1 ทิโมธี 2
[1] ย้อนจาอั้นนักเหลือเรื่องอื่นๆ ข้าพเจ้าขอวิงวอนหื้อต้านอธิษฐาน อ้อนวอน ขอร้อง กับขอบคุณพระเจ้าสำหรับกู้คน
[2] ตึงกษัตริย์ตังหลายกับผู้มีอำนาจกู้คนตวยเหมือนกั๋น เปื้อหมู่เฮาจะอยู่อย่างมีสันติสุขกับสงบสุข มีจีวิตตี้ยำเก๋งพระเจ้ากับเป๋นตี้น่านับถือ
[3] เยียะจาอี้เป๋นสิ่งตี้ดี เป๋นตี้ปอใจ๋ของพระเจ้าผู้จ้วยหื้อรอดป๊นบาปโต้ษของเฮา
[4] ผู้ตี้ใค่หื้อกู้คนรอดป๊นบาปโต้ษกับฮู้จักความจริง
[5] ก็เป๋นจาอั้น ย้อนว่ามีพระเจ้าองค์เดียวเต้าอั้น กับมีคนเดียวตี้เป๋นคนก๋างหละหว่างพระเจ้ากับมนุษย์เปื้อหื้อคืนดีกั๋น คนนั้นคือพระเยซูคริสต์
[6] ผู้ตี้สละจีวิตเป๋นก้าไถ่สำหรับกู้คนหื้อป๊นจากอำนาจของบาปกับความต๋าย เรื่องนี้เกิดขึ้นต๋ามเวลาตี้พระเจ้าก๋ำหนด เปื้อเป๋นหลักฐานตี้ยืนยันว่า พระเจ้าใค่จ้วยหื้อกู้คนรอดป๊นบาปโต้ษ
[7] ย้อนจาอี้พระเจ้าจึงแต่งตั้งข้าพเจ้าเป๋นอัครทูต เปื้อไปบอกกับสอนเรื่องเกี่ยวกับความเจื้อกับความจริงหื้อคนต่างจ้าด ข้าพเจ้าอู้ซื่อบ่ได้ขี้จุ
[8] เมื่อต้านตังหลายนมัสก๋านพระเจ้าตี้ไหนก็ต๋าม ข้าพเจ้าใค่หื้อป้อจายยกมืออธิษฐานด้วยใจ๋บริสุทธิ์ บ่โขดในใจ๋ กาว่าบ่เถียงกับใผ
[9] ส่วนแม่ญิงก็หื้อแต่งตั๋วปอดี สุภาพเรียบร้อย ถูกก๋าละเทศะ บ่แป๋งผมหื้องามล้ำไป กาว่าเอาคำกาว่าไข่มุกมาแต่งหย้อง กาว่านุ่งเสื้อผ้ารากาแปงเปื้อหื้อคนอื่นสนใจ๋
[10] แต่หื้อเยียะสิ่งดีๆ จ้วยคนอื่น ก็เปิงกับแม่ญิงตี้อ้างตั๋วเก่าว่าเป๋นคนนับถือพระเจ้า
[11] เมื่อฟังก๋านสอน แม่ญิงควรจะเฮียนฮู้อย่างเงียบๆ กับยอมเจื้อฟังอย่างเต๋มใจ๋
[12] ข้าพเจ้าบ่ยอมหื้อแม่ญิงสั่งสอน กาว่ามีอำนาจเหนือป้อจาย แต่หื้อแม่ญิงฟังอย่างเงียบๆ
[13] ย้อนว่าพระเจ้าสร้างอาดัมก่อนแล้วสร้างเอวา
[14] กับคนตี้ถูกล่อลวงบ่ใจ้อาดัม แต่เป๋นแม่ญิงตี้ถูกซาต๋านล่อลวงจ๋นเยียะบาป
[15] จาใดก็ต๋ามแม่ญิงจะรอดป๊นบาปโต้ษได้ตางก๋านเกิดลูก ถ้ามั่นคงในความเจื้อ ความฮัก ความบริสุทธิ์ กับใจ๊จีวิตหื้อเหมาะสม