Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 3:00

[1] Gikan sa Pangulo— Alang sa pinili nga Ginang ug sa iyang mga anak nga akong gimahal ug gimahal usab sa tanan nga nasayod sa kamatuoran

[2] kay ania man kanato ang kamatuoran ug magpabilin kini kanato hangtod sa kahangtoran.

[3] Ang Dios nga Amahan ug ang iyang Anak nga si Jesu-Cristo maghatag kanatog grasya, kaluoy ug kalinaw diha sa kamatuoran ug sa gugma.

[4] Gikalipay ko kaayo nga ang pipila sa imong mga anak nagkinabuhi sumala gayod sa kamatuoran ingon sa gisugo kanato sa Amahan.

[5] Busa hangyoon ko ikaw, minahal nga Ginang, nga maghigugmaay kitang tanan. Kining gisulat ko kanimo dili bag-ong sugo kondili dinhi na kanato sukad pa sa sinugdan.

[6] Kining paghigugma nga akong gipasabot mao kini: tumanon nato ang mga sugo sa Dios. Sumala sa nasayran ninyo sukad pa sa sinugdan, ang sugo mao nga magkinabuhi kamong tanan diha sa gugma.

[7] Ania karon sa kalibotan ang daghang magtutudlo nga bakakon. Wala sila motuo nga si Jesu-Cristo nagpakatawo. Mao kini sila ang mangingilad ug ang kaaway ni Cristo.

[8] Busa pagbantay kamo aron dili mawala kaninyo ang inyong gihagoan, kondili makadawat hinuon kamo sa hingpit nga ganti.

[9] Ang tawo nga wala magpabilin ug wala motuman sa pagtulon-an ni Cristo, wala kaniya ang Dios. Apan ang Amahan ug ang Anak anaa kaniya nga nagsunod sa pagtulon-an ni Cristo.

[10] Busa kon may moanha kaninyo nga dili magtudlo niining pagtulon-ana, ayaw siyag dawata sa inyong balay o bisan gani sa pagtagad kaniya.

[11] Kay ang magtagad kaniya nag-ambit sa daotan niyang buhat.

[12] May daghan pa unta akong isulti kaninyo apan dili ko kini ipaagi sa sulat. Maoy akong tinguha ang pagduaw ug pagpakigsulti gayod kaninyo aron mahingpit ang akong kalipay.

[13] Nangomusta kanimo ang mga anak sa imong minahal nga igsoong babaye.