کودکان محبت شوند و حق درس خواندن دارند.

بیایید یک بار دیگر به آن صبح فکر کنیم. کودک با چه امیدی به مکتب رفت؟. با امید به اینکه چیزی یاد بگیرد، با امید به اینکه آینده‌ای داشته باشد، با امید به اینکه روزی بتواند زندگی بهتری برای خود و خانواده‌اش بسازد. پس اجازه ندهیم آخرین پیام این کودکان، پیام نفرت باشد. بگذاریم پیام آنها این باشد. کودکان حق دارند زنده بمانند، حق دارند درس بخوانند. حق دارند رؤیا داشته باشند، و حق دارند بدون ترس به مکتب بروند. من قیامت و حیات هستم. عیسی، قیامت برای بدن ما و حیات جاودانی برای روح و جان ما را به ارمغان می‌‌آورد. عیسی نه تنها حیات می‌‌بخشد، بلکه خود حیات است. آن حیات، حیاتی جاودانی است، حیاتی روحانی. شخص برای دریافت چنین حیات روحانی، باید ابتدا بمیرد و آنگاه زنده شده، از نو مولود گردد. ابتدا باید برای زندگی گناه آلود گذشته بمیریم، آنگاه قیامت و بعد حیات می‌‌آید.