אין דעם שיעור לערנט מען רמב״ם הלכות מגילה וחנוכה פרק ג׳, וואס הייבט אן מיט די מעשה פון חנוכה און די גזירות פון די יוונים. דער רמב״ם באשרייבט די ישועה, די חשמונאישע מלוכה, און דעם נס פון פך השמן, און ערקלערט פארוואס מען זאגט הלל אויף חנוכה אבער נישט אויף ראש השנה, יום כיפור און פורים. דער שיעור דעקט אויך די הלכות פון ברכות אויף הלל, די אריגינעלע סדר פון קריאת ההלל אין די צייטן פון חכמים הראשונים מיט ענטפערן “הללויה” 123 מאל, און די אנטוויקלונג פון פארשידענע מנהגים.
אין דעם שיעור ווערן געלערנט הלכות חנוכה פרק ג׳ און ד׳ פון רמב״ם, וואס באהאנדלט די מעשה פון חנוכה, די תקנה פון הדלקת נרות, און די הלכות פון הלל. דער רמב״ם לייגט אראפ די היסטארישע געשעענישן פון די חשמונאים, ערקלערט פארוואס מ׳זאגט הלל אויף חנוכה און אנדערע ימים טובים, און באשרייבט די אריגינעלע וועג וויאזוי מ׳האט געזאגט הלל אין די צייטן פון חכמים הראשונים. ס׳ווערט אויך דיסקוטירט די חילוקים צווישן פארשידענע מנהגים, די ברכות פון הלל, און די דינים פון ספק דרבנן לגבי ברכות.
📖 The full class — the Rambam’s text with the recording, video, audio and transcripts
⏱️ Chapters
(00:00) הקדמה: הקשר בין חנוכה לסוכות
(01:28) פארוואס דער רמב"ם הייבט אן מיט די מעשה
(02:48) הלכה א — די מעשה פון חנוכה
(14:06) הלכה ג (המשך) — זמן הנצחון ומעשה השמן
(18:51) הלכה ג (המשך) — תקנת חכמים: ימי חנוכה
(22:19) הלכה ג:2 — "וימים אלו הן הנקראין חנוכה"
(24:14) הלכה ג:3 — "אסורין בהספד ותענית כימי הפורים"
(25:09) הלכה ג:4 — "והדלקת הנרות בהן מצוה מדברי סופרים כקריאת המגילה"
(26:00) הלכה ג:5 — "כל שחייב בקריאת המגילה חייב בהדלקת נר חנוכה"
(32:40) הלכה ד — ברכת ההלל
(37:21) הלכה ד (המשך) — ברכה על מצוות דרבנן: "וציונו"
(39:42) הלכה ג (המשך) — ברכה אויף יום טוב שני של גלויות
(44:07) הלכה ג (סוף) — אריבערגאנג צו הלל
(1:03:56) הלכה ו — וועלכע טעג זאגט מען הלל
(1:18:28) הלכה ה: חובת הלל בחנוכה וברכתה
(1:19:19) הלכה ח – כיצד מדלגין
(1:20:26) הלכה יד: ואם היה המקרא קטן או עבד או אשה
(1:21:00) "אבל בזמנים אלו… מנהגות משונות"
(1:22:24) שאלה: פארוואס האבן זיך אנטוויקלט אזויפיל מנהגים ביי הלל?