תענוגי הנפש ותענוגי הגוף, תענוגי המישוש ותענוגי שאר החושים | שמונה פרקים פרק ד׳

דער שיעור אנאליזירט די פילאזאפישע פראבלעם פון תאוה דורך א מעשה פונעם חוזה פון לובלין, וואו א איד טענה׳ט אז זיין א רבי איז אויך א תאוה. דורך א טיפע אונטערזוכונג פון די פינף חושים און די חילוק צווישן תענוגי הגוף און תענוגי הנפש, ווערט געקלערט אז די מידה פון פרישות רעדט זיך ספעציפיש וועגן חוש המישוש און חוש הטעם – די תענוגים וואס זענען שייך צו די בהמה׳דיגע חלק פון מענטש. דער רמב״ם׳ס שיטה ווערט מבואר אז די פראבלעם איז נישט די תענוג אליין, נאר ווען מען מאכט די תענוג פאר די תכלית פון לעבן אנשטאט צו נוצן עס כדי צו דערגרייכן די אמת׳ע מענטשליכע תכלית פון שכל און חכמה.

Please support our beis medrash

https://www.paypal.com/donate/?hosted_button_id=SMGXBETTK3Z94

make a monthly membership

Membership Levels

This Shiur Also On

Watch on YouTube

Watch on Website

Read Transcript

English Transcript

Hebrew Transcript