ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (ΔΗΜΟΤΙΚΟ) -ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Ο Όμιλος Θεάτρου του Πειραματικού Σχολείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης συμμετέχει στο θεατρικό φεστιβάλ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟ για πρώτη φορά με μεγάλη όμως χαρά. Η χαρά μας εστιάζεται στο ότι ξαναβρήκαμε την ουσία του θεάτρου η οποία είναι η και η ικανότητα μας να λέμε ιστορίες με ενδιαφέροντα τρόπο ανακαλύπτοντας τις δυνατότητες της φωνής μας να αλλάζει χαρακτήρα, άρα και τονικότητες χροιές, τέμπο, ανακαλύψαμε την δύναμη της παύσης, της ορθοφωνίας στην επικοινωνία μας και εν τέλει τη δύναμη και την μαγεία του λόγου.
Τα παιδιά που παίρνουν μέρος είναι παιδιά δημοτικού από 9-11 ετών με μεγάλο ενδιαφέρον για το θέατρο που τώρα το γνώρισαν και σε αυτήν την τόσο ενδιαφέρουσα προοπτική του. Η ιστορία που διαλέξαμε είναι μια ιστορία με μεγάλο ενδιαφέρον τόσο σε επίπεδο υποκριτικής όσο και σε φιλοσοφικό επίπεδο καθώς μιλά για την αυτοθυσία και την προσφορά σε εποχές μεγάλου εγωισμού. Ο ευτυχισμένος πρίγκιπας είναι μία από τις ομορφότερες ιστορίες που έχει γράψει ο Όσκαρ Ουάιλντ, ένας από τους κορυφαίους συγγραφείς της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Πρόκειται για την ιστορία της φιλίας ανάμεσα στο άγαλμα ενός πρίγκιπα, που έστεκε σε ένα ψηλό βάθρο, και ένα χελιδόνι, που στον δρόμο του για την Αίγυπτο αποφασίζει να ξαποστάσει για ένα βράδυ κοντά στο άγαλμα. Από το ψηλό του βάθρο το άγαλμα του πρίγκιπα παρατηρεί τη δυστυχία των φτωχών ανθρώπων της πόλης. Ανήμπορο να βοηθήσει αυτούς που πραγματικά το έχουν ανάγκη, ζητά από το χελιδόνι να μοιράσει τα φύλλα χρυσού και τους πολύτιμους λίθους που το στολίζουν σε όλους τους φτωχούς και δυστυχισμένους ανθρώπους. Υπάρχει και η ραδιοφωνική εκδοχή της ιστορίας στο Philco Radio Hall of Fame το 1944, με αφηγητή τον Orson Welles, τον Bing Crosby στον ρόλο του Πρίγκιπα και τη Lurene Turtle στον ρόλο του χελιδονιού.
Πέρα από αυτά αξίζει να αναφερθεί ότι καταφέραμε να ενώσουμε τις φωνές μας, να αρθρώσουμε φωνή σε δύσκολους καιρούς όπου η συνύπαρξη περιορίζεται. Η ζωή όμως βρίσκει πάντα τρόπο να συνεχιστεί και να νικήσει η ομορφιά της, η ανθρωπιά, η αισιοδοξία, η τέχνη και ότι ορθώνει ψηλά το ανάστημα του ανθρώπου.
Καθώς εκπαιδευτήκαμε στην εικόνα ως άνθρωποι του 2000 ήταν μια πρόκληση να εξασκήσουμε και την ακοή μας ξαναγυρνώντας στις απαρχές της ζωής μας, της φωνής που μας έλεγε παραμύθια για να κοιμηθούμε, ίσως και μιας φωνής που μας νανούριζε.
Ευχαριστώ τα παιδιά για αυτό το ταξίδι και δεσμεύομαι ότι θα το συνεχίσουμε με περισσότερη αφοσίωση ,γνώση και τεχνική κατάρτιση.
Ευχαριστώ την Στελιάννα, την Εύα, την Νικόλ, τον Δημήτρη, τον Ιωσήφ, την Βαρβάρα, την Ραφαηλία, την Μυρτώ, την Μελίνα, τον Ερμή, την Ιωάννα, την Ευγενία, την Ελεονώρα, την Λαμπρινή και το Θέατρο Πούπουλο για την υπέροχη αυτή δράση που οργανώνει.
Με εκτίμηση Στέφα Εύα