[1] Magakalipay ang hari diha sa imong kusog, Oh Jehova; Ug diha sa imong kaluwasan daw unsa ka daku gayud ang iyang kalipay!
[2] Ikaw nagahatag kaniya sa tinguha sa iyang kasingkasing, Ug wala mo pagdumilii sa gipangayo sa iyang mga ngabil. (Selah
[3] Kay migula ka sa pagsugat kaniya uban ang mga panalangin sa kaayohan: Nagabutang ka ug purongpurong sa lunsay nga bulawan sa ibabaw sa iyang ulo.
[4] Kinabuhi gipangayo niya kanimo ug gihatagan mo siya, Bisan sa pahalugway sa mga adlaw sa mga katuigan nga walay katapusan.
[5] Ang iyang himaya daku sa imong kaluwasan: Dungog ug pagkahalangdon ginabutang mo sa ibabaw niya.
[6] Kay gihimo mo siya nga labing bulahan nga walay katapusan: Sa imong presencia gipuno mo siya sa kalipay.
[7] Kay ang hari nagasalig kang Jehova; Ug pinaagi sa mahigugmaong-kalolot sa Hataas Uyamut, dili siya matarug.
[8] Hipalgan sa imong kamot ang tanan nimong mga kaaway; Hipalgan sa imong toong kamot kadtong mga nanagdumot kanimo.
[9] Pagabuhaton mo sila ingon sa hasohasan sa kalayo sa panahon sa imong kaligutgut: Si Jehova magatulon kanila sa iyang kapungot, Ug ang kalayo magalamoy kanila.
[10] Ang ilang bunga pagalaglagon mo gikan sa yuta, Ug ang ilang kaliwat gikan sa mga anak sa mga tawo.
[11] Kay gitinguha nila ang dautan batok kanimo; Nanaghunahuna sila ug usa ka lalang nga dili sila makahimo sa pagbuhat.
[12] Kay ikaw magapatalikod kanila; Magaandam ka uban sa imong mga pisi sa pana batok sa ilang nawong.
[13] Pagabayawon ka, Oh Jehova, diha sa imong kusog: Sa ingon niini kami magaawit ug magadayeg sa imong gahum.