพระองค์ไว้ กับหื้อพระวิญญาณอยู่ในใจ๋เฮาเปื้อเป๋นก๋านมัดจ๋ำพระสัญญาของพระองค์
[23] ขอพระเจ้าเป๋นพยานว่า ตี้ข้าพเจ้าตัดสินใจ๋บ่ไปเมืองโครินธ์นั้น ก็เปื้อบ่อยากหื้อหมู่ต้านจ๊ำใจ๋นักขึ้นแหม
[24] เฮาบ่ได้บังคับความเจื้อของหมู่ต้าน ย้อนหมู่ต้านมีความเจื้อตี้มั่นคงดีอยู่แล้ว แต่เฮาฮ่วมฮับใจ๊กับหมู่ต้าน เปื้อเยียะหื้อหมู่ต้านมีความสุข