1 ยอห์น 3
[1] ลองกึ๊ดผ่อเต๊อะ พระบิดาฮักเฮานักขนาดไหน เถิงได้ฮ้องเฮาว่าเป๋นลูกของพระองค์ แล้วเฮาก็เป๋นจาอั้นแต๊ๆ โลกบ่ฮู้จักเฮาก็ย้อนว่าโลกบ่ฮู้จักพระองค์
[2] ต้านตี้ฮักตังหลาย ต๋อนนี้เฮาได้เป๋นลูกของพระเจ้าแล้ว เฮายังบ่ฮู้ว่าต่อไปตังหน้าเฮาจะเป๋นจาใด แต่เฮาฮู้ว่าเมื่อพระคริสต์มาป๋ากฏ เฮาจะเป๋นเหมือนพระองค์ ย้อนว่าเฮาจะหันพระองค์ต๋ามตี้พระองค์เป๋นแต๊ๆ
[3] กู้คนตี้มีความหวังในพระคริสต์จาอี้ ก็จะเยียะตั๋วหื้อบริสุทธิ์เหมือนอย่างตี้พระคริสต์บริสุทธิ์
[4] กู้คนตี้เยียะบาป ก็เยียะผิดบทบัญญัติของพระเจ้า ย้อนว่าบาปเป๋นก๋านผิดต่อบทบัญญัติของพระเจ้า
[5] หมู่ต้านก็ฮู้แล้วว่า ก๋านตี้พระคริสต์มาป๋ากฏนั้นก็เปื้อมาฮับเอาความบาปของคนตังหลายไปจ๋นหมดจ๋นเสี้ยง ในพระองค์นั้นบ่มีความบาปอันใดเลย
[6] คนใดตี้ติดสนิทกับพระองค์ก็จะบ่เยียะบาปแหมต่อไป ส่วนคนตี้ยังเยียะบาปอยู่ คนนั้นยังบ่เกยหันพระองค์ ยังบ่ฮู้จักพระองค์ตวย
[7] ลูกตี้ข้าพเจ้าฮักเหย ห้ามหื้อใผมาจั๊กจู๋งหื้อหลงไปเน่อ คนตี้เยียะในสิ่งตี้ถูกต้องก็เป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรม เหมือนพระคริสต์เป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรม
[8] คนใดตี้ยังเยียะบาปอยู่ คนนั้นก็เป๋นของมาร ย้อนว่ามารได้เยียะบาปมาตั้งแต่เมื่อเก๊าหัวทีแล้ว นี่เป๋นเหตุตี้พระบุตรของพระเจ้ามาป๋ากฏ เปื้อมาทำลายก๋านงานของมารเหีย
[9] คนใดตี้เกิดจากพระเจ้า คนนั้นจะบ่เยียะบาปแหมต่อไป ย้อนว่าตั๋วเขามีเจื๊อของพระเจ้าอยู่ เขาเป๋นลูกของพระเจ้าแล้ว จึงเยียะบาปแหมบ่ได้
[10] จาอั้นเฮาจึงฮู้ได้ว่าใผเป๋นลูกของพระเจ้า ใผเป๋นลูกของมาร คนตี้บ่เยียะสิ่งตี้ถูกต้อง กาว่าบ่ได้ฮักปี้น้องผู้เจื้อของตั๋ว ก็บ่ใจ้ลูกของพระเจ้า
[11] หมู่ต้านได้ยินได้ฟังกำสอนนี้มาตั้งแต่เก๊าแต่เหง้าแล้วว่า หื้อเฮาฮักกั๋นและกั๋น
[12] ห้ามเป๋นเหมือนคาอินตี้เป๋นของมาร แล้วได้ฆ่าน้องบ่าวของตั๋ว เขาฆ่าน้องเยียะหยัง ก็ย้อนว่าก๋านของเขาเป๋นก๋านบ่ดี แต่ก๋านของน้องบ่าวนั้นถูกต้องต๋ามธรรม
[13] ปี้น้องผู้เจื้อตังหลายบ่ถ้างืดเน่อ ตี้โลกนี้จังต้าน
[14] เฮาฮู้ว่าเฮาเกยเป๋นเหมือนคนตี้ต๋ายไป แล้วได้ฮับจีวิตใหม่ เฮาฮู้ได้ย้อนเฮาฮักปี้น้องผู้เจื้อของเฮา ส่วนคนตี้บ่ฮักคนอื่น ก็เหมือนเป๋นคนตี้ยังอยู่ในความต๋าย
[15] คนใดตี้จังปี้น้องผู้เจื้อของเขาก็เป๋นฆาตกร หมู่ต้านฮู้แล้วว่าคนตี้เป๋นฆาตกรจะบ่มีจีวิตนิรันดร์
[16] จาอี้เฮาจึงฮู้ว่าความฮักเป๋นจาใด คือพระคริสต์ได้สละจีวิตของพระองค์เปื้อเฮาตังหลาย เฮาก็สมควรจะสละจีวิตของเฮาเปื้อปี้น้องผู้เจื้อของเฮาตวย
[17] คนตี้มีทรัพย์สมบัตินัก เมื่อหันปี้น้องผู้เจื้อของเขายากจ๋นต้องก๋านความจ้วยเหลือ แต่ใจ๋จืดใจ๋ดำบ่ยอมจ้วย แล้วเขาอู้ได้จาใดว่าเขาฮักพระเจ้า
[18] ลูกตี้ฮักตังหลายเหย หื้อเฮาฮักกั๋นแต๊ๆ โดยก๋านเยียะสิ่งตี้ดีหื้อกั๋น บ่ใจ้ก้าอู้บ่ดายเน่อ
[19] ย้อนจาอี้เฮาจึงฮู้ว่าเฮาอยู่ฝ่ายความจริง กับเฮาสามารถตี้จะมีสันติสุขต่อหน้าพระเจ้า
[20] เถิงแม้ว่าใจ๋ของเฮาจะฟ้องว่าเฮาผิด เฮาก็ฮู้ว่าพระเจ้านั้นเป๋นใหญ่เหลือใจ๋ของเฮา กับพระองค์ฮู้หมดกู้สิ่งกู้อย่าง
[21] ต้านตี้ฮักตังหลาย ถ้าใจ๋เฮาบ่ฟ้องว่าเฮาเยียะผิด เฮาก็มีความมั่นใจ๋ตี้จะเข้าหาพระเจ้า
[22] กับเฮาจะได้ฮับกู้สิ่งตี้เฮาขอจากพระเจ้า ย้อนว่าเฮาเยียะต๋ามกำสั่งของพระองค์กับเยียะสิ่งตี้พระองค์ปอใจ๋
[23] กำสั่งของพระองค์คือหื้อเฮาเจื้อวางใจ๋พระเยซูคริสต์พระบุตรของพระองค์ กับหื้อเฮาฮักกั๋นเหมือนอย่างตี้พระองค์ได้สั่งเฮาไว้
[24] คนตี้เยียะต๋ามกำสั่งของพระเจ้าก็ติดสนิทกับพระเจ้า แล้วพระเจ้าก็ติดสนิทกับเขาตวย เฮาฮู้ว่าพระเจ้าติดสนิทกับเฮา ย้อนว่าพระวิญญาณตี้พระองค์หื้อกับเฮาก็อยู่ในใจ๋ของเฮา