[1] Kay ang gingharian sa langit sama sa usa ka amahan sa panimalay nga milakaw sa kaadlawon sa pagpangita ug mga mamomoo sa iyang parrasan.
[2] Ug sa nakigsabut na siya uban sa mga mamomoo sa usa ka denario ang adlaw, iyang gipaadto sila sa iyang parrasan.
[3] Ug milakaw siya sa ikatolong takna, ug iyang hingkit-an ang uban pa nga nagatindog nga walay buhat sa baligyaanan.
[4] Ug miingon kanila: Umadto usab kamo sa akong parrasan, ug pagahatagan ko kamo sa angay kaninyo. Ug nangadto sila.
[5] Ug siya milakaw pag-usab sa haduol na sa ikaunom ug sa ikasiyam nga takna, ug nagbuhat sa mao gihapon.
[6] Ug sa haduol ang ikapulo ug usa nga takna, milakaw siya ug hingkit-an niya ang uban pa nga nagatindog, ug miingon kanila: Nganong nagatindog kamo dinhi sa tibook nga adlaw nga walay buhat?
[7] Sila nagaingon kaniya: Kay walay misuhol kanamo. Iyang giingon sila: Umadto usab kamo sa parrasan, ug magadawat kamo sa angay kaninyo.
[8] Ug sa miabut ang kahaponon, miingon ang tag-iya sa parrasan sa iyang tinugyanan: Panawga ang mga mamomoo, ug pamayri sila sa ilang suhol, sugdan sukad sa mga naulahi ngadto sa mga nahauna.
[9] Ug sa ming-abut ang mga mamomoo sa haduol ang ikapulo ug usa nga takna, nanagpakadawat ang tagsatagsa usa ka denario.
[10] Ug sa miabut ang mga nahauna, nanagdahum sila nga magadawat sila ug labaw, ug sila usab nanagdawat ang tagsatagsa kanila ug usa ka denario.
[11] Ug sa nadawat kadto nila, nanagbagutbot sila batok sa amahan sa panimalay,
[12] Nga nagaingon: Kining mga naulahi nanagbuhat ug usa ka takna lamang, ug gihimo mo sila nga sama kanamo, nga nagaantus kami sa kabug-at ug sa init sa adlaw nga makasunog.
[13] Apan siya mitubag ug nag-ingon sa usa kanila: Abyan, wala ko ikaw paglimbongi. Wala ba ikaw makigsabut kanako sa usa ka denario?
[14] Dawata ang imo, ug lumakaw ka. Maoy akong kabubut-on ang paghatag niining naulahi sama sa gihatag ko kanimo.
[15] Dili ba matarung kanako ang paghimo sa akong kabubut-on sa mga kaugalingon nako? Kun dautan ba ang imong mata, kay ako maayo?
[16] Busa ang mga naulahi, manghiuna; ug ang mga nahauna, manghiulahi.
[17] Ug sa mitungas si Jesus sa Jerusalem, gikuha niya paglain ang napulo ug duha ka mga tinon-an, ug sa dalan siya nag-ingon kanila:
[18] Ania karon, nagatugas kita sa Jerusalem, ug ang Anak sa tawo igatugyan sa mga punoan sa mga sacerdote, ug sa mga escriba, ug ilang pagahukman siya sa kamatayon.
[19] Ug siya igatugyan nila sa mga Gentil aron pagabiaybiayon, pagahampakon ug igalansang sa cruz, ug sa ikatolo ka adlaw mabanhaw siya.
[20] Unya miduol kaniya ang inahan sa mga anak ni Zebedeo uban sa iyang mga anak nga lalake, nga nagasimba kaniya, ug nagapangayo kaniya sa usa ka butang.
[21] Ug siya nag-ingon kaniya: Unsay buot mo? Ang babaye nagaingon kaniya: Sugoa nga kining duha ko ka anak magalingkod, ang usa sa imong too, ug ang usa sa imong wala, didto sa imong gingharian.
[22] Apan sa mitubag si Jesus, nag-ingon: Wala ninyo hibaloi ang inyong gipangayo. Arang ba kamo makainum sa copa nga akong pagaimnan? Nagaingon sila kaniya: Arang kami.
[23] Siya miingon kanila: Sa pagkamatuod ang akong copa maimnan ninyo; apan ang paglingkod sa akong too ug sa akong wala, dili ako ang paghatag; kondili alang kanila nga mga ginatagan-an sa akong Amahan.
[24] Ug sa hingdunggan kini sa napulo, nangasuko sila sa duha ka magsoon.
[25] Apan si Jesus nagtawag kanila ug miingon: Hingbaloan ninyo, nga ang mga punoan sa mga Gentil nagapakaagalon kanila, ug nga ang mga kadagkuan nagahari kanila.
[26] Apan kini dili mahitabo kaninyo; kondili bisan kinsa kaninyo nga buot magapakadaku, maalagad ninyo.
[27] Ug bisan kinsa kaninyo nga buot magapangulo, maulipon ninyo;
[28] Maingon nga ang Anak sa tawo mianhi, dili aron pagaalagaron, kondili sa pag-alagad, ug sa paghatag sa iyang kinabuhi nga lukat alang sa daghan.
[29] Ug sa paggikan nila sa Jerico, misunod kaniya ang usa ka dakung panon sa katawohan.
[30] Ug ania karon, duha ka buta nga nagalingkod sa daplin sa dalan, nga sa hindunggan nila nga si Jesus nagalabay, nanagsinggit sila sa pag-ingon: Kaloy-i kami, Ginoo, Anak ni David!
[31] Ug gibadlong sila sa mga tawo aron managhilum, apan nagasinggit pa gayud sila paglabi sa pag-ingon: Kaloy-i kami, Ginoo, Anak ni David!
[32] Ug mihunong si Jesus, ug gitawag sila, ug nag-ingon: Unsay buot ninyo nga pagabuhaton ko kaninyo?
[33] Sila nagaingon kaniya: Ginoo, nga mangabuka unta ang among mga mata.
[34] Ug si Jesus, sa giabut sa kalooy, mihikap sa ilang mga mata, ug kini sila gilayon nakadawat sa igtatan-aw, ug mingsunod kaniya.