[1] Busa magpadayon kita diha sa hingkod nga pagtulon-an ug dili kita magpabilin sa unang ang-ang sa mensahe nga Cristohanon. Dili na nato balikon ang mga pagtulon-an mahitungod sa paghinulsol gikan sa mga buhat nga mosangpot lang sa kamatayon ug ang mga pagtulon-an mahitungod sa pagtuo sa Dios.
[2] Dili na nato balikon ang pagtulon-an mahitungod sa mga bunyag, sa pagpandong sa mga kamot, sa pagkabanhaw sa mga patay ug sa hukom nga walay kataposan.
[3] Ug buhaton ta kini kon motugot ang Dios.
[4] Dili na gayod makahimo pagpahinulsol pag-usab kadtong namiya kay kaniadto diha sila sa kahayag sa Dios, nakatilaw sila sa gasa sa langit ug nakapakig-ambit sa Espiritu Santo.
[5] Nahibalo sila nga maayo ang pulong sa Dios ug nakatagamtam sila sa gahom sa umaabot nga katuigan.
[6] Apan namiya gihapon sila! Dili na mahimo ang pagpabalik kanila sa paghinulsol kay gilansang nila pag-usab ang Anak sa Dios ug ilang gipakaulawan atubangan sa tanan.
[7] Panalanginan sa Dios ang yuta nga mosuyop sa ulan nga matagak niini ug nagpatubo sa mga tanom aron kapuslan sa giandaman niini.
[8] Apan kon ang yuta tugkan ug mga tunok ug mga sagbot, wala kini kapuslanan ug tunglohon kini sa Dios ug laglagon pinaagi sa kalayo.
[9] Apan, mga igsoon, bisan kon nagsulti kami sa ingon niini, wala kami pagduhaduha bahin kaninyo. Nasayod kami nga anaa kaninyo ang maayong mga panalangin.
[10] Ang Dios makiangayon. Dili siya malimot sa inyong nabuhat o sa inyong paghigugma kaniya nga inyong gipakita diha sa pagtabang ug sa pagpadayon sa pagtabang sa inyong isigka-Cristohanon.
[11] Dako ang among tinguha nga ang tagsatagsa kaninyo magpadayon sa inyong kadasig hangtod sa kataposan aron matuman ang mga butang nga inyong gilaoman.
[12] Dili kami buot nga magtinapulan kamo. Gusto kami nga mahisama kamo niadtong nakadawat sa gisaad sa Dios pinaagi sa ilang pagtuo ug pailob.
[13] Sa pagsaad sa Dios kang Abraham, nanumpa siya sa pagtuman sa iyang gisaad. Kay wala nay labaw pa kaniya, gigamit niya ang iyang kaugalingong ngalan sa iyang pagpanumpa.
[14] Miingon siya, “Isaad ko kanimo nga panalanginan ko ikaw ug hatagan ug daghang kaliwat.”
[15] Nagpailob si Abraham ug nakadawat siya sa gisaad sa Dios.
[16] Kon ang tawo manumpa, gamiton niya ang ngalan sa labaw kaniya ug ang panumpa maoy magtapos sa tanang panaglalis.
[17] Buot tin-awon pag-ayo sa Dios alang kanila nga modawat sa iyang gisaad nga dili gayod niya usbon ang iyang tuyo. Tungod niini, gipanumpaan niya ang iyang saad.
[18] Mao kini ang duha ka butang nga dili mausab ug ang Dios dili mamakak. Busa kita nga nakabaton ug kasigurohan uban kaniya nadasig pag-ayo sa pagpabilin nga malig-on diha sa paglaom nga gitanyag kanato.
[19] Gihuptan nato kining paglaoma ingon nga angkla sa atong mga kinabuhi. Siguro kini ug kasaligan. Milahos kini sa tabil sa langitnong templo sa kinasulorang alampoanan.
[20] Nag-una pagsulod si Jesus didto alang ug tungod kanato. Nahimo siyang pangulong pari hangtod sa kahangtoran sa laray sa pagkapari ni Melquisedec.