มีคนมาปรึกษาว่า ลูกคนกลางเป็นอย่างไร เราเป็นลูกคนกลาง ที่คอยรับอารมณ์ของคนเป็นแม่มาตลอด พูดอะไรก็ไม่ค่อยเข้าหูเขาสักเท่าไร บางทีก็พูดเหน็บแนมเราต่อหน้าคนอื่น ไม่ค่อยมีคำชมเล่าอะไรก็เล่าสิ่งที่เราพลาด ไม่เคยจะยกยอเราสักเท่าไร ถ้าเทียบกับลูกคนโตหรือคนเล็กเราจะต่างกันมาก ทีเราทำอะไรก็ด่า แม่ไม่ยอมรับกับสิ่งที่ตัวเองพูดออกมา แต่มานั่งเถียงเพราะลืม เราเป็นลูกคนกลางที่ทำให้ทุกอย่างที่เขาสั่ง แต่เวลาเราขออะไรก็ปฏิเสธเราทุกอย่าง ตัดไปที่ลูกคนโต จะพูดอะไรไม่เคยโกรธ ขออะไรก็ได้ตลอด ทำไม่ดีขนาดไหนก็ไม่เคยด่า หรือว่าต่อหน้าเลย ลูกคนเล็กดังไข่ในหิน ส่วนเรามีอะไรก็ต้องสู้กับปัญหาตลอดด้วยตัวเอง การเงินมีปัญหาแม่ก็ให้หยิบยืม ไม่เหมือนคนโตที่ให้โดยไม่ต้องคืน เรายอมรับว่าน้อยใจ อิจฉา เราควรต้องทำยังไงเราถึงจะไม่แคร์เขา หรือสนใจเขาอีกแล้วดี เพราะเรารู้สึกเราทำดีแค่ไหนเขาก็ไม่เคยสนใจอะไรเราอยู่แล้ว
- ลูกคนกลางคือลูกที่พ่อแม่ไม่แบกความคาดหวังอะไรไว้ เพราะความหวังอยู่ที่คนโตกับคนเล็กไปหมดแล้ว
- แต่ว่าลูกคนกลางมักจะได้ดีที่สุดในพี่และน้อง มันเป็นเรื่องแปลก แต่มันเป็นแบบนั้นเสมอมา
- หากว่าไม่ลองจัดลำดับของการเกิด แต่จัดลำดับคนที่พ่อแม่ให้ความสำคัญ คนที่พ่อแม่ให้ความสำคัญน้อยสุดมักจะโดดเด่นสุด
- ชีวิตไม่มีสูตรสำเร็จตายตัว จะคนโต คนเล็ก หรือคนกลาง อะไรก็ตามแต่ เราก็จะไม่ได้รับสิ่งที่เราปรารถนาทั้งหมดอยู่ดี
- บางทีชีวิตมันก็มาสอนเราว่า อย่าไปใส่ใจว่าเราจะเกิดมาลำดับไหน ให้ใส่ใจในเรื่องที่ควรใส่ใจว่าเราจะทำอะไรให้ดีกว่าพี่คนโต หรือน้องคนเล็กจะดีกว่า