Najdublji udarac dolazi kada prizor iz klasičnog djela “Dr. Jekyll & Mr. Hyde”— grbava spodoba koja u magli napada djevojku — prestane biti samo literarna scena i postane ogledalo. Tu nas autor zaustavlja i izaziva da priznamo ono što nerado priznajemo: da i u nama postoji taj skriveni “Hyde”, impuls koji se pojavi nenadano, suprotno onome što vjerujemo da jesmo. I upravo tu poruka postaje ohrabrujuća — jer ako prepoznamo tu pukotinu u sebi, onda možemo i čuti Isusov poziv da prestanemo živjeti podvojeno: jedno lice u javnosti, drugo u skrovitosti. Treba da vjerujemo da smisao života ne počinje time što ćemo glumiti boljeg sebe, nego time što dopuštamo Stvoritelju da obnovi ono što je u nama jasno: da smo stvoreni da budemo cjeloviti, ne licemjerni.